Blogue de Gracia e de Anxo, blogue de pingas e de icebergs, do que nos preocupa ou nos chama a atención, de biblioteca e de aula.

27/03/17

Twenty Toes

Tecnoloxía e violencia contra as mulleres en Congo

26/03/17

DE ONDE VÊM OS BEBÊS

Recursos inhumanos

Comecei a ler este libro antes de ir ver a Pierre Lemaitre a Santiago esta semana, pero en época de exames pouco tempo teño para gozar da lectura e aínda agora veño de rematalo. Lemaitre non defrauda nunca, non podía ser doutro xeito, e en persoa encantoume.
Recursos inhumanos, publicado por Alfaguara, combina a novela negra coa denuncia social e atrapa o lector nunha voráxine de acontecementos dos que é díficil subtraerse; moito menos cruento que a saga do detective Verhoeven (extraordinaria) segue a poñer os pelos como escarpias nalgúns capítulos; e transmite a dor, esa dor dunha persoa que necesita traballar, que quere traballar, dese parado de longa duración que, desesperado, aferrarase a un cravo ardendo. Isto consegue que esteamos ante unha novela diferente, negra si, pero tamén social, que ás veces, sobre todo ao principio e mesmo cara á metade, decae un pouco pero que vai in crescendo; porque naquel momento semellaba que xa estaba todo feito, e o valor deste autor consegue precisamente iso, xirar cara ao inesperado, causar unha perplexidade maiúscula que atenaza a gorxa. A desesperación e a desesperanza son os eixos sobre os que se vertebra o argumento, os detonantes dunha loita desigual e sorprendente que retén a ira como tema da novela. A partir de aí, sempre Lemaitre, quen conxuga o rocambolesco ou o esaxerado coa realidade e a credibilidade.
Para min non é nin de lonxe o mellor del, pero segue convencéndome.

Nos robaron la confianza en nuestra propia vida, nuestra seguridad, nuestro futuro. Eso es todo lo que quería reconquistar.

Non á violencia contra as mulleres (DIX)

Basta de cucharachas 
 CCOO 

25/03/17

Loita feminista en cartaces


1.- “Por la República. Hacia la liberación de la mujer” – Unión de Mujeres Republicanas Revolucionarias
 

2.-  “Estamos na marcha do 8 de Marzo” – Poster soviético

3.- O mítico cartel de “Rosie The Riveters”



4.- O Día Internacional da Muller no Mundo Árabe




5.- “Defendemos Stalingrado. Reconstruirémolo” – Poster soviético 



6.- “As mulleres de Francia – 4 años loitando” – Póster da Primeira Guerra Mundial



7.- "As nosas mulleres traballadoras – Amor e Honor”




8.- “Sufraxio Feminino – O noso dereito a votar”





9.- “Torturando mulleres en prisión por pedir o sufraxio feminino”




10.-“Votos para as mulleres”



23/03/17

Alicia Keys - "No One"

Trenfugiados


José Campanari e Evelyn Daviddi son os artífices de Trenfugiados publicado pola Fragatina, un álbum que nos achega o drama que están a vivir millóns de persoas e que desta volta vén da man das voces infantís que reflexionan sobre o que poder supoñer quedar sen fogar e sen alimento, mentres deciden que a solidariedade é a única solución. Así, tanto o texto como as ilustracións fannos partícipes dunha soa mensaxe: que teñamos presente o sufrimento destas persoas e que tentemos poñernos no seu lugar para coñecer os seus sentimentos. Destaca a dozura tanto das palabras do texto como das ilustracións, de tal xeito que semella que nos conviden a participar coas nosas opinións, aínda que optemos polo silencio como o fai a propia avoa dos protagonistas, pero dándonos esa opción na escena final cunha chiscadela da nena dirixida ao lectorado que serve ademais para desdramatizar o texto.





A Viaxe De Ghada

Traballo educativo protagonizado por nenos sobre a historia de dúas nenas refuxiadas para concienciar sobre a problemática migratoria dende un punto de vista humano e solidario.


22/03/17

Boles

Escribir non é doado, como tampouco o é a vida do escritor. Cando menos, non o é para o protagonista desta curta eslovena dirixida por Spela Cadez.

BOLES from Spela Cadez on Vimeo.

Grisela

Álbum para primeiros lectores de Anke de Vries con ilustracións de Willemien Min que publica Kalandraka: Grisela é unha metáfora da importancia da nosa aceptación, de querenos a nós mesmos como somos e non tentar emular a ninguén, porque a nosa esencia é o máis importante que temos, e se nos respectamos a nós mesmos tamé nos daremos a respectar. Nas ilustracións destaca o fondo branco e a mestura de cor co lapis negro.

#Stoptherobbery - Equal Pay campaign

As mulleres gañan 77 céntimos por cada dólar/euro gañado polos homes. O traballo das mulleres está infravalorado con menor remuneración. Pero nas mulleres negras, ou nas inmigrantes, esta diferenza aumenta. 
Fronte á desigualdade, ONU mulleres vén de lanzar esta campaña  #StopTheRobbery (#ParemosORoubo), convidando a compartir mensaxes contra a desigualde que empobrece ás mulleres. No vídeo, dúas persoas, homes e muller, son limpabotas cobrando ela 77 cénticos e el un dólar polo mesmo traballo e co mesmo resultado. ONU pregúntase: é consciente a xente da desigualdade de salarios do 23%?




Vía

21/03/17

Cupidon


Cupidon por Esma-Movie

La ventana de Kenny

Segue a editorial Kalandraka a agasallarnos cos traballos de Maurice Sendak, desta volta con La ventana de Kenny, escrito e ilustrado por el en 1956 e que nos transporta ao mundo clásico do autor, a esa non-fronteira entre soño e realidade e no que nos sorprende cunha fondura filosófica estraña no universo infantil, aquel que explora os medos, a soidade, as preguntas sen resposta, as inquedanzas da noite, a animación dos xoguetes. A fiestra, que dá título ao libro, é un elemento tan importante que serve de referencia e liña divisoria entre a realidade física e coñecida (o cuarto do neno) e o mundo descoñecido, o imaxinado, o que cómpre explorar, que se sitúa do outro lado da ventá. Ou sexa, deste lado, de quedarmos, viviremos o mundo real, e do outro lado, de decidírmonos a ir, teremos un mundo onírico que pode gustarnos ou non, pero da nosa capacidade de aventura depende. Pero a fiestra é tamén unha liña paralela que se atopa dentro do neno, a realidade e a fantasía camiñan da man e non se cruzan. "Que mira cara a fóra e que mira cara adentro? A ventá". Unha ventá que te deixa mirar o exterior, pero tamén o interior das persoas, mesmo pode servir de refuxio porque non sempre queremos saír a ese mundo descoñecido que pode ser perigoso.
A ventá de Kenny é a medida do mundo. Un mundo que desexamos, pero tamén o mundo que temos e que nos chega porque non nos cómpre máis. Temos o noso mundo interior, ese paralelo que ninguén máis ca nós pode explorar. Iso si, pode non ter fin. É o noso horizonte.

Paul’s Journey

Campaña pola igualdade e a tolerancia da compañía ferroviaria sueca, publicidade a base de activismo social. Todo o mundo ten dereito a volver a empezar.


SJ – Paul's Journey from TBWA\Stockholm on Vimeo.


Vía

Neste blog utilizamos as imaxes con finalidade educativa. Se algunha delas estivera suxeita a dereitos de autor, rogamos que vos poñades en contacto connosco para retirala de inmediato.