Como non ler a Philippe Claudel? É máis, estou disposta a organizar unha viaxe en autobús a quen se amose disposto a viaxar a Francia a coñecelo e presentarnos como o seu club de fans. É para min, sen dúbida, o escritor máis sensible da literatura actual. E iso é moito dicir, seino! Pero é que todos os seus libros despregan tal natureza que é imposible que me defraude! Así que si, tan pronto souben que tiñamos novo libro seu alá fun. Logo, é certo, a lectura non se ocupou de min, pelexando como estiven co mundo, pero aquí está, tentando precisamente reconciliarme con el.
Salamandra publica Aromas, unha sucesión de olores en textos breves: 63 relatos que cheiran a terra, a auga, a xabrón, a crema, a canela, a acacia, a sexo, a amor, a xogo. Cada pequeno texto nas súas mans consegue ser un agasallo de emoción e de sensacións. Porque algúns olores tamén son nosos, e con el os recuperaremos. Porque a súa prosa é así, emotiva. Todo o que escribe é emocionante, vibrante, sentido. Lírico e único. É quen de debuxar imaxes coas súas palabras, de transmitir os seus olores para facelos nosos, de agochar en recunchos intrincados sentimentos que criamos derrubados.
Claudel, volve pronto, por favor!
Que boa pinta ten Gracia!
ResponderEliminar