TRAFEGANDO RONSEIS

The Fantastic Flying Books of Mr. Morris Lessmore

2012-01-27T21:06:00.000+01:00

Falaramos desta curta noutras dúas ocasións. Arestora xa a podemos gozar enteira aquí. E non vos defraudará!

El aviso

2012-01-27T15:22:00.000+01:00

Encantoume este libro de Paul Pen: El aviso, publicado por RBA na súa marabillosa colección "Serie Negra". Máis que novela negra case é unha mestura desta con historia case paranormal que consegue atrapar ao lector nun salaio de inquedanza. Un thriller psicolóxico onde hai unha excelente denuncia do bylling escolar, cun neno protagonista que terá unha vida ben difícil nunha contorna de incomprensión e soidade que se acrecenta en cada capítulo: a escrita traspasa o papel para facer sentir ao lector a impotencia por non poder axudalo. Do final, evidentemente, nada vou dicir. Pero o libro permanecerá nas vosas entrañas aínda ben días.
Por certo, se alguén consegue non odiar a esa nai pija, por favor, que mo diga!

Poco a poco, el griterío fue remitiendo y, cuando Brecha decidió cruzar en dirección a la tienda del americano, el grupo le siguió. Leo se quedó solo a las puertas del colegio mientras lo que esa misma mañana pudo haberse convertido en una pandilla de amigos con la que explotar petardos en los buzones de los profesores, se alejaba para siempre por el paso de cebra intercambiando historias falsas o verdaderas, eso daba igual, sobre el legendario tiroteo del Open. La conductora que había estado pitando intentó avanzar con el coche. Tuvo que frenar en varias ocasiones para dejar paso a los más rezagados. Su labio superior se levantó, mostrando la encía, sin que ella se diera cuenta. Cuando logró situarse sobre el paso de cebra, miró a Leo. El niño subió al coche.

— Mamá, prométeme que vendrás siempre a recogerme — le pidió.

NON á incineradora n' O Irixo

2012-01-27T09:11:00.001+01:00

Despois das eleccións xerais do 20 de novembro de 2011, soubemos da aprobación polo Goberno de Galicia da implantación dunha incineradora de residuos urbanos no Concello de O Irixo (Ourense), (Complexo de tratamento de Residuos Urbanos do Sur), preparada para incinerar (tratar) os residuos urbanos do Sur de Galicia (provincias de Ourense e Pontevedra), e adxudicada á empresa Estela Eólica.

A construción desta incineradora aparece reflectida no Plan de Residuos Urbanos de Galicia 2010-2020 (Resolución do 7 de febreiro de 2011), onde aínda recoñecendo nas súas conclusións que a xeración per cápita de residuos en Galicia está por debaixo doutras Comunidades de España e doutros países da Unión Europea e que no período de 1998 a 2009 aumentou arredor dun 50%, segue apostando pola incineración e poñendo de relevo a pouca ou total aplicación doutros métodos de tratamento de residuos onde se prime a redución, reutilización e reciclaxe dos residuos, ademais da compostaxe da materia orgánica (que supón arredor do 50% da bolsa de lixo de cada fogar galego).

A aposta pola incineración do goberno galego supón unha forma rápida de desfacerse dos residuos urbanos, pero pouco respectuosa co medio ambiente, contamina o aire (prodúcense dioxinas e furanos potencialmente canceríxenos), a auga e os solos. Pasa á cadea trófica e por ende ás persoas e pon en perigo a agricultura e gandería das comarcas máis próximas, non é propia dun país moderno nin está xustificada polo volume de lixo xerado nunha Galicia pouco poboada, e contradí claramente normativas como:

Directiva 96/61/CE, do 24 de setembro de 1996, relativa á prevención e ao control integrados da contaminación.

Lei 16/2002, do 1 de xullo, sobre a prevención e control integrados de contaminación.

Lei 38/1995, do 12 de decembro, sobre o dereito de acceso á información en materia de medio ambiente.

Real Decreto Lexislativo 1/2008, do 11 de xaneiro, polo que se aproba a Lei de Avaliación do Impacto Ambiental de Proxectos.

Nas que se trata de garantir un medio ambiente libre de contaminación e onde se poñen medidas claras, estritas e restritivas ás industrias que contaminan, e ademais se pon énfase no dereito á información en materia de medio ambiente para toda a cidadanía afectada directa ou indirectamente por estas prácticas industriais que poidan xerar contaminación medioambiental.

O Goberno Galego, aplicando un total escurantismo, concede á empresa Estela Eólica antes incluso da entrada en vigor da Lei 13/2011, do 16 de decembro, reguladora da política industrial de Galicia, a construción desta incineradora do Sur de Galicia. Nesta Lei deixáselle as portas abertas, como se recolle no capítulo III, a todos os proxectos industriais estratéxicos (nos que entraría a construción desta incineradora), para a máxima prioridade en todas aquelas condicións necesarias para a súa construción e funcionamento.

A creación desta incineradora viría a sumarse á que está funcionando desde 1996 no Concello de Cerceda (A Coruña), a máis grande de todo o Estado Español, poñendo de relevo, unha vez máis, a clara e única aposta deste Goberno pola incineración como tratamento dos residuos urbanos. Incineración que, ademais da propia contaminación no proceso de tratamento do lixo, xera un 30% de escouras e cinzas altamente contaminantes (metais pesados) que hai que logo almacenar. Asemade a ubicación desta industria nunha Comarca do interior de Galicia, cunha poboación avellentada, un alto índice de despoboación e moi afastada dos núcleos de maior produción do lixo que se vai “tratar”, fai pensar nun aumento dos gravames ou impostos municipais pola recollida e “tratamento” do lixo, sabendo que os custes do transporte son un dos atrancos máis importantes na viabilidade económica destas industrias, como se recoñece no propio Plan de xestión de residuos urbanos de Galicia, e que unha empresa privada como é Estela Eólica non vai pasar por alto con toda seguridade.

En definitiva vender a creación desta industria como mecanismo de asentar a poboación nas zonas rurais ao crear postos de traballo (moitos menos dos que se di) e un aumento do nivel de vida da zona é unha falacia que compromete moitos máis postos de traballo xa creados ou con posibilidade real de creación nun futuro inmediato e pon en perigo a saúde das xeracións actuais e que están por vir.

Este domingo, concentración n' O Carballiño ás 12,30.

Podedes asinar aquí.

E ler estoutro artigo. No blogue Imos Indo, tedes un par de entradas ás que cómpre pór atención.

My Bloody Lad - Dead Walter

2012-01-26T22:03:00.000+01:00

My Bloody Lad - Dead Walter - WIZZprod° from WIZZprod° on Vimeo.

El libro de la vida

2012-01-26T19:53:00.000+01:00

Esta imaxe é unha escultura chamada el "Libro da Vida" inspirada na extraordinaria vida de Rabi Iosi Raichik, un home que salvou miles de vidas de nenos dos efectos devastadores do desastre de Chernobyl. A escultura, feita de metal, ten páxinas cheas de palabras conmovedoras, e conta cunha choiva de bolboretas que representan os 2.547 nenos que axudou a comezar unha nova vida.
Do artista David Kracov.

Memorias dun raposo

2012-01-26T15:11:00.000+01:00

Despois de recibir un tremendo paquete, a miña primeira lectura foi para Memorias dun raposo, con ilustracións de Manolo Uhía, publicado pola editorial Xerais. O autor, claro, Antonio Reigosa: o "enviador".

É difícil non estar predisposta á lectura coñecendo ao seu autor e o seu sentido do humor, un humor do que fai gala ao longo do libro, que por certo xa está na súa undécima edición. Por algo será!
Un libro que, ademais, foi Premio Merlín no ano 1998. Xa choveu! Pero eu, que agora ando a buscar lecturas axeitadas para os máis pequechos, teño que me poñer ao día.
E falando de lecturas axeitadas, vaia se o é! Sei que a rapazallada máis nova vai gozar destas memorias dun raposo que as sabe todas e que nolas conta para que os humanos vaiamos aprendendo das súas artes e da súa intelixencia, se é que damos. Que o dubido.
Buscar comida e lograr a supervivencia son as características básicas dos raposos, pero os outros animais tamén estarán presentes, posto que convivir con lobos, galos, ovellas ou homes non é doado e as artimañas deben ser cada vez máis complexas.

O coñecemento é un dereito universal

2012-01-26T09:23:00.000+01:00

José Antonio Fraga Castro é o presidente dos laboratorios cubanos biolóxicos LABIOFAM. Hai uns anos estudaron un produto natural xurdido a través do veleno do alacrán contra a enfermidade do cancro, obtendo uns resultados extraordinarios. Fraga Castro nos explica el proceso y los secretos de sus éxitos.

Fábula galénica

2012-01-25T22:06:00.001+01:00

A decisión de Don Cardo de construír un castelo novo está a piques de acabar cos recursos naturais e económicos da súa contorna. O burro da tía Lola coa axuda dos animais e outros seres da fraga enfrontarase a el para recuperar o ecosistema.
Recén saído do forno, este é o vídeo do último espectáculo de "Fantoches Baj". A realización é de Marcos Vilarioño e a peza que se escoita é o Vals Maruxa dos Deza de Moneixas, tema arranxado por Carlos Quintá e tocado por Linho do Cuco.

fábula galénica from Fantoches Baj on Vimeo.

Reconvértete!

2012-01-25T20:09:00.000+01:00

Publicidade de Lituania para fomentar a lectura: Convértete en alguén máis

E do Facebook da Libraría Eixo recollemos esta foto:

Cien mil millones de poemas

2012-01-25T15:43:00.001+01:00

Tivestes este libro nas vosas mans? Se a resposta é negativa, suxírovos que vaiades a unha libraría e o busquedes: necesitades velo para gozalo. Non, non é un álbum ilustrado: é a maxia da poesía recortada. Esta Homenaxe a Raymond Queneau publicada pola editorial Demipage contén nin máis nin menos ca Cien mil millones de poemas. Non. Non ten mil páxinas. Tedes que averiguar o como e o por que.
Jordi Doce, Rafael Reig, Fernando Aramburu, Francisco Javier Irazoki, Santiago Auserón, Pilar Adón, Javier Azpeitia, Marta Agudo, Julieta Valero e Vicente Molina Foix son os encargados de realizar os poemas para esta particular homenaxe. Jordi Doce escribe o primeiro soneto que servirá de modelos para os demais: débese respectar a rima.
O libro non só é unha homenaxe a Queneau, serve tamén para nos lembrar que a literatura é un xogo que dá auténtico pracer ao lector ou lectora que se atreva a xogar con ela. Só hai que intentalo! Con el, un convértese nun poeta que xoga cos versos rimados, perfectamente construídos en alexandrinos, deixando que a nosa propia sensibilidade constrúa o poema perfecto.

Cien mil millones de poemas. Demipage from Demipage on Vimeo.

Los espigadores y la espigadora

2012-01-25T09:27:00.002+01:00

"Los espigadores y la espigadora" é un documental da direcgtora Agnès Varda, onde se reflexiona sobre a nosa sociedade de consumo: o que nós desperdiciamos é recollido por outras persoas, por necesidade ou por moralidade.

Soberano

2012-01-24T21:03:00.001+01:00

Supoño que se vería como algo normal. Arrepía:

Ninguén

2012-01-24T15:20:00.002+01:00

Xa a nosa colaboradora Rosa recomendara este libro, pero non quero deixar pasar a ocasión de facelo eu tamén. Tiven a oportunidade de ler Ninguén de Fran Alonso, publicado pola editorial Xerais, co club de lectura virtual Falemos de lecturas este mes que me correspondía a coordinación. En contra do esperado, pola carga que me supuña este traballo, gocei dobremente: non só porque a súa lectura é atraente e máis que recomendable, senón tamén porque a xenerosidade do seu autor fixo posible un diálogo constante entre lectores e escritor que enriqueceu a visión do lido e as opinións dun xeito incrible. Non hai máis que comprobar o número de comentarios orixinados. A pena que me queda é que non participase máis xente.
Unha das cuestións que abordabamos ao inicio da lectura de Ninguén foron os "hoax" que intercalan as historias, unha especie de ponte entre elas. Fran deixóunolo claro: constitúen, sobre todo e principalmente, o fío condutor do libro, coma se fosen a liña continua dunha estrada que vai marcando un camiño. Un fío condutor e deconstrución da narración.
Ninguén convértese nun libro novidoso, moi acorde coa nosa sociedade actual, fragmentaria, urbana, ás veces antisocial, ás veces suplicadora de relacións, ás veces chea de ruídos que sobran. Todos e todas estamos alí, en pequenos fragmentos, identificándonos nalgúns aspectos, créndonos lonxe doutros, loitando por non estar naqueloutros que máis nos disgustan. Pero tamén reinterpreta o destino da sociedade que estamos a crear, a nosa evolución.
Un libro que nos fai reflexionar e mirarnos con outros ollos, sentindo que moitos dos movementos que damos están nos personaxes que crea Fran Alonso. E os espellos adoitan ser duros.

Queres xogar?

2012-01-24T09:32:00.000+01:00

Carme de Loaira

2012-01-23T22:58:00.000+01:00

Un libro

2012-01-23T19:40:00.000+01:00

Hervé Tullet é o inventor de Un libro publicado por Kókinos: un libro que se converte nun xogo, non hai máis que seguir as instrucións e cada páxina é un divertimento sorprendente. É imposible resistirse ás súas ordes, posto que o libro convídanos cunha voz suave a participar da súa maxia. Un libro interactivo e sorprendente.

Críctor

2012-01-23T15:01:00.001+01:00

Volve a ofrecernos a imprescindible editorial Kalandraka un clásico que debemos coñecer (de 1963): Críctor de Tomi Ungerer. Como os animais poden non ser o que parecen, unha señora maior adopta de mascota unha serpe que resultará unha excelente compañía. Os sorrisos están asegurados.
Un álbum que toda biblioteca debe posuír.

A doutrina do shock

2012-01-23T09:28:00.002+01:00

Este documental amosa o máis escuro do capitalismo salvaxe que segue a ideoloxía do economista Milton Friedman: inocular o terror na poboación fai que a cidadanía acabe aceptando os golpes do sistema.

La doctrina del Shock from alvarezmeo on Vimeo.

Brindar con viño

2012-01-22T22:06:00.000+01:00

Cuando el viento sopla

2012-01-22T15:04:00.000+01:00

A verdade é que me resulta imperdoable non coñecer este cómic ata agora sendo como é do ano 1983. Cuando el viento sopla de Raymond Briggs está publicado pola editorial Debate en versión de Rosa Montero. Un cómic que acae estes días na preparación do Día da Paz dun xeito insólito: dous avós asisten impotentes ao comezo dunha guerra nuclear, dende a inxenuidade e a sinxeleza loitan pola súa propia supervivencia provocando no lector que se lle encolla o corazón. Convértese así nun dos libros antibelicistas máis importantes que coñezo. E isto utilizando a cor e uns debuxos simples de tan só dous personaxes que dialogan constantemente sobre o que acontece.
Hai película.

Non á violencia contra as mulleres (CCXLI)

2012-01-22T09:21:00.000+01:00

Organizado pola Concellería de Igualdade do Concello de Caldas de Reis, coa colaboración da Xunta de Galicia e producido por Lilith acción social e educativa s.l., coa participación do alumnado de: CPI Alfonso VII, IES Aquis Celenis e Colexio San Fermín:

Tempestades de sal

2012-01-21T21:09:00.000+01:00

Kiki de Montparnasse

2012-01-21T15:34:00.000+01:00

Catel Muller e José-Louis Bocquet son os autores do Kiki de Montparnasse publicado por SinSentido. Unha biografía moi interesante sobre a musa do barrio parisino de Montparnasse: o seu verdadeiro nome era Alice Prin, modelo nos anos 20, ata os 40 -período entre guerras-, e amiga de Picasso, Breton, Cocteau, Duchamp, Bocquet... Inmortalizada por Man Ray co violín de Ingres e viviu varios anos co artista americano. Unha vida apaixoante que se pode ler en formato cómic, case 400 páxinas onde hai ademais breves biografías dos personaxes máis relevantes da época e unha extensa bibliografía. A biografía é cronolóxica, aínda que con algún saltos no tempo, o que non impide a extensión da obra baixo unha pregunta no aire: canto queda sen contar dunha vida tan intensa?

Vengo del ayer

2012-01-21T09:46:00.000+01:00

Poema de Yenny Londoño na voz de Mercedes Pérez e música de Carmina Burana:

Moonlight

2012-01-20T21:48:00.001+01:00

Emocionado, amosouma o meu fillo:

Lo que sé de Vera Candida

2012-01-20T15:34:00.003+01:00

Publica Salamandra esta fermosa novela da francesa Véronique Ovaldé Lo que sé de Vera Candida. Unha saga de personaxes femininos da mesma familia que nos vai enternecendo a medida que avanzamos na lectura e nos deixamos envolver pola forza prosística dun novo realismo máxico que é quen de dar ao mundo libros coma este. Un libro que xira ao redor do medo ao mundo e ao amor, do hermetismo natural que nace case xeneticamente impelido polas circunstancias, do sexo como pracer cando é consentido, da sociedade absorbente e machista... O libro é unha tea de araña que te vai envolvendo querendo introducirte na alma do personaxe principal para tentar comprender as mulleres da familia e as circunstancias.
Se ben a autora é francesa, será a globalización, é un dato que esquecemos inmediatamente para pensar que estamos en mans dunha autora ou autor hispanoamericano: a atmosfera, a ambientación, os personaxes... todo o conxunto convéncenos deste feito, erro que subsanamos ao ler a biografía da autora. O poder de evocación da novela é exquisito, cunha abondosa adxectivación que non resulta pesada pero si envolvente.
Teño que recoñecer que nun principio non me atreu demasiado, que a estaba a ler por recomendación e préstamo fervente dunha amiga lectora, pero a medida que as páxinas avanzaban, eu voaba: lino dunha atacada.

Basta Ya!

2012-01-20T09:08:00.000+01:00

22 artistas arxentinos din "Basta XA! á mega minería a ceo aberto polos danos humanos e ambientais que provoca. Como se expresa na canción, a vida e a auga como fonte dela son os nosos dereitos. Vídeo da ONG "Conciencia solidaria"

En El Cielo No Hay Hospital

2012-01-19T20:57:00.000+01:00

Frederick

2012-01-19T15:20:00.000+01:00

Un clásico de Leo Lionni verquido á nosa lingua grazas á editorial Kalandraka: Frederick, o rato poeta, que coñece a importancia das palabras e dos sentimentos, alén da comida. O máis fermoso é o agradecemento familiar ante a importancia de ter ao seu carón tanta poesía.
Imprescindible.

El Siglo del Viento

2012-01-19T09:20:00.000+01:00

Narrado por Eduardo Galeano e dirixido polo seu amigo Fernando Birri, este documental reúne diferentes escenas acaecidas en América durante o século XX, tomadas todas do último volume de Memoria del Fuego.

El Siglo Del Viento (Eduardo Galeano Fernando Birri) from odo on Vimeo.

Escribirlo fue una alegría de la mano;
y ahora yo me siento más que nunca
orgulloso de haber nacido en América,
en esta mierda, en esta maravilla,
durante el siglo del viento.

Electro Shock

2012-01-18T22:37:00.000+01:00

vía

De otra manera

2012-01-18T19:46:00.000+01:00

Publica Thule De otra manera, con texto de Ana Tortosa e ilustracións de Mónica Gutiérrez Serna: un álbum sobre o proceso de madurez, de como se ve o mundo a medida que medras, a conmoción que supón percatarse dos cambios que trae consigo o feito de medrar e mirar con outras lentes o mundo de arredor. As ilustracións son delicadas e envolventes.

Ler e reler

2012-01-18T15:12:00.000+01:00

Drama en Haití

2012-01-18T09:10:00.000+01:00

Cantar de cego no que se dá conta do intento de asasinato de Don Galego

2012-01-17T21:25:00.001+01:00

Dende o Deza:

Cantar de cego no que se da conta do intento de asasinato de Don Galego from Profes Galego on Vimeo.

Acrescenta um Conto

2012-01-17T18:11:00.001+01:00

Que se pode facer cando o alumnado xa non quere ler? En São Paio de Vizela (Portugal) a profe convidou ao seus alumnos e alumnas a lerlles contos aos seus pais, e o resultado é marabilloso:

El lugar más maravilloso

2012-01-17T14:06:00.000+01:00

Con texto de Javier Sobrino e ilustracións de Esperanza León, El lugar más maravilloso está publicado por Thule. Un neno ten o seu propio lugar, aquel onde pode xogar, soñar e sentirse forte nun álbum que semella un poema optimista; a imaxinación pode salvarnos de todo para fuuxir do medo ou a vulnerabilidade ou a indefensión. Pero o mellor lugar que un neno pode atopar é, ao fin, o colo da súa nai. As ilustracións son cálidas, lenes, doces: acolledoras e nostálxicas.

Mi higuera solía ser el lugar más maravilloso del mundo. Entre sus ramas era el capitán, rodaba en bicicleta. Jugaba a todo tipo de cosas en ella. En mi higuera besaba a Ángela sin ponerme colorado. Era feliz. Pero un día me caí de la higuera y me ortigué las piernas. Mi madre me curó el escozor, me abrazó y entonces, en su regazo, sí descubrí el lugar más maravilloso del mundo.

Afortunados por morrer

2012-01-17T09:19:00.000+01:00

Richard Dawkins, científico defensor das teorías evolucionistas, sorprende ao falar da vida e da morte.

Vía

Life Vest Inside

2012-01-16T23:03:00.000+01:00

Non está pola música senón pola forza que nos transmite. Farémolo realidade?

Sons literarios

2012-01-16T19:55:00.000+01:00

Novamente, este vídeo agasallo viaxa dende Lleida:

HHhH

2012-01-16T15:22:00.000+01:00

Creo que por moitos libros que lea e por moitos documentais que vexa, xamais deixará de soprenderme a maldade do nazismo. A miña última lectura adentroume novamente neste período negro da Historia recente, da man de Laurent Binet: HHhH está publicado por Seix Barral.
Supoño que o primeiro que chama a atención é o título, baixo o que se agocha a frase alemá "Himmlers Hirn heisst Heydrich": o cerebro de Himmler chámase Heydrich. E sobre este home e o atentado que sufriu vai a novela. Unha novela moi fresca, hai que engadir, posto que autor nos confía unha e outra vez os seus desvelos por contarnos a historia e porque esta sexa Historia; el fala en tempo real dos seus personaxes, dos seus sentimentos cara a eles, mesmo confesa as súas inquedanzas, salpicando a narración histórica coas súas reflexións e converténdose el mesmo nun personaxe da novela. Grazas a este libro coñeceremos algo máis da Historia nazi, os seus principais dirixentes, pero tamén como se organizaba a Resistencia, o valor de miles de anónimos que perderon as súas vidas por defender a xustiza e o seu país. E, ante todo, sufriremos ao ler masacres e inxustizas, e choraremos ante a masacre de Lidice mentres agardamos un final que sabemos non será bo. E pasearemos por Praga, unha cidade que o autor ama e describe minuciosamente. A fermosa Praga.
Chama a atención a busca obsesiva da verdade do autor, comparando mesmo en ocasións o que el puido ler o oír co que sabe que foi inventado. E todo por un fin: “para que cualquier cosa pueda penetrar en la memoria, es preciso antes transformarla en literatura”.
Eu recomendóvola. E moito.

Prepararse para o impacto

2012-01-16T09:24:00.000+01:00

As tres cousas que aprendín mentres o meu avión se estrelaba: Ric Elias.

Vía

Dear Reader Great White Bear

2012-01-15T21:25:00.000+01:00

La llave

2012-01-15T15:54:00.001+01:00

Da man da editorial Lóguez, fermoso e reivindicativo texto de Angèle Delaunois con ilustracións de Christine Delezenne: La llave, con varios premios, aborda o tema das guerras baixo o prisma da muller e dos nenos que deben ir a un campo de refuxiados para salvar as súas vidas mentre a esperanza de volver e recuperar o que é de seu merma cada día. Un álbum precioso moi axeitado para o próximo Día da Paz que estamos a piques de celebrar. Encantáronme as ilustracións, delicadas e poderosas ao mesmo tempo.

He abrazado el tronco
de mi viejo naranjo.
Grabado en su corteza,
he encontrado mi nombre
y mis viejas esperanzas.
Sentada junto a él,
bajo la lluvia de sus flores,
he hundido mis dedos
en sus raíces y
con un poco de tierra
y la sal de mis ojos,
he hecho brillar Mi llave.

Non á violencia contra as mulleres (CCXL)

2012-01-15T09:31:00.003+01:00

Amelia Valcárcel: Raíces da violencia de xénero e claves para a súa erradicación.

Tesouros na biblioteca

2012-01-14T21:59:00.000+01:00

Vía Librosfera

Selma

2012-01-14T18:05:00.003+01:00

Cuatro azules publica este miniálbum de Jutta Bauer, Selma. Fermoso e sinxelo relato arredor do concepto da felicidade. En palabras da súa autora:

"Selma no es un libro infantil. Entiéndanme, los libros están a disposición de todos, si un niño lo lee y le sirve, me parece maravilloso, pero cuando lo escribí, lo hice como un cómic para adultos. (Se ríe.) La verdad es que cuando escribí e ilustré este libro ni siquiera pensé en venderlo. Les cuento lo que sucedió porque fue muy divertido: la historia se me ocurrió unas Navidades como regalo para mis amigos. Hice unos cuantos ejemplares artesanalmente, sin la menor pretensión, en blanco y negro, y se los regalé a mis mejores amigos. El editor de Lappan se quedó tan entusiasmado con el librito que al día siguiente vino a verme y me dijo que era «cuestión de vida o muerte» (se ríe) que ese libro se publicara. Me negué en redondo; si lo publicaba perdería el valor que tenía para mí. Lo había escrito para mis amigos y eso lo hacía especial... Insistió e insistió, y ya ven que lo consiguió, pero fue difícil. Sólo cedí después de la segunda botella de vino (se ríe)."

La rana y la serpiente

2012-01-14T15:02:00.001+01:00

Simpático álbum de Marta Alonso Vázquez editado por Apila: La rana y la serpiente fala da estupidez que supón os conceptos preconcibidos e os prexuízos das razas trasladados a unha ra e unha serpe bebés que se fan amigas e contan coa oposición das súas mamás porque esa amizade é impensable. Baseado nun tradicional conto africano, o cambio resulta é que non hai moralixa nin final feliz. Si unha reflexión sobre a liberdade de elección.

Ensinamos vida

2012-01-14T09:28:00.002+01:00

"Hoxe, o meu corpo foi unha masacre televisiva..." Rafeef Ziadah desgrana sentimentos, emocións e rabia contida nesta emocionante, pero firme intervención sobre a causa palestina. Rafeef teceu este poema mentres as bombas caían sobre Gaza. Impresionante.

Vía

Ai si me opero

2012-01-13T21:07:00.002+01:00

Está arrasando nas redes. Así é Tourilandia novo programa de humor da TVG:

Patagonia Desconocida

2012-01-13T15:49:00.000+01:00

Ante a inminente destrución dos mellores lugares naturais da Patagonia Chilena por parte do proxecto aprobado polo goberno da transnacional Hidroaysén, a fotógrafa Linde Waidhofer autoriza a difusión gratuíta do seu libro La Patagonia Desconocida como un xeito de rexeitamento e preocupación polo que está a suceder en Chile.

LINDE WAIDHOFER: LA PATAGONIA DESCONOCIDA

View more presentations from nuestrocanto

Corta coa violencia

2012-01-13T09:07:00.000+01:00

Campaña "Corta com a Violência: quem não te respeita não te merece", promovida pola Asociación Portuguesa de Apoio á Vítima, desenvolvida pola axencia Cupido.

O xogo dos libros

2012-01-12T20:27:00.000+01:00

Vino por primeira vez no prezado blogue Caderno da crítica. E logo xa estaba en todas partes da rede. Se alguén non maxinaba o que ocorre nas librarías pola noite xa pode estar seguro: os libros divírtense! O vídeo, unha marabilla en stop motion sobre a vida secreta dos libros que viven en Type Books en Toronto, chámase The Joy of Books e o autor é Crazedadman, autor destoutro vídeo.
Ademais, mándamo unha querídisima ex-alumna que precisamente goza dos libros e cos libros en Toronto. Bicos, Cris!

El verano sin hombres

2012-01-12T15:46:00.000+01:00

Resultou ser unha interesante reflexión sobre o ser da muller esta novela de Siri Hustvedt publicada por Anagrama: El verano sin hombres está calificada como unha "comedia feminista" pola propia autora. A autora crea un universo de personaxes femininos, tal como demostra o título: estes serán unha referencia pero non terán vida propia. E neste universo, todos os planetas están representados: a vellice, a adolescencia, a nenez... e nestes estados hai subversión, inseguridade, xogos... O sol ao redor do cal xiran todas elas será a protagonista, a muller moderna que despois dunha transitoria loucura saberá poñer distancia aos sufrimentos e teorizará ironicamente sobre as diferenzas entre home e muller. Ironía e humor sutil que a autora mesmo conxuga con algúns debuxos "iluminativos" e poemas que se pechará nunha novela liberadora e doce que vos encantará, mestura de erotismo, vitalidade e feminidade. Sen ser, creo eu, a mellor novela da autora nin unha apaixonante lectura, creo que o resultado é digno da nosa lectura. Ademais, ten frases que son unha invitación clara á nosa propia reflexión:

“Yo misma me preguntaba por qué lo amaba. Si Boris me hubiese dejado a los dos años de convivencia o incluso a los diez, el daño hubiese sido bastante menor. Treinta años es mucho tiempo, y un matrimonio se anquilosa de tal forma que adquiere un carácter casi incestuoso y un complejo ritmo de sentimientos, de diálogos y de asociaciones.”

A foto da portada é preciosa, a que si?

Unidos temos máis forza

2012-01-12T09:36:00.001+01:00

Spot de Amnistía Internacional sobre a forza do colectivo fronte ao individual.

Heart And Soul

2012-01-11T21:23:00.001+01:00

Marisela e o Roxo

2012-01-11T15:52:00.001+01:00

Divertidísimo álbum que publica OQO de Geovanys F. García e ilustracións de André Letria: Marisela e o Roxo xoga cos contos clásicos nun tempo indeterminado e revisita o tradicional amor "cortés" conseguindo un simpático e delicioso álbum que arranca gargalladas e sorrisos en máis dunha ocasión. O resultado é un conto rebelde e comprometido ao mesmo que contemporáneo, ao que axudan as tamén divertidas ilustracións que resultan un xogo máis do libro.
Mesmo vos pode servir como un bo agasallo para o día do Amor que pronto chega...

Whats goin on...

2012-01-11T09:31:00.000+01:00

Xa temos falado aquí máis veces do Bullying. Grazas ao Segrel do Penedo soubemos deste vídeo que non coñeciamos:

Teño medo!

Nada é imposible

2012-01-10T21:48:00.000+01:00

Grazas á miña prezada amiga descubro este vídeo que lle vai encantar ao meu fillo:

De punta a punta

2012-01-10T15:35:00.000+01:00

Publica Cuatro azules este álbum ilustrado con texto de José Luis Berenguer e ilustracións de Irene Fra: De punta a punta é moi axeitado para o próximo día da Paz, e foi Premio de Mellor Álbum ilustrado 2010 para o Gremio de Libreiros de Madrid. Estamos ante un deses álbums especiais que valoramos como alfaias e que aseguramos son de adultos: un libro que convida á reflexión, un texto escaso que é pura poesía, unhas ilustracións que destilan ritmo e fouteza, que xogan coa perspectiva e a distancia, coas cores. Unha historia que é a de Iraq e que é a de calquera guerra, a dor, a emoción, o ruído, o amor. Un álbum que o rematas e o volves a comezar.
Para gozar.

Consumismo

2012-01-10T09:13:00.000+01:00

Binta e a gran idea

2012-01-09T21:53:00.000+01:00

Só unha palabra: IMPRESCINDIBLE. Despois dos anos, quixemos recuperala:

Cuento de muerte

2012-01-09T15:34:00.000+01:00

Xa indiquei o outro día que estaba lendo novelas que me quedaron no fondo dos andeis sen ler. Comecei con Craig Russell, e seguín con el, fascinada co seu detective Jan Fabel. Se me gustou Muerte en Hamburgo, Cuento de muerte aínda me gustou moito máis. Quizais porque xa me sentía "en familia", quizais porque me fascinou que utilizase os contos dos irmáns Grimm para elaborar unha novela negra, ben negra, baseándose neles; agora teño que buscar os orixinais e lelos.

Craig Russell escribe en Cuento de muerte, publicado por Roca, unha novela ben fiada, cunha trama que engancha dende o primeiro momento, directa, e para min mellor cá primeira, mellor organizada e máis enigmática. Se isto vai in crecendo, significa que as dúas que me faltan serán mellores! Segue a gozar o autor cos asasinos en serie e co sangue, facendo que sexan as súas unhas tramas truculentas, pero están ben. Sen chegar a ser unha marabilla, creo que é máis que recomendable.

Proxecto Gota de auga

2012-01-09T09:32:00.000+01:00

O pintor de ceos

2012-01-08T21:51:00.000+01:00

El vestido de Teodolinda

2012-01-08T18:04:00.001+01:00

O texto de Raquel Garrido e unhas magníficas ilustracións de Montserrat Jimenos compoñen este álbum publicado por Apila: El vestido de Teodolinda fala da futileza do externo ante a importancia do que levamos dentro. Ademais, atoparedes as "marietas", "que son seres mágicos que a veces viven entre las teclas del ordenador de los escritores (…) y que casi siempre, casi siempre, susurran palabras, imágenes e ideas al oído de escritores, artistas o diseñadores”.

Encantáronme as ilustracións, que incorpora, o universo da moda nunha proposta diferente e moi visual.

Open publication - Free publishing - More apila

Cuerpo de nube

2012-01-08T15:03:00.002+01:00

Ana A. de Eulate xunto coas ilustracións de Mónica Carretero son as responsables deste Cuerpo de nube editado por Cuento de Luz. Un libro sobre o dereito a ser diferente que ademais axuda a enfrontarse ao feito de perder un ser amado. A vida vainos ensinado a medrar e a aproveitar as circunstancias de cadaquén para seguir adiante.

Open publication - Free publishing - More cuento de luz

Non á violencia contra as mulleres (CCXXXIX)

2012-01-08T09:10:00.005+01:00

Carteis contra o machismo. Aquí, máis.
Este primeiro, resumo dunha vida de dor, é impresionante:

Na manifestación contra a incineradora

2012-01-07T21:41:00.009+01:00

Hoxe á tarde estivemos no Irixo, protestando contra a implantación dunha incineradora que ningún sentido ten, e ante o que moitos políticos do PP, coma o noso alcalde, optan por calar por ser unha cuestión de partido. Nada ten que ver o medio ambiente coa política, por moito que se empeñen en politizalo todo. Estamos a falar do futuro do noso medio natural, da nosa contorna, do noso país. Estamos a falar de algo moito máis serio que cuestións burocráticas e políticas. É algo que atinxe a toda Galicia, non só ás comarcas do Deza ou do Carballiño. Por iso, debería estar máis xente de fóra, deberiamos estar todos e todas alí.

(As fotos collinas do Facebook de Manuel Igrexas)

Que é un álbum ilustrado?

2012-01-07T19:09:00.000+01:00

Sombreiro

2012-01-07T15:41:00.000+01:00

Cantas cousas pode ser un libro? Moítisimas!

Vía

50 anos de Amnistía

2012-01-07T09:30:00.000+01:00

AMNESTY INTERNATIONAL - 50 years from Carlos Lascano on Vimeo.

Small Wonderland

2012-01-06T21:36:00.000+01:00

SMALL WONDERLAND from KEITARO SUGIHARA on Vimeo.

Muerte en Hamburgo

2012-01-06T15:08:00.001+01:00

Serviron parte das vacacións para cumprir cun comisario que levaba agardándome un tempo para ser presentado e para poñer en parte ao día a sección de libros non lidos... que medra diario en lugar de devecer. Misión imposible! Como dicía, os libros protagonizados por Jan Fabel reclamábanme dende hai tempo e non lles daba unha oportunidade... ata que chegou o nadal. Xa coñecía a Craig Russell co seu outro detective Lennox, pero estoutros catro libros, comprados en oferta polo prezo de un só (é o bo de agardar tanto) non os daba rillado. Pero comecei co primeiro e xa estou co segundo...
O primeiro libro de Craig Russell é Muerte en Hamburgo, publicado por Roca editorial. Unha novela negra moi negra con moito sangue e moi besta que engancha, como non, dende o principio. Chama a atención, en primeiro lugar, o coñecemento que o autor amosa da realidade alemá, a súa lingua, súa cultura e a súa historia. Tiven que volver á biografía del para recoñecer que e escocés, porque cheguei a dubidar. E é que destacan as moitas palabras en alemán que salferen o texto. Logo está a ambientación coidada e exquisita: o meu fillo ata me buscou un mapa de Hamburgo para percorrer co dedo os lugares que tan ben nos describe o autor. E esta ambientación atinxe tamén á historia, tanto recente como pasada, de Alemaña. E logo está a trama; como xa dixen, chea de sangue, ás veces ata chega a asustar e recorda un pouco a dureza de John Connolly. Un asasino en serie, tan de moda hoxe en día a xulgar polas series televisivas dará moito que andar aos nosos investigadores... e remata de tal xeito que seguirei procurando as outras novelas deste mesmo autor. Aiiiii...

Sexismo e erotismo

2012-01-06T09:39:00.002+01:00

Pampa, así é como quedei eu cando vin que na miña vila, nunha lencería, as manequíns era de carne e óso. Vale, máis óso ca carne. A utilización do corpo da muller para... vender máis? No Faro de Vigo recolleron o acontecemento, quizais máis importante que o feito de pór unha incineradora no Irixo, que ao fin e ao cabo só vai arruinar o futuro da comarca, e o que importa é o presente. Que llelo digan aos nosos políticos.

Entón descubrín este vídeo que vos traio de regalo de reis:

The Librarian

2012-01-05T21:16:00.001+01:00

Bibliotecaria Playmobel, para pedir aos Reis Magos:

¡Despierto!

2012-01-05T15:36:00.001+01:00

Simpático álbum de Mar Pavón con ilustracións de Edu Flores, ¡Despierto! está publicado por Apila. Un moucho a quen seus papás deben recordar continuamente que clase de animal é e que precisamente por iso debe estar esperto pola noite, cando a el o que lle provoca é durmir. Claro que isto non o sabemos ata o final, e veño de darme conta de que xa volo dixen!!!

Open publication - Free publishing - More apila

Ocultar a merda

2012-01-05T09:09:00.006+01:00

Os traballadores da fundición Shakti, en Howrah (India) producen tapas de sumidoiro para os países industrializados por unha miseria. Ele malviven e traballan en condicións de seguridade nulas para que os países desenvolvidos oculten a merda.

Vía

Rozhdestvo

2012-01-04T21:23:00.000+01:00

Visión tenra e con humor do clásico:

Una lluviosa mañana de domingo

2012-01-04T15:33:00.003+01:00

Con texto de Sooni Kim e delicadas ilustracións de Mia Sim, Una lluviosa mañana de domingo está publicado por Adriana Hidalgo. É un fermoso conto dos bos días, aquel que se le mentres a cidade aínda non espertou. Ocorrerá o mesmo noutros lugares do mundo? Un xeito de achegarse ao resto do mundo dende o máis pequeno, interrogándonos sobre o que está a acontecer ou en que momento do día estarán. Grazas a todas estas preguntas comprenderemos o pequenos que somos.

Non esquezas a SIDA

2012-01-04T09:35:00.000+01:00

A asociación 'Vergiss Aids nicht' (Non esquezas a SIDA) vén de lanzar unha orixinal campaña de concienciación dirixida sobre todo aos adolescentes. Esta campaña xira arredor dun xogo online denominado 'Cock out' (Polla fóra), onde o inimigo a eliminar é o mortal VIH; o xogador xoga co seu pene e debe colocarse un condón vermello que se distribúe en locais nocturnos e que a webcam do ordenador recoñece.

Vía

The Good Morning Diary

2012-01-03T21:22:00.001+01:00

Unha fermosa curta adobiada cun marabilloso tema musical que coñezo grazas ao Facebook de Susana Vila: "O día que se converteu nunha pantasma que me afogue nos seus ollos color avelá só unha vez antes de morrer..."

La protectora

2012-01-03T13:36:00.000+01:00

Curioso e interesante cómic, de difícil lectura, que nos ofrece Keko en La protectora publicado por Edicions de Ponent, inspirado en Otra vuelta de tuerca de Henry James. Creo que é a primeira vez que un cómic se atreve a reflectir a ambigüidade e a atmosfera deste libro de James, e faino con total éxito: é un cómic impresionante que en poucas páxinas crea un universo alucinante, atroz e inquedo.
O cómic comeza onde remata a novela de James: o pasado non quere permanecer sendo pasado e sairá á luz. E todo nunha obra en branco e negro que é unha combinación de terror e fascinación onde destaca o poder visual das imaxes que consegue o autor.

Indefensión aprendida

2012-01-03T09:35:00.000+01:00

Só a leitura salva

2012-01-02T21:12:00.000+01:00

Manifesto - Só a leitura salva from Marcos Felipe on Vimeo.

Habladles de batallas, de reyes y elefantes

2012-01-02T15:39:00.000+01:00

Mathias Enard é o autor desta interesante novela sobre un pequeno anaco da vida de Michelagnolo: Habladles de batallas, de reyes y elefantes está publicado pola editorial Mondadori. A verdade é que cando ma prestaron non me chamou demasiado a atención, porén é unha novela deliciosa e redonda, onde o autor, a partir dun feito real, compón unha novela sobre o que puido acontecer nunha enigmática viaxe realizada por Miguel Anxo en 1506 a Constantinopla, con todas as consecuencias que iso podía ter naquela época. Ademais, ofrécenos ao final todo o que é verídico e o que non, aínda que non pensedes que ides atopar unha aburrida novela histórica, senón todo o contrario, é un libro ben construído e interesante, ademais de pracenteiro, curto, que nos deixa un moi bo sabor de boca. A carón de Miguel Ángel atoparedes outros personaxes igual ou máis interesantes que o artista e todas as súas conxecturas, como Mesihi, que se converte nun personaxe principal pola súa profundidade psicolóxica.

Leyó y releyó la carta del sultán, con la esperanza de que una señal del papa pusiese fin a su incertidumbre. Julio II debía de estar demasiado ocupado con su basílica y con los preparativos para una nueva guerra. Después de todo, servir al sultán de Constantinopla suponía una dulce venganza contra aquel pontífice guerrero que lo había hecho expulsar como a un mendigo. Y la cantidad que le ofrecía el Gran Turco era asombrosa.

Mi abuela María

2012-01-02T09:17:00.000+01:00

Unha avoa e o seu neto amosan un xeito sinxelo de reciclar auga do mar para diferentes usos domésticos. Unha curta para o Festival Ecolóxico 'La Luciérnaga fundida', de Murcia: "A miña avoa María"

Vía

O imposible de desatar

2012-01-01T18:46:00.000+01:00

Comezamos un novo ano e o mellor xeito de celebralo foi atopando unha nova colaboradora para o noso blogue, unha persoa moi prezada que nos vai axudar a descubrir novas lecturas. Moitas grazas Carme por achegarte a esta nosa e túa casa. Agardamos que esta sexa a primeira de moitas colaboracións túas.
O libro que nos propón hoxe é O imposible de desatar de Iván García Campos, publicada pola editorial Galaxia.

Despois da lectura do premio Blanco-Amor do 2010, O imposible de desatar, da autoría de Iván García Campos, pódese dicir que é desas novelas que pagan a pena, e non sempre conveñen estas palabras para todo aquilo que, en forma de libro, unha colle coa esperanza de que lle deixe un chisco de pouso.
Nunha eficaz mestura de voces narrativas (narrador externo, ademais dos pensamentos e voces directas dos personaxes), imos coñecendo aos poucos a Helena, Francisco, Marcos e Cristina, intuíndo e deducindo o porqué da deriva das súas vidas. Ah!, esquecía a Sara, que sempre está “alí”.
A incomunicación entre eles aséntase en miradas furtivas e silencios incómodos que se acaban tornando habituais. Resúmeo moi ben o narrador cando di “Quedaron tempo abondo en silencio, mentres se movían pola cociña sen ollarse” (páx.22). Os camiños que levan a nai, pai, irmá e irmán a esa ruela sen saída son diversos, pero tamén semellantes, pois en todos eles hai sufrimento e soidade, unha soidade que non saben romper a tempo. Isto fai que cada un busque un xeito de evadirse, unha especie de cápsula de illamento (os westerns, a TV, o móbil, os reloxos…) .
Ao longo da novela os personaxes choran, sempre a soas, provocándonos unha sensación de angustia e unha ansia de consolo, porque ás veces gustaríanos entrar no seu salón, na súa cociña ou nas súas habitacións e darlles unha aperta quente e fonda.
O contraste edulcorado con esta familia aparece na parte titulada “(Extra)”, que representa unha peza clave na interpretación da historia.
Como remate, só unha frase do irmán: “lembro cando os cinco iamos cear os sábados a un restaurante que había nun barco e que se chamaba Alcatraz e que tiña un gran acuario e logo bailabamos os cinco agarrados na cuberta e…”. Tamén houbo tempos mellores que se recordan.

Non á violencia contra as mulleres (CCXXXVIII)

2012-01-01T09:05:00.000+01:00

Falamos un par de veces desta impresionante curta, "El orden de las cosas" que agora podemos ver no blogue integramente:

Un novo ano

2011-12-31T09:52:00.005+01:00

Anxo e mais eu, brindando por tod@s vós, dende o blogue

Ilustración de Inge Look. Vía

Feliz ano que nace, que sexa mellor para a nosa lingua e para a nosa cultura, que non sexa tan malo como nolo pintan.

(il·lustració de Laimonas Šmergelis)
Vía

Agardando as doce campás, ilustración de Nuria Feijoo

Vía

Pluviam 2012

2011-12-30T21:20:00.001+01:00

Para medrar hai que mollarse.
A ver se chove algo máis no 2012, que ben nos cómpre.

Pluviam 2012 Animation from Pluviam on Vimeo.

Y entre líneas... un pirata

2011-12-30T15:36:00.001+01:00

Simpático álbum poético de Zandra Montañez con ilustracións de Cristina Peláez que publica Mil y un cuentos: Y entre líneas... un pirata é un xogo rimado de versos e palabras que se saen dun libro para volver a el. Un fermoso xogo poético infantil que nos lembra aquela Canción do Pirata de Espronceda: combinación de piratas, aventuras, amores e poesía. As ilustracións representan tanto os saltos de páxina coma os saltos do mundo real ao ficticio, polo que resultan dinámicas, xogando coa tipografía do texto segundo o que se queira representar. De todos os xeitos, o texto non me acabou de convencer.

Hace años, muchos años,
y sobre el viejo anaquel,
descansaba el libro aquel
con esos cuentos de antaño.
Con una señal marcada,
la página del pirata
que con casaca escarlata
emprendió dura emboscada.
Quería ver a su amada,
la bruja Marina Puerto,
que lo dejó medio tuerto
por ir cortejando a un hada.
Se fue la bruja Marina
con el pirata Merlín,
de uno a otro confín,
de la Antártida a la China.
…
Sacó iracundo su espada
y trepó por los renglones,
y vocales a empujones
lanzó contra la portada.
La eñe se le enfrentó
y le dijo: —¡¡Bandolero!!
Con varias letras te espero,
abajo, en otro renglón.
…
Las consonantes, armadas
con varios puntos y comas,
se escondieron tras las lomas
en un cuentito de hadas.
…
Asustó a los tres cerditos
al brincar desde el bajel
con ese grito tan cruel:
—¡¡¡Que los aplasto, gorditos!!!
…
Con su casaca escarlata
y sus botas de charol,
se embarcó nuestro pirata
hacia un poema de amor.

Estatísticas e cubos

2011-12-30T09:13:00.000+01:00

Recomendoumo un matemático e voullo dedicar a outro matemático, que vén de pasar uns días terribles e que agora semella ver a luz novamente. Grazas a ambos e moita sorte. Que o novo ano sexa matematicamente marabilloso.
Vídeo en stop motion, Proteigon, con transformacións non-demasiado-ríxidas:

PROTEIGON from BURAYAN on Vimeo.

Estoutro vídeo cunha perspectiva curiosa das estatísticas (diagramas de barras, diagramas de sectores...):

Homeless

2011-12-29T21:22:00.000+01:00

homeless from yevgeni krachak on Vimeo.

Vía

Con el agua al cuello

2011-12-29T15:06:00.002+01:00

A verdade é que me gustou moito máis do que agardaba este Con el agua al cuello de Petros Márkaris, publicado pola editorial Tusquets. Divertido, rabiosamente actual, desmontando clixés, atacando a crise actual, o escritor grego ofrécenos, cargado de humor acedo, unha panorámica moi actual da sociedade grega actual baixo a investigación de diversos asasinatos. Un dos atractivos da novela, ademais da actualidade, é a figura do investigador, un comisario irónico e intelixente que convive cunha esposa de carácter que non lle cala a nada. O outro atractivo fundamental, como xa dixemos, é o feito de desenvolverse no verán do 2010, nun país sumido na brutal crise económica da que aínda non saíu e que tomará voz constantemente ao longo das páxinas: recortes, manifestacións, folgas, protestas... e corrupción xunto con delitos finaceiros.

Así, a novela negra convértese tamén nunha novela social actual, realista, que mesmo introduce a final de fútbol de España, escena que tampouco ten desperdicio mesmo polas razóns que impulsan aos gregos para pórse a carán dos españois. A ironía e o sarcasmo que salpican as páxinas son unha gozada.
Ides pasar un tempiño ben agradable na súa lectura. Sobre todo naqueles momentos en que o protagonista fala de que fai o que fai como bo grego, como o uso do "tonton". Para troncharse.

Fotciencia 2011

2011-12-29T09:22:00.000+01:00

Imaxes premiadas este ano en Fotciencia, o certame de fotografía científica convocado polo Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC) e la Fundación Española para a Ciencia e a Tecnoloxía (FECYT). O seu obxectivo é achegar a ciencia e a tecnoloxía aos cidadáns mediatne unha visión artística e estética a través de imaxes científicas.

Vía Microsiervos

Rekord

2011-12-28T22:22:00.000+01:00

Sean Thompson realiza esta curta, inspirada na vida e morte do piloto Alemán Bernd Rosemeyer, quen morreu en 1983 cando tentaba bater un novo récord de velocidade.

REKORD from Sean Thompson on Vimeo.

Vía

Mi tía Etelvina es un crack

2011-12-28T19:17:00.000+01:00

Los misterios del señor Burdick

2011-12-28T15:30:00.001+01:00

Fermosísimo e intrigante álbum este de Chris Van Allsburg: Los misterios del señor Burdick publicado por Fondo de Cultura Económica que ben nos pode servir nas aulas como exercicio de escritura literaria. O libro conta a historia dun vello editor de libros, Peter Wenders, que ten no seu poder catorce fermosas láminas que trinta anos atrás lle deixara Harris Burdick como mostra do seu traballo, pero quen nunca volveu. Parece ser que ata Stephen King se baseou nunha destas ilustracións para escribir unha das súas historias: “El despegue de la casa de la calle Maple”.
Unha proposta diferente que me encantou, chea de posibilidades. Se, coma min, non coñecedes este álbum correde a buscalo e mergulládevos no seu universo misterioso. Vaivos emocionar.

Él la había prevenido sobre el libro.
Ahora era demasiado tarde.

De Homo consumus a Homo responsabilus

2011-12-28T09:08:00.000+01:00