El Rey que deseaba el Tiempo é un conto de Régine Joséphine ilustrado por Selma Mandine e publicado pola editorial Claret que nos conta a fermosa historia da invención do tempo, ou máis ben da súa instauración e funcionalidade, aínda que tamén é a historia da insatisfacción de quen todo o ten e da envexa e a cobiza de quen todo o desexa. Gústanmme tanto as ilustracións como a historia. Sen ser deses libros que queres coma un tesouro, creo que paga a pena.
Lo leí a los de ciclo superior de hace dos cursos. Es especial, delicado, tierno i emotivo.
ResponderEliminarles gustó.
Mañana se lo leo yo a los míos. Verás los comentarios.
ResponderEliminarBicos, querida amiga
gustoume porque dinos que todo o que queremos non nos pode ser beneficioso
ResponderEliminarestivo bastante ben porque relata a historia de como se inventou o tempo.
ResponderEliminarnon me gustou moito que digamos
ResponderEliminarera un rei que no se conformaba con nada,o máis interesante é cando morre.
ResponderEliminarEste libro ten un pouco de todo. Aventura, intrigra, emoción, traizón... É un libro moi interesante e con unhas ilustracións moi bonitas
ResponderEliminarléunolo a profe hoxe na clase e gustoume só que é complicado de coller porque eu creo que non hai ninguén que non lle guste vivir...
ResponderEliminarEste libro expresa dunha forma imaxinativa e fantastica a creación do tempo.
ResponderEliminarEste libro gustoume , aínda que non tanto coma o de adivina cánto te quiero , aínda que tampouco me desagradou.
ResponderEliminarNon me gustou moito, porque non ten intriga nin emoción. Pero gustoume a idea dos saquiños.
ResponderEliminar