Non sei se unha persoa que non é de Lalín rirá tanto coma min, polas continuas referencias á terra que no libro se fan, pero de seguro que lle interesará igualmente como fábula onde os animais e as cousas falan e demostran a súa intelixencia con toda claridade e axilidade, co mundo máxico como trasfondo. As ilustracións son asemade moi frescas e a obriña de teatro demostrará como os humanos non sempre amosan a súa condición de tales ante os que supostamente só poden comportarse como o que son: animais.
Blogue de Gracia Santorum e de Anxo Fernández, de pingas e de icebergs, do que nos preocupa ou nos chama a atención, de biblioteca e de aula.
27/09/11
Fábula galénica
Non sei se unha persoa que non é de Lalín rirá tanto coma min, polas continuas referencias á terra que no libro se fan, pero de seguro que lle interesará igualmente como fábula onde os animais e as cousas falan e demostran a súa intelixencia con toda claridade e axilidade, co mundo máxico como trasfondo. As ilustracións son asemade moi frescas e a obriña de teatro demostrará como os humanos non sempre amosan a súa condición de tales ante os que supostamente só poden comportarse como o que son: animais.
Vexo por ahí a participación da xunta. Sorte que tivo Baía porque as editoras van ter que resistir a modo de aventura en solitario.
ResponderEliminar