Contando contos en Bandeira

Este venres pasado convidáronme a ir ao cole de Bandeira a contarlles contos aos nenos e nenas de 5 e 6 anos. Fun con Andrea e José Antonio, dous ex-alumnos do instituto de Silleda e ex-alumnos dese mesmo cole, xa que nos pareceu unha actividade moi fermosa compartir experiencias con nenos maiores. E resultou moi ben, a verdade. Doulles tamén as grazas pola xuventude ilusionada e galega, pola compañía sempre agradábel, pola súa ledicia perenne.
Antes de nada debo agradecer a Mercedes e a Jose que me convidasen a ir alí e que depositasen a súa confianza na miña inexperiencia á hora de enfrontarme a este público tan especial. Desde logo, o resultado é incrible: son tan participativos e espontáneos que o pasamos de marabilla. O que máis ledicia me produciu, teño que recoñelo, foi o ambiente que respiramos: en galego. Ata houbo un neno que me berrou con naturalidade "eu tamén sei castelán", afirmación coa que todos e todas asentiron. Harmonía. Claro que unha pícara espelida deseguida asegurou coñecer o chinés. Supoño que non foi unha comparación, pero rimos a esgalla.
Gústame pensar que aínda temos futuro.



O tempo voou e non nos deu tempo a contar todos os contos que queriamos. Iso si, debo dar as grazas novamente: agasalláronme con dous libros fermosisímos (isto de coñecer as miñas debilidades!), cos que todos, nen@s e eu, prorrumpimos nun "ohhhhhh!" enorme. Así tamén unha das nenas aproveitou para facerme cóxegas nos pés.
Que ben o pasamos!
Grazas á comunidade educativa do CEIP de Bandeira e, sobre todo, a un bibliotecario ilusionado e traballador. Profesionais así cómprennos en todo o país.