Blogue de Gracia e de Anxo, blogue de pingas e de icebergs, do que nos preocupa ou nos chama a atención, de biblioteca e de aula.

23/04/17

Una cita de mierda

Director: Roberto Montalbo
Guión: Mateo Garlo
Actores: Natalia Rodríguez e Alfonso Bassave
Curta finalista do premio Self Bank -Hazlo a tu manera- da pasada primavera.


A cazadora de estrelas

María Canosa está a se converter nunha das grandes da nosa LIX. Coido que pouco a pouco ten ido mellorando e converténdose nunha boa escritora que sabe redondear os libros dirixidos á rapazallada. Volve a demostralo arestora con este libro que publica Xerais (ilustrado por Dani Padrón), e que curiosamente foi Finalista do Premio Merlín de Literatura Infantil nos anos 2015 e 2016. Ou sexa, estivo dous anos seguidos entre os tres primeiros. E non é de estrañar (lembremos que tamén o foi no ano 2014 con Rubicundo, para min o seu mellor libro), xa que A cazadora de estrelas ten unha como protagonista unha moza afouta que non precisa de ninguén para saber que a honradez é o ben máis prezado que temos e que debemos defendelo por riba de todo. Tamén hai, subrepticiamente, outros temas de interese agochados na narración, curta, que temos diante: a sociedade patriarcal e a aparencia pululan entre as liñas que María Canosa deita sobre ese mundo fantástico que nos describe. Un mundo que pode non resultarnos alleos xa que tamén hai que loitar contra unha trama de corrupción e a envexa que calquera ser humano pode sentir.
De certo, un libro que vai gustar a nenos e nenas.

Non á violencia contra as mulleres (DXIII)




Aranya Johar recita un poema contra o machismo e o abuso sexual na India.
Unha iniciativa chamada "UnErase Poetry" propón difundidr polo seu país o "spoken word", un xénero poético vinculado á oralidade, ao ritmo e á memoria, é unha platafomra para expresar emocións e sentimentos sobre temas significativos.
«El primer chico que cogió mi mano dijo
los chicos no queremos saber nada de vaginas sangrantes
y mi joven yo pudo oler la misoginia
las vaginas solo valen para ser folladas,
los pechos solo valen para ser chupados,
las bocas solo valen para chupar».
«Cuando tenía 12 años los tirantes
de mi sujetador fueron sexualizados.
Al mismo tiempo, no teníamos malditos derechos sexuales.
Mi tía fue violada por su marido
pero la violación marital está bien».





 

22/04/17

Dernier Acte

Dernier Acte from Chabrier Daphné on Vimeo.
 
Vía

Mi querido gatito


Unha vez máis, é a editorial Barbara Fiore a encargada de nos traer o mundo máxico e poético cheo de cor de Jimmy Liao con Mi querido gatito, un libro que fala de soidade dende o punto de vista gatuno; un punto de vista moi humanos pois as palabras serven para nos transmitr o que é a tristura dun xeito poético. Jimmy Liao ten esa capacidade que observamos en moitos dos seus libros: con el sentimos empatía ata por un animal que nos podería deixar máis ou menos indiferentes. Pero el sente un amor especial cara a eles e nós canda el coa súa lectura.









s/t

Publica a editorial Xerais o III Premio de Poesía Gonzalo López Abente, s/t de Emma Pedreira, un "S/T" do "sen terra" por estarmos ante poesía da desposesión e da perda, da morte e da morriña. Hai dor por non sermos quen de pór nome a aquilo que nos importa, aquilo que nos conmove. Ao seu carón, a memoria e o esquenzo, esa memoria que pode permanecer para sempre na escrita, para tentar que nunca pase ao lugar das sombras, a unha ferida permanente que non cicatriza. E para non esquecer, para gardar a memoria, para que as palabras flúan como flúe o "Eume", pema final, está este libro de poemas, que reconstrúe e evoca espazos, lugares, tempos, unha infancia case afastada e unha luz que ilumina os pasos arrincados da soidade, os pasos que marcan o camiño da vida, os pasos dados sobre os que non se pode volver doutro xeito que non sexa a palabra.

O exilio só existe con retorno.
O outro chámase olvido.

21/04/17

I Got That Flow

Venezia

David Pintor ofrécenos agora a súa particular visión desta cidade marabillosa e única, Venezia, como xa fixera anteriormente con Compostela, Lisboa e Barcelona, todos eles publicados por Kalandraka. Venezia é un caderno de viaxe que nos leva polos lugares máis emblemáticos, eses que visitamos co corazón en tantas películas e que resultan inesquecibles para o viaxeiro que tivo a oportunidade de chegar ata alá. Así que abride ben os ollos e sentide a luz que vos asolaga neste paseo en bicigóndola, mentres imaxinación e realidade se mesturan porque ambas teñen cabida neste libro de viaxes tan particular baixo a atenta ollada de gatos e pombas.
Por certo, o libro trae sorpresa!
 
 

20/04/17

Offshore

Meu pai, 97 anos, é fan dos libros de Petros Márkaris, así que tan pronto soubo que tiña novo libro pediume que llo mercase. Logo, xa mo pasaou. Pero teño que dicir que non me gustou tanto como en anteriores ocasións, non sei se porque todo cansa ou polo meu propio momento lector. Offshore, publicado por Tusquets, insiste no tema da crise económica como telón de fondo para entretecer toda a historia da novela e da procura detectivesca; desta volta, o que fai o autor é inventar unha Grecia que sae da crise de xeito milagreiro e que en realidade será grazas aos paraísos fiscais e ao diñeiro negro, unha sociedade que pode matar impunemente para que os negocios sigan a estar ocultos; pero a sociedade prefire en xeral mirar cara ao outro lado e pensar que todo vai así ben, non importa a procedencia dos cartos, importa o benestar social.
Unha vez máis, Márkaris pon a novela negra en función da novela social, os asasinatos deste libro son ocultos polos poderes instaurados e o inspector, semella, deberá amoldarse a esta nova situación, porque é perigoso saírse do establecido. 
Corrupción. Diso vai. Vaia, podería situar a acción en España e resultaría igual de crible.




Fíos Fóra. Historias de obreiras entre costuras e patróns

Fíos Fóra. Historias de obreiras entre costuras e patróns from Illa Bufarda on Vimeo.

19/04/17

Tam, Tim e Tom

OQO publica Tam, Tim e Tom de Roberto Mequita e Paolo Domeniconi, un álbum infantil escrito a partir dun dos contos dos irmán Grimm que fala do valor de compartir, de realizar tarefas en común e sobre de equidade e de xustiza. Pero para chegar a esta conclusión necesitamos dun animal que aparentemente serve para crear discordias, como é o caso do corvo, que nos fai lembrar outros contos nos que sementa precisamente inimizades. Porén, o que nun principio parecía non ter solución, remata cun equilibrio necesario.






Refugiada. La odisea de una familia

Este álbum ilustrado que nalgunhas páxinas achégase ao cómic,  Refugiada. La odisea de una familia,  é obra de Tessa Julià  coas ilustracións de  Anna Gordillo publicado pola Editorial La Galera, un libro solidario xa que unha parte dos seus beneficios son para a ONG de rescate de refuxiados Proactiva OpenArms. Chama a atención polas súas ilustracións, moito azul, algún branco e moita escuridade, que repasan a vida dos refuxiados protagonizados por unha nena sen nome que fala da dureza do camiño de fuxida, das rabietas que como nena sente por verse despoxada daquelo que tiña, da estrañeza de atopar tantas caras coñecidas na súa fuxida, e sobre todo as súas propias necesidades como nena: queres xogar? Unha obra dura e necesaria que repasa os sentimentos de millóns de persoas, procurar vivir nun novo fogar que vén a ser un teito precario e un lugar inexistente.



18/04/17

21 relatos contra el acoso escolar


Traballando no centro contra o acoso escolar e mergullados no programa TEI (son titora dun 3º de ESO) chegamos hai tempo a este libro moi recomendable sobre o tema que publicou a editorial SM co título 21 relatos contra el acoso escolar. Por suposto, e como ocorre en todo libro de relatos, uns gustan máis ca outros, pero en xeral é un libro moi bo que axuda a reflexionar sobre o tema.
Ana Alcolea, Montserrat del Amo, Elia Barceló, Lola Beccaria, Martín Casariego, Agustín Fernández Paz, Carlo Frabetti, Espido Freire, Ricardo Gómez, Alfredo Gómez Cerdá, César Mallorquí, Andreu Martín, Gustavo Martín Garzo, Gonzalo Moure, Emilio Pascual, Rosa Regàs, Marta Rivera de la Cruz, Jordi Sierra i Fabra, Care Santos, Lorenzo Silva e o  ilustrador Carlos Giménez procuran unha atemática común dende diferentes perspectivas. Así, por algunhas das súas páxinas pasearemos polo silencio das vítimas, outras falarannos da desolación que provoca a violencia e outras farannos saber os problemas psicolóxicos que magoan unha vida enteira.

17/04/17

O oso e o piano

En Hércules ediciones atopamos este libro de David Litchfiel co título O oso e o piano, un álbum de calidade que recibiu numerosos premios como o Waterstones como Mellor Libro Ilustrado 2016.  Un libro que fala sobre todo de amor, amor pola música pero tamén pola familia e polos amigos, máis alá de calquera ambición ou egoísmo. Por iso o texto é sobre todo lírico e delicado, un libro que lemos cal partitura musical, xa que tanto a ilustración como o texto está impregnado de sensibilidade e refinamento.






Teoría do riso

Na editorial Xerais, na súa colección de Poesía, podemos atopar esta Teoría do riso de Antón Patiño, que máis ca un libro de poemas semella un libro de intervencións poéticas, dada a raíz do autor, a pintura; así como é posible realizar intervencións pictóricas o autor agasalla desta volta con intervencións poéticas onde a ollada pinctórica é visible tras as palabras; o pincel pinta retratos a base de sílabas que se unen con espazos para separar, con frases para transmitir; unha paleta de cores que é unificada por unha palabra que baila sobre o lenzo, o riso. Unha ollada non exenta de ironía e subversión que ofrece con humor unha diferente percepción da realidade. Ben nos cómpre rir, abofé.

Home invisíbel busca
     muller transparente
para facer cousas
     nunca vistas
(Un riso transversal
      percorre o texto)

Neste blog utilizamos as imaxes con finalidade educativa. Se algunha delas estivera suxeita a dereitos de autor, rogamos que vos poñades en contacto connosco para retirala de inmediato.