Blogue de Gracia e de Anxo, blogue de pingas e de icebergs, do que nos preocupa ou nos chama a atención, de biblioteca e de aula.

22/05/22

Todos fomos

 


Despois de Todos somos, volve Marcos Calveiro cunha segunda parte en Todos fomos, publicada por Xerais. A acción comeza cado unha rapaza desaparecida hai seis anos aparece espida e viva. Dende aí, temos as dúas protagonistas: a inspectora con conciencia que sabe que hai seis anos fallou e agora ten a oportunidade de se redimir, pechando axeitadamente o caso, e a xornalista sensacionalista sen escrúpulos que fai o que sexa por manter os índice de audiencia. Se o punto de partida de ambas é difernete, o obxectivo final que as move é oposto. O reloxo comeza a correr. O tempo é o verdadeiro protagonista do caso. Ao mesmo tempo, unha análise sociolóxica lémbranos o tipo de sociedade no que vivimos, que pode chegar a ser inconscientemente baleira e paradoxicamente cruel. Este xeito de movernos mantennos pegadxs ás súas páxinas sen repouso.


20/05/22

Os seres queridos


 P
remio Xerais de novela, Berta Dávila conquístanos con Os seres queridos. unha reflexión sobre a maternidade, sobre a afectividade, e sobre os sentimentos que nos explican como seres humanos, os que ás veces nos sosteñen e os que outras veces nos aflixen; sobre todo, unha volta ao sentimento universal que nos venderon tan ben como "ser nai" e que ata agora era imposto sen darnos opción a repensar ou a aproximarse a esa decisión.

Falamos necesariamente, tamén, de coidados, un tema que debemos enfrontar sen impostura, tendo en conta que normalmente acontece o esquecemento do autocoidado, tan necesario. Este esquenzo tradúcese en coidar dos demais, permitíndonos caer na rotina e mesmo na perda, fabricando sen sabelo cicatrices que algún día pedirán puntos para ser fechadas e deixar de supurar, o que non sempre será doado.

A importancia deste libro sobre a maternidade radica no arrepentimento e a infelicidade. Porque a condición da maternidade veunos dada dende sempre como un cambio de identidade que vén parella a unha felicidade que non sempre é real. As mulleres deixamos de ser nós para ser a "a nai de", con todo o que iso conleva. A carón deste feito, o libro transita pola dúbida, pola amizade, polas lembranzas, polo amor e o desamor. Por todo canto sentimos e tantas veces non formulamos. Porque a vida é permanente dúbida.



16/05/22

La gran serpiente


 I
mposible resistirse a Pierre Lemaitre. La gran serpiente foi a súa primeira escrita e vén de publicala agora Salamandra, coa lembranza da súa despedida da novela negra (que tristura!). O libro lese dunha sentada, porque é tetricamente delicioso e humorístico. Non é unha novela negra -nada ten que ver coas novelas tan negras que o autor escribiu posteriormente- pero é todo un divertimento literario que nos deixa intuír algunhas das notas mestras deste marabilloso autor. O que temos aquí é un xogo, un xogo literario, claro está, un tanto macabro e despiadado cunha protagonista totalmente inesquecible, lista e despiada que conquistará o lectorado dende o comezo. E cun final que tampouco defraudará.

15/05/22

O amor en Corea... é romántico (Sobre series orientais XI)

 Está claro que o amor romántico viaxou e viaxa veloz por todo o mundo; xa quixera o coronavirus! Despois de ver varias series románticas coreanas, creo que hai algunhas conclusións ben sinxelas: falamos de amor heterosexual (nunha serie entrevese unha relación homosexual e só nunha que racha cánons hai unha relación homosexual clara: xa vos falarei desta serie) con algúns clixés repetitivos en moitas series coreanas: mozo rico que namora de moza pobre; non hai sexo en case ningunha destas series: só o feito de bicarse é algo extraordinario, porque o roce de mans é unha pasada; normalmente, a moza ten dous (senón tres) pretendentes entre os que debe elixir; o amor é puro e para sempre (con cadeados incluídos, como non...) Pero algo chamoume a atención, a pesar dos estereotipos do amor romántico: as mozas non renuncian a seren o que son por amor, algo que se afasta do estipulado neste tipo de amor, e que nos dá certa esperanza; o da compatibilidade por grupo sanguíneo é moi chamativo porque aquí non sucede, e seica que é algo propio de todos os países orientais: por certo, nunha sociedade así, os signos de amor pola rúa deben estar mal vistos, ou iso me pareceu.

Por certo, comer en Corea debe ser a actividade máis importante que existe. Danlle moitísima importancia ao ritual da comida e ás comidas. E beber non queda atrás: beben moitísimo, e está socialmente normalizado. As farmacias dispensan continuamente remedios para a resaca.

De amor, hai unhas cantas series semellantes nas que cambia o fío condutor: podemos ver unha de música e amor, ou outra de psiquiatría e amor, de farmacia e amor, de atletismo e amor, de dentes e amor, de libros e amor, de negocios e amor... Xa digo, o amor é o importante e só cambia o argumento, para que teña sentido o resto. De esta ampla gama, podedes elixir se estades en "modo romántico" entre as seguintes, aínda que hai máis, claro está. Doutras falarei noutra ocasión porque presentan algúns trazos máis diferentes:

 

START-UP 


 

Mozos e mozas emprendedorxs que desexan converterse en empresarixs. Ten unha protagonista feminina con carácter que loita polo que desexa, ao mesmo tempo que vai descubrindo o amor, claro está, con triángulo incluído, tal como vos dixen.


ROMANCE IS A BONUS BOOK



Esta romanticada está ben porque sucede entre libros... Interesante porque unha muller separada decide despois de anos volver a traballar, algo ben difícil nunha sociedade como a coreana, que nos deixa claro que a competitividade brilla continuamente.


EL AMOR ES COMO EL CHA CHA CHA


 

Xa o título fala de amor, non hai engano. Desta volta, entre dentes. Porque a protagonista é dentista. O mellor é que marchamos de Seúl a un pequeno lugar costeiro chamado Gongjin. O resto... xa o maxinades.


EL AMOR ES LA META


 

Como indica o título, o fío condutor é o atletismo, aínda que o protagonista masculino namora dunha tradutora. Sen máis.


ONE SPRING NIGHT


 

O interesantísimo desta serie é que o protagonista é pai solteiro. E iso semella algo case impensable en Corea, case un tabú, vaia. E esta situación será a que acarrea verdadeiros problemas para o amor da parella protagonista. Tamén podemos destacar a serie pola gran cantidade de personaxes secundarios que enriquecen contundemente a serie. Nela podemos observar, asemade, a violencia de xénero, algo importante por todo o que conleva. Tamén destacaría a empatía que se ve e as conversas que desenvolven, como o trato entre as persoas. 

Vaia, ademais do amor, presenta algúns temas interesantes.


ERES MI PRIMAVERA



A orixinalidade radica en que os personaxe procuran motivos para non namorar e así sufrir. Esta serie mestura humanidade co sentimento de perda, ademais ten algo de novela negra. O protagonista é psiquiatra e a protagonista sofre en todas as relacións. A partir de aí, xa sabedes, o amor.


14/05/22

Avoa de arriba e avoa de abaixo


 Tenrísimo este álbum de Tomie de Paola que vén de publicar Kalandraka: Avoa de arriba e avoa de abaixo é un relato sobre a perda, e faino de xeito tan natural, sen ningún tipo de dramatismo pero cunha historia chea de amor que nos enriquece e nos devolve ás nosas propias avoas perdidas no tempo. Este libro foi publicado por primeira vez en 1973 e é autobiográfico. 

Deses libros clásicos que debemos ter en todas as bibliotecas.



13/05/22

Verme


 U
n deses libros que me volven tola de amor: un libro acordeón! Xa tiñamos un semellante dos mesmos autores, Federico Fernández e Germán González, Balea, e agora toca namorar con Verme, publicado tamén por Kalandraka. Creo que sobran as palabras; só dicirvos que vaiades por el, antes de que se esgote. Porque se non se esgota, este mundo está moi mal. 

Verme é un dispositivo mecánico que pode cavar a terra ao tempo que consegue fertilizala. Os operarios que traballan nel viven asemade un mogollón de aventuras. Só temos que mirar e poñer nós as palabras. Diso se trata, de crearmos nós as historias. 

A traballar!!!

08/05/22

Un elefante na sala de estar


 Gustoume e pareceume moi interesante esta proposta de Berta Dávila que obtivo o XIII Premio Jules Verne de Literatura Xuvenil da editorial Xerais: Un elefante na sala de estar ten como fío condutor un suicidio; por iso digo que me interesou, porque é un tema do que non se fala (semella que hai un pacto social para non debater sobre algo tan importante: os centros educativos abrimos protocolos de suicidio todos os anos!!!) e gustoume porque os personaxes adolescentes son tratados con respecto, como seres que con intereses, preocupacións, cavilacións... é dicir, como persoas normais e reais, e é algo que nos importa ás persoas que exercemos a docencia. Así que ademais do tema e do tratamento do mesmo, gustoume a estrutura coral para ir colocando novos matices e xiros e para lograr unha carga emocional que nos tiña en vilo dende o principio; sen querer revelar nada, direivos que este libro pasa a formar parte do "vestíbulo da igualdade" do meu centro, e por algo será. Para min, un gran acerto da nosa autora, que sempre dá bos motivos para a súa lectura. E un libro para un próximo club de lectura, será para o próximo ano, supoño. 
Por certo, non quededes coa pestana de "xuvenil". Tamén é para maiores.


07/05/22

A lenda do santo bebedor


 P
ublica Faktoría K esta tradución de Joseph Roth, A lenda do santo bebedor,  un relato amargo sobre un borracho, un relato sobre o destino, un relato sobre coincidencias improbables, un relato sobre a traxedia. Un relato que nos fai pensar en canto ten de autobiográfico e nos cuestiona  a decisión do autor sobre a súa pretensión: escribir unha historia divertida. A min, cando menos, paréceme todo o contrario, ben deprimente e reflexiva. Desde logo, se foi escrito pouco antes da súa morte, semella ademais ben premonitorio. Un relato cheo de milagres que nos fai crer por un momento nun final feliz ata que rematamos e comprendemos que milagres hai poucos e que a esperanza podémola manter ata o último momento, sabendo que a realidade trunca moitas veces as nosas expectativas.

Un texto de gran calidade e fondura tristura.

06/05/22

Siempre estuve aquí


 T
ráenos Kalandraka este libro de Nadia Terranova con ilustracións de Pia Valentinis, Siempre estuve aquí. Vida en el exilio de María Zambrano, unha homenaxe a unha autora comprometida que percorreu un longo exilio. Unha delicada edición en formato caderno con goma elástica que apetece abrir unha e mil veces e que convida ao lectorado máis novo a formar parte desta expedición pola vida desta muller incomparable.

O libro comeza coa súa infancia e a súa importante época de estudante en Madrid, onde a Poesía, a Filosofía e a Política fan da súa vida unha razón de ser; unha razón de ser comprometida coa liberdade que marcará a súa vida polas circunstancias que vive España e a onde non poderá volver ata 1984, a pesar de que ela "sempre estivo aquí". A escritura como salvación, como medicina. O compromiso social ante todo coa esperanza como vía e como guía para sempre comezar.


05/05/22

As músicas viaxeiras


 R
ecomendable libro de Ramón Caride con ilustracións de Dani Padrón publicado por Xerais: As músicas viaxeiras é un libro de empoderamento, de princesas, de mozas que tocan, de mozas que teñen os seus propios soños sen depender de ninguén. Unha historia clásica que non ten nada de clásica e que nos mergulla en tempos remotos con visión actual, de aí a súa maxia: a emancipación feminina vén dada por este grupo de mozas que procuran o seu camiño en liberdade mentres o autor nos ofrece un resabio de conto vello e fantástico onde a intelixente e o enxeño sempre está presente. Hai algunha outra sopresa que ben paga a pena ter en conta.

03/05/22

Hermanito


 Ibrahima Balde e Amets Arzallus Antia
relatan conxuntamente Hermanito -Miñán- publicado por Blackie Books, unha historia real e dura, porque a vida non é doada, sobre todo para algunhas persoas, sobre todo para algúns países, sobre todo para algunhas civilizacións. É unha historia crúa contada sen metáforas nin epítetos, contada polo protagonista para que poidamos lela. Unha viaxe na procura dun irmán e onde a inhumanidade dá a man á humanidade, porque iso é algo que nos representa, a bondade a maldade da man. Un deses libros que debemos dar a coñecer para entender algo mellor o drama de inmigración e para sabérmonos como somos. Desde logo, imposible permanecer indiferente antes as palabras da súa historia, do sufrimento que non nos pode ser alleo, porque o que marca as nosas vidas é o lugar onde nacemos. A partir de aí, a vida é ben diferente. Así de inxusta é. E o protagonista consegue roubar do sufrimento a beleza: beleza do seu amor.



01/05/22

O neno de lume


C
avilo moitas veces a sorte que ten a rapazada actual de ler tantos e variados libros marabillosos na nosa lingua, algo impensable nas miñas épocas, cando apenas tiñamos acceso a algúns cómics e "clásicos juveniles" que devorabamos avidamente. Arestora, autoras como Ledicia Costas agasallan lecturas coma esta, O neno de lume, con sabor clásico, para relambernos coas súas historias. Premio Merlín de Literatura infantil 2021, con ilustracións de Iván  R. e publicado por Xerais, saboreamos humor, retranca, personaxes inesquecibles, conflitos, espazos míticos, agarimo pola ciencia e a tecnoloxía... nun menú degustación que queremos que dure. Seres míticos e seres reais conviven nun mesmo mundo, porque aí está a maxia da literatura, para explicar a través da fantasía o funcionamento do tempo atmosférico (a razón dos ventos, da néboa, do sol e da choiva) mentres namoramos dese lugar que acolle un neno que coma calquera outro pode ser vítima de bullying ou pode gozar da amizade ou do amor.


28/04/22

Clonar a un hombre

25/04/22

Despois do diario de Anne Frank


Q
uen non coñece o Diario de Ana Frank?, un libro que segue a ser unha lectura actual para lembrarnos a historia real que pode volver a suceder. Agora temos da man da Faktoría K este volume, Despois do diario de Anne Frank, de Bas von Benda-Beckmann que pescuda o que lle ocorreu a todas a persoas que estaban agochadas nesa casa que permanece inmortalizada grazas á lectura e que é a máis visitada en Ámsterdam. Un destino absolutamente cruel onde un só logra sobrevivir: o pai da protagonisa, Otto Frank. Ao mesmo teño, unha panorámica dos xenocidios practicados pola poder nazi que remata na "solución final", palabras que non estremecen e que nos levan ata o terror máis absoluto e ata o temor de que algo así volva a suceder. Os campos de concentración, campos de exterminio, campos da humillación humana, permitiron aínda así que algunhas persoas sobreviviran, persoas que son testemuñas tantas veces da capacidade de resistir do ser humano. O libro ofrece a perspectiva da historia dende a moral que todo ser humano debe posuír e non ceder.

A edición enriquécese cun corpo de notas e  cun  corpus fotográfico e documental que resaltan a documentación do autor.

 

17/04/22

Unha cor propia

 


C
ada libro de Leo Lionni é unha celebración. Unha celebración de cor, de vida, de dozura, de sensibilidade. Desta volta Kalandraka tráenos Unha cor propia, unha fábula que nos lembra a importancia de ser un mesmo e de compartir os nosos sentimentos. O camaleón cambia de cor, como sabemos. Pero o noso protagonista non se sente moi de acordo con esta muda, por iso decide vivir nunha folla para ser sempre coma ela; pero co que non contaba é con que tamén a folla varía, e o animaliño tamén o fará canda ela: todo depende das estacións do ano. Cando coñece outro da súa mesma especie, xúntanse para viviren as emocións do cambio da cor ao mesmo tempo: cando se comparte, todo na vida sabe mellor, mesmo a muda da cor!




16/04/22

Rizos de Ouro e os tres osos

 


E
ncantoume esta proposta que nos convida a gozar a editorial Kalandraka dun clásico renovado grazas a Olivier Douzou, Rizos de Ouro e os tres osos. Un xeito de estimular a ollada sobre o álbum e unha invitación ao xogo, para que nenos e nenas se acostumen a observar tamén grazas ás ilustracións, o simbolismo e a abstracción; así, o 0 amarelo é Rizos de Ouro... e os outros números tamén son símbolos a descubrir. Ilustracións rompedoras creadas a partir da xeometría conseguen que este clásico da literatura infantil se convirta nunha aposta suxestiva que propón unha reflexión sobre a liberdade e a curiosidade.

15/04/22

Catro plumas de dinosauro


 Lévanos Rosa Aneiros de paseo pola Era Secundaria, cando os dinosauros eran -case- os únicos habitantes do planeta Terra no período do Cretáceo, hai 145 millóns de anos (nos mares había "ammonites"). Que paseo máis longo en tan pouco tempo! Porque o libro que nos trae Xerais con ilustracións de Xulia Pisón, é unha apaixoante aventura da man duns nenos e nenas que en principio ían realizar unha tranquila excursión de cole. Un divertido achádego para o lectorado ávido de saber máis sobre eses xigantescos seres que desapareceron por mor dun meteorito. Asemade, ademais de divertírmonos coa lectura, podemos aprender moito, non só nomes e costumes de dinosauros, senón que a autora nos agasalla unhas páxinas finais de información sobre o porqué de non atoparmos restos na Galiza e nos lembra que a investigadora Aurora Grandal analiz fósiles na nosa terra.

Catro plumas de dinosauro só erra nun detalle: nunca iría unha profesora soa con todo ese alumnado!!!

 

13/04/22

Flores de ferro


 M
aría Rei Vilas
obtivo o Premio García Baros 2020 con este Flores de ferro publicado por Galaxia. A verdade é que cheguei a este libro por recomendación expresa dun compañeiro e a pesar de que a miña recomendación non vai ser tan entusiasta, o libro déixase ler moi ben e xa teño a varias alumnas enganchadas, o que tamén é moito máis ca un bo síntoma. Moi destacable é o papel das variadas mulleres que poboan as páxinas do libro (de aí o seu título e a importante reivindicación social que aporta) así como a tensión narrativa que se vai desenvolvendo e que imos artellando a medida que avanzamos a lectura, con solucións nada presaxiables dende o principio. Porque devagariño imos chegando ao terror do golpe de estado franquista e a posterior represión, a maldade e a vinganza que reinou no noso país e as esperanzas derretidas ao longo dos anos. 

O pasado como solución aos problemas do presente, un pasado que se quixo ocultar pero que sempre sae á luz, ou que debe saír á luz para poder argallar o futuro.



05/04/22

Estima'm lliure - El rap de Sura

01/04/22

48 frases que los hombres escuchan a lo largo de su vida

20/03/22

Dous osiños


 D
elicioso e tenro álbum publicado por Kalandraka, Dous osiños de Cailla Koffler, Ylla, foi publicado inicialmente en 1954 como "fotoliteratura". Resulta que a autora foi un referente na súa época, considerada coma unha das mellores fotógrafas de animais no século XX. Unha historia de dous irmáns osos que saen a descubrir o mundo esquecendo a recomendación da súa nai. O marabilloso deste libro é que está feito a partir de fotografías que fan un percorrido polo bosque e encontrándose con outros animais cos que interaccionan na procura da súa nai.


El afecto del Rey (Sobre series orientais X)

 


V
olvemos cun drama de época, de amores imposibles e intrigas palacegas, que nos lembra o machismo que sempre existiu e máis neses momentos. Nacen xemelgos, un neno e unha nena, e a nena debe morrer para que seu irmán herde o trono sen problemas; pero o amor dunha nai está por riba destas crenzas. A partir de esta premisa inicial, desenvólvese a trama, que atrapa dende o comezo. Ata hai escenas con beixos de amor! algo case impensable nas series coreanas, que só rozarse a man xa semella unha situación erótica última. 

Como me gustan as series de época, esta interesoume moito, asemade porque realiza unha reflexión constante sobre a igualdade da muller e a importancia de derrubar barreiras. Moita acción e ritmo que non decae a pesar da duración da serie.





15/03/22

Diccionario apasionado de la novela negra

 


G
ústame a novela negra. Adoro a Pierre Lemaitre. Así que imaxinade o que me pode gustar este libro que teño nas mans. Un Diccionario apasionado de la novela negra escrito por Lemaitre e publicado por Salamandra: unha marabilla que é unha compilación de autorxs, obras, lecturas e datos históricos. Non coñezo todas as obras e nin sequera todos os autores, pero coñezo moitos, o que me encheu dun íntimo orgullo. Como bo dicionario que é, aprenderei del e procurarei algunhas destas lecturas que Lemaitre nos recomenda. 

Por orde alfabética, e comezando por A sangre fría, poderemos ler sobre libros, películas, retratos dxs creadorxs predilectxs do noso autor, hai tamén reflexións sobre a escrita. E o que hai, sobre todo, unha confesión propia dos seus gustos literarios e da súa propia formación. Unha formación que o levou a ser -para min- a ser un dos grandes.


Crash landing on you (Sobre series orientais IX)


 S
eguramente non pensariades que iades atopar series de amor aquí, pero vouvos sorprender. Porque nesta miña aterraxe nas series orientais, estou a ver de todo. Pero esta que vos traio hoxe é un divertimento total. Que a trama principal é o amor? sen dúbida. Pero o mellor de todo é o humor que transmite a serie e as gargalladas que botei con ela. Así hai que vela: con humor; e é que esta serie cae absolutamente en todos os tópicos, por iso digo que hai que vela así; é dicir, o sur rico moi rico e o norte pobre moi pobre. Todas as situacións son tan tópicas que a ironía que destila é un sorriso constante.

Poderiamos falar de moitas características positivas que nos ofrece a serie, como a fotografía (incluída Suíza), a química entre a parella protagonista, a música... pero é que todos os personaxes tanto principais como secundarios son imbatibles; hai escenas tronchantes cando os do norte visitan o sur, pero tamén cando os do sur non saben como fuxir no norte... en fin, un enredo xenial ás veces imposible que consegue o que queremos ao ver unha serie: evadirnos desta realidade abrumadora que vivimos hoxe en día.

13/03/22

A nota


 E
ste agasallo de Kalandraka é deses que me deixan un sorriso debuxado durante todo o día! Moitísimas grazas por iluminar un día gris! Isto non é un álbum ilustrado... é un despregable! Xa sabedes canto me gustan este tipo de libros... pero é que ademais lelo e chegar a un final tan "riquiñez" superou as miñas expectativas. A nota de Pilar Serrano Burgos e Daniel Montero Galán é un libro ideal para cando vos apeteza ter un detalle a alguén que apreciades e que necesita lembrar que non está só/soa e que debemos sorrir ante a vida porque é o noso don máis prezado.

Unha nota que viaxa de man en man para ledicia de quen a recibe nun barrio moi concurido. E por que non?


Es mío (Mine) (Sobre series orientais VIII)

 


C
oma case todas as series coreanas que vexo esta longa temporada, nada sei delas nin referencias teño. Esta, simplemente, veu porque a miña "filla adoptiva" Lara comentoume que comezara a vela e non tiña mala pinta. Debido a que estou intentando coñecer a sociedade coreana a través das series, esta interesoume a medida que avanzaba por un motivo: a sororidade que presentaba. Dende logo, teño claro que o amor romántico ten feito moito mal en todas as sociedades e as series que vexo "románticas" así mo deixa ver claramente, pero hai apartados que me chaman a atención destas series; xa os irei comentando. Xa volo dixen: esta serie gustoume sobre todo pola sororidade que desenvolve entre as mulleres protagonistas, cando todo parecía que ía ser ao revés. Hai tamén unha historia encuberta de homosexualidade feminina que me chamou a atención... logo comprobei nas outras series que vexo que a homosexualidade é case un tema tabú na sociedade coreana e que non o deben ter fácil.

Unha vez máis, a serie desenvólvese na sociedade alta coreana. Outro detalle: ser rico en Corea non é doado, pero as series presentan xente rica, moi rica, e deixa entrever as grandes diferenzas sociais que existen, pero a maior parte delas non constrúen unha crítica, simplemente pretenden que gocemos véndoas. E canto máis rico, mellor. Ou sexa, o 1% da sociedade.

A serie enfócase en tres mulleres, algo polo que tamén  me chamou a atención, xa que son elas as protagonistas indiscutibles, xunto a outras que tamén andan por alí. Como tamén lles encanta os "flashback" e as repeticións temporais, a serie comeza cun asasinato para seguir presentándonos os 60 días anteriores. Logo, o de sempre nestas vidas luxosas: corrupción, histeria, infidelidade...


Que é violencia de xénero?

Que é violencia de xénero?

09/03/22

El Gabinete de los Ocultistas


 O segundo libro de Armin Öhri tamén publicado por Impedimenta é El Gabinete de los Ocultistas, que creo que gocei máis aínda que o primeiro. Un thriller algo gótico que está escrito, novamente, de xeito moi intelixente. Volvemos contar con Albrecht Krosick e Julius Bentheim, e como telón de fondo a vida amorosa deste e, por suposto, a sociedade berlinesa de mediados do século XIX. Neste pasean personaxes ben interestantes e unha historia que nos convida a visitar a Berlín.

Seguiremos atentas a canto se publique deste autor.



07/03/22

Be a Lady They Said

La musa oscura


G
ustoume esta proposta diferente,  La musa oscura de Armin Öhri publicado por Impedimenta. Un argumento moi diferente e unha época e un lugar pouco habituais: a Prusia de Bismarck. Asemade, vemos como funciona unha ciencia forense que comeza a agromar nesta época, e o uso da fotografía para plasmar os detalles das escenas dos crimes. Asemade, o libro afástase do que hoxe entendemos por novela negra, posto que sabemos quen é o asasino dende o primeiro momeneto pero aínda así o final é bastante sorprendente. Sabendo quen é o asasino dende o principio, a historia non decae en absoluto, ao contraio, e aí radica o mérito desta obra. Diferente tamén é o punto de vista do narrador, que neste caso é o debuxante das escenas dos crimes; tamén servirá para que a subtrama sexa protagonizada precisamente por este mozo e a súa historia amorosa. 

O mellor, que xa temos continuidade deste libro nun segundo publicado pola mesma editorial.

06/03/22

Non á violencia contra as mulleres (DXCII)

"La sociedad aún no entiende lo que es la violencia de género". Marina Marroquí, educadora social

05/03/22

Disfraz - Andrea Pousa

03/03/22

Cultivando Igualdad

02/03/22

The Lies Within (Sobre series orientais VII)


 E
ste é un thriller onde misterio e corrupción van da man. Como podedes comprobar, o tema da corrupción é moi común nas series coreanas, supoño que como espello do que ocorre na sociedade. Asemade, de fondo, outro tema co que flipei e que aparece noutras series: os matrimonios concertados. Aínda existen? Semella que na alta sociedade coreana, si. Por certo, nas series deste país tamén lles encanta retratar ricachos moi ricachos a carón de xente humilde: semella que as clases sociais tamén están moi afastadas entre si. Nun principio, a serie parecía feita para lucimento do protagonista, un heroe actual que debe loitar contra a maldade humana; pero a protagonista feminina, nun principio tan inxenua, vai desenvolvendo un carisma e un liderado importante: é unha personaxe interesante porque evolúe a medida que avanzamos no tempo.

Unha serie que paga a pena, porque sabe manter o ritmo e non avanzar o final.


01/03/22

Es cosa tuya

 A Chirigora Las Madrinas volve a clavalo:



28/02/22

Rookie Historian Goo Hae Ryung (Sobre series orientais VI)

 


Outra desas series de época polas que teño debilidade: esta historia ten lugar en Joseon a principios do século XIX, época na cal as mulleres non deberían saber ler nin escribir. Aquí temos mulleres afoutas que non só puideron acceder á cultura, senón que loitaron ante a sociedade por ela. Por suposto, hai unha historia de amor polo medio, pero o máis importante é para min esta visión da muller que loita pola súa liberdade, pola súa verdadeira paixón, que é a lectura, e que a muller debe escribir a súa propia vida. Esta é a mensaxe máis importante, por moito que nos queiran vender a serie como outra historia de amor imposible; coido que esta queda nun segundo plano e que non ser "a muller perfecta" (aprender a camiñar, ser ama da súa casa, parir...) é o fío verdadeiro da serie. A loita destas mulleres historiadoras permite ademais cambiar o rumbo da historia e a visión dos homes que traballaban no mesmo rol. Son, sen dúbida ningunha, o que fai que esta serie mereza ser vista.


Golpes de luz

 


V
olve Ledicia Costas cunha novela para adultxs e, novamente, non decepciona. Publicada en Xerais, co título Golpes de luz, podemos ler a vida de tres xeracións que viven baixo un segredo e que teñen como tea de fondo o narcotráfico galego pero tamén a violencia de xénero e o mundo dos anciáns. Tres xeracións e tres voces narrativas para ir revelando pouco a pouco a traxedia do ser humano, as luces e sombras dunha vida que merece ser contada. Porque toda vida agocha segredos, quizais non tan grandes como os da nosa vella protagonista, pero estes moitas veces golpean o presente deixándoo demudado; e este que se vive, con agonía e con humor, como demosta Ledicia, ás veces é pouco previsible e outras é un xogo de equilibrio. O narcotráfico deixou un ronsel de precariedades, de hostilidades, de xogos suxos, de vinganzas e de temores; deixou, sobre todo, vítimas, e algunhas destas vítimas serán as que nos leven polo relato. Un relato no que agroma a esperanza, a luz, porque a pesar da dor, o amor que nos permite a vida é o camiño máis espléndido a seguir.

Unhas páxinas para pasear pola soidade, pola loucura, pola impotencia, polo enigma; unha ponte que atravesa xeracións e constrúe un mundo mitolóxico que foxe da violencia a todos os niveis: bullying, violencia de xénero, violencia nas rúas...


27/02/22

E logo por que? Virus e bacterias


 Un deses libros que deben estar en todas as bibliotecas escolares, un libro de ciencia na nosa lingua, sempre tan necesario, e de divulgación sinxela para aprender sobre os virus e as bacterias de xeito ameno e doado, nun formato de preguntas e respostas que de seguro contestan as dúbidas que sempre nos fixemos sobre estes temas. Publícao Xerais  e é de Jordi Font Barris.

 

Iris (Sobre series orientais V)


 E
sta serie, xunto coa anterior da que falei onte, foi unha das que me conquistou para "traballarme" as series coreanas. Realmente, con esta cheguei á conclusión de que xs coreanxs non teñen piedade e poden rematar unha serie así, como fan con esta; afastada de Disney. Claro que logo o tempo non me deu a razón. De todo hai en Corea. As series de amor romántico asolagan o catálogo, pero xa vos falarei delas.

Unha serie de espionaxe que nos leva a Budapest, a Corea do Norte, a Xapón... Moita acción, amizade e inimizade e amor combínanse á perfección en "Iris", un amor que por outra parte -e visto agora dende a perspectiva de ver outras moitas- afástase do habitual nas series coreanas, nas cales darse un bico xa é algo inaudito, tan mexeriqueiros eles. A trama é veloz, algo que tamén se afasta das outras series (encántalles repetir escenas xa vistas) e hai continuas sorpresas. E un final totalmente inesperado que semella que podería dar paso a unha segunda temporada, aínda que sei que é unha serie pechada. Realmente boísima.

26/02/22

Eternity


 T
iña moita curiosidade polo regreso de Xosé Monteagudo, autor da que para min é unha das mellores obras narrativas dos últimos tempos da narrativa galega: Todo canto fomos. Agora chego a Eternity, publicado pola editorial Galaxia e merecente do Premio Narrativa Breve Repsol 2021. 

Monteagudo ten oficio e nótase. Vese na narración que lemos, cun texto ben elaborado. E gustoume a proposta que nos achega neste libro: un lugar en internet que preserve a memoria dxs falecidxs, un cemiterio virtual. Unha idea, por outra parte, ben interesante que nos fai reflexionar sobre a trascendencia do ser humano. Pero o autor, asemade, desenvolve ao mesmo tempo outro fío argumental que nos lembra que ás veces descoñecemos as persoas máis próximas. Ao mesmo tempo, e aínda sendo unha novela curta, hai reflexión ben interesantes sobre o acto da escrita ou da calidade literaria, e mesmo sobre a procura de traballo da xente nova na nosa sociedade.

Unha proposta literaria que non defrauda.




Stranger / Secret Forest (Sobre series orientais IV)

 



E
sta é unha das primeiras series coreanas (se non foi a primeira de todas) que vin e que me conquistou totalmente: unha historia de loita contra a corrupción xudicial e política que semella que en Corea debe ser moi común -parece algo coñecido, non si?-, por parte dun fiscal sen empatía e unha policía auténtica. Unha parella protagonista boísima que non cae en amores nin relacións innecesarias entre ambos. Encantáronme: o papel dela destaca por esa loita  independente que mantén como muller forte e rebelde fronte ao machismo social e o teito de cristal para ascender no seu traballo;  o traballo del non desemerece para nada a actuación, un home hierático e taciturno que non amosa emocións pero que loita pola honestidade e pola verdade.

Corrupción a mans cheas e esperanza de que haxa persoas que non a admiten. Podería situarse en moitos lugares do planeta. 




 

 

 

25/02/22

Rusia invade Ucrania

20/02/22

Chuvisca

 


Fermosísimo álbum de Fernando Pérez Hernando que publica Kalandraka: Chusvisca é un canto á familia e á oportunidade de enriquecemento que aporta cada persoa a un conxunto. Non sei se realmente pretendía o autor realizar unha metáfora da sociedade individualista que temos, pero ben o consegue a partir dun pequeno detalle: as letras. E con este xoto dunha letra por paxaro chegamos ás cinco vogais e a poder aprendermos e falarmos con todas elas. Por iso o libro é asemade un xogo, un deses que me lembra a infancia de "Canda Farnada sátama asaba pantalán" e que tiñamos que recrear con cada vogal por separado. Arrincoume máis dun sorriso con esa tenrura que desprende e cun final aínda máis evocador.

E as ilustracións, xogando cun escenario case único, coido que son perfectas e acaídas para conseguir o obxectivo proposto.

Xenial.

Navillera (Sobre series orientais III)


E
sta foi a última serie que vin pero apetéceme recomendárvola xa. As series coreanas son moi longas, o normal é que teñan 16 capítulos que duran aproximadamente unha hora cada un, pero esta ten uns poucos menos e boteinos de menos. Tardei en comezar a vela porque non estaba segura de que me fose gustar, e estaba moi equivocada. A razón pola que me decidín foi tan sinxela como ver un dos protagonistas, un rapaz novo guapísimo que xa vira noutras series. Nesta serei fai un papel moito máis atractivo e o seu copratoginsta, un señor maior réstalle importancia, porque o seu personaxe é o que nos namora de verdade: un xubilado que decide facer ballet. Por iso a serie é en realidade unha oda á superación persoal, á procura de realizar os soños que fomos deixando durante a vida sen procurar e que nos quedan pendentes. Fermoso canto á vida, si. Unha serie que me fixo derramar bágoas (iso que busco series que me procuren todo o contrario!!!) e rir e soñar e crer.

O mérito da serie é profundar nos dous personaxes principais e crear unha obra de arte humana, porque cadaquén ten moito que aportar, mesmo os secundarios. Non é que esteamos ante algo novidoso que nos deixe pasmadas, pero estamos ante a humanidade; neste caso desenvólvese en Seúl, pero podería ser calquera outro lugar. Os dramas humanos son universais. E de paso vemos uns cantos pasos de ballet. 

Destaco a serie pola súa calidez embriagadora.





19/02/22

Virtudes (e misterios)

 
G
ustoume a proposta que nos fai Xesús Fraga no seu Virtudes (e misterios) publicada por Galaxia, obra que recibiu o Premio Nacional de Narrativa neste ano 2021 e que asemade xa recibira o Premio de Novela Blanco Amor 2019: un libro que combina xéneros como a novela, a crónica e o diario, e que consegue ofrecer unha visión máis da emigración que emociona e conmociona, pois o sentido do humor que amosa é parte importante da trama, unha vida -varias vidas- reais que nos lembran a tantas persoas coñecidas que tamén viviron situacións semellantes. 

Comentábame un compañeiro que leu o libro canda min que el non se sentía identificado con esta emigración, que o seu punto de vista como fillo de emigrantes é moi diferente. Coido eu que non tentaba o autor con este libro escribir un libro universal sobre a emigración, posto que o relato da emigración é múltiple e hai moitas e diferentes vivencias, senón que realiza unha estupenda homenaxe á súa familia e a unha avoa imparable que si pode ser espello doutras mulleres inquebrantables que viviron a emigración. Dende aí e dende aquí, un libro que nos axuda a falar deste drama universal e galego, que explica moita idiosincrasia familiar da nosa terra e que ademais está ben contado e ben escrito e que resulta unha boa proposta para achegarnos a unha familia que podería ser moitas.


Mr Sunshine (Sobre series orientais II)


 E
sta foi unha das primeiras series que vin  e é unha das miñas preferidas. Recoméndovola moitísimo. Con ela aprendín un pouco de historia, tanto de Corea como de Xapón, pero tamén como as potencias occidentais son magníficas para mirar para outro lado cando non lles convén. Unha das razón pola que comecei con esta esta serie é por ser un drama de época, o que ma presentaba máis interesante. De feito, transcorre a principios do século XX, comeza da historia moderna coreana, amosando o imperio coreano e o colonialismo xaponés. 

Quizais unha das poderosas razóns pola que me namorou foi pola súa protagonista e polo final tráxico. Con este final crin que as series coreanas afastábanse por completo dos finais felices de Disney... e xa vos contarei se isto é certo ou non. De momento, pensade nisto. Comezar a ver a serie é deixarse envolver por unha estética chea de seda, de cor e de suavidade. Cada un dos personaxes principais ten vida propia, o que significa que unhas vecesa acertan e outras non, porque son reais. E son moitos. As clases sociais (as diferenzas das clases sociais dará moito que falar) e o drama de ser pobre nunha sociedade case medieval é o fío do personaxe principal, que quizais quede oculto pola marabillosa personaxe feminina que se converterá na verdadeira heroína da historia e que será absolutamente magnífica e inesquecible.

Unha serie na que toparedes sensibilidade, exquisitez e coidado en todos os aspectos, dende música ata o vestiario pasando polos escenarios e a ambientación.






Sobre series orientais (I)

 Meses levo mergullada nunha crise lectora e existencial que me levou lonxe desta casa e dos meus habituais costumes. O feito de estar arestora aquí non significa que estea superada, aínda que mellorando e botándovos de menos. Como ando a aprender sobre sociedades afastadas e orientais, dei en pensar que podía compartir convosco algunhas das miñas reflexións e recomendacións. Así que vouvos falar dalgunhas sereis orientais que gocei en Netflix, e quizais tamén vos poida falar dalgunhas das miñas conclusións. Vaia por diante que non teño unha explicación para entenderdes por que se me deu polas series coreanas, sobre todo, pero necesitei fuxir do meu mundo e estas series téñenme axudado moi moito. Tamén teño un interese especial arestora polas culturas orientais, pero curiosamente en lugar de me centrar nas xaponesas, que terías máis sentido, déuseme polas coreanas, nun interese por coñecer esa sociedade; non son unha experta, por suposto, pero creo saber algo máis. Certamente, non vin as series que están de moda, senón algunhas das que nada sabía e apetecíame probar; o máis curioso é que elixín temáticas que noutrora nada me interesarían, por comprender eu tamén ata onde chega a idea do "amor romántico" e como afecta en todas as sociedades.

Quizais non vos interese en absoluto nada do que vos vaia falar de agora en diante, pero agardo que haxa alguén por aí que me lea e comparta as súas impresións comigo. Asemade, volverei á lectura e ás miñas reflexións sobre as lecturas. Así que, aquí estou de novo.

Neste blog utilizamos as imaxes con finalidade educativa. Se algunha delas estivera suxeita a dereitos de autor, rogamos que vos poñades en contacto connosco para retirala de inmediato.