O outro día asistín a unha concentración por Palestina en Lalín. Malia a pouca asistencia, foi moi emotiva, grazas á palabra de Celsiño e aos poemas e á música, verdadeira e única loita contra a guerra.
Pedinlle o texto a Celso para reproducilo aquí, pola súa autenticidade e pola súa fermosura. Agardo que vos impacte tanto coma a min.
Para as persoas que habitan Palestina
Parece que custa traballo en Lalín saír á rúa, dar unha palabra común a feitos que o merecen, e que neste caso coma pobo que presume de paz, débese dar.
Inauguramos hoxe un triste marcador de vítimas, para que se vexa a desproporción desta guerra e se defina o resultado pola palabra MASACRE e pola palabra ABUSO.
Simbolicamente metémonos no medio da pelexa e volvemos polo máis débil.
Nós, que somos un pobo que inda ten frescos os relatos de mortes por un metro de sitio nunha finca ou noutra, por un marco que se moveu, pola auga de rega para un prado..., deberemos comprender mellor aos palestinos usurpados, arrinconados, mortos, feridos e exiliados das súas propias terras, mais non do seu ser e da súa dignidade como pobo.
Como di Mamhud Darwix no seu libro Estado de sitio:
Sós, estamos sós ata a náusea,
por toda compaña as visitas do arco da vella.
A quen facemos mal? Facemos mal
a un país? Non nos terá que chaspizar,
sequera unha vez, a alegría?
por toda compaña as visitas do arco da vella.
A quen facemos mal? Facemos mal
a un país? Non nos terá que chaspizar,
sequera unha vez, a alegría?
Hai dous tipos de silencio:
O silencio que se garda como respecto e para honrar e pensar.
E o silencio que tapa coma se non pasase nada, coma se non fose cousa nosa nin nos importase o que pasa.
Pedimos un minuto do primeiro silencio
1 comentario:
Tremendamente emotivo
Publicar un comentario