Blogue de Gracia e de Anxo, blogue de pingas e de icebergs, do que nos preocupa ou nos chama a atención, de biblioteca e de aula.

17/01/18

Mexique

María José Ferrada e Ana Penyas ofrecénnos en Libros del Zorro Rojo este Mexique, el nombre del barco, un álbum situado en plena guerra civil, canto 456 fillos e fillas de republicanxs embarcaron nese barco para ir a México; sempre se penseou que irían tan só por uns mese, pero nunca puideron volver á súa terra. Terrible, lémbranos unha vez máis cantos dramas se viven por culpa das cruentas guerras, de xeito delicado vemos a tristura, a morriña, a inseguridade, e a incertidume do que vai vir. O tráxico da situación, a pena, a dor.
Destacan as ilustracións, que cargan a traxedia da historia.
Ao final hai unha explicación dos acontecementos reais que inspiraron a existencia do álbum.
 Imprescindible


16/01/18

Noite de temporal

Gustoume esta proposta que nos fai Manuel Núñez Singala a través do noso selo da editorial Santillana O que leo: Noite de temporal conta a historia dun naufraxio nas nosas costas: o do vapor Santa Isabel o 2 de xaneiro de 1921. Levaba 270 persoas a bordo e o libro céntrase nesas horas terribles dende que comeza o temporal ata a salvación dalgúns deles ou a súa morte. Pero ademais lémbranos a heroica actuación dos habitantes da costa, destacando un monllo de mulleres que, na realidade, foron homanexeadas como heroínas. E isto bótoo un pouco de menos, que non haxa maior afundamento nesta parte. Por outra parte, o libro sérvenos para saber máis (ou algo para quen nada sabía) sobre este acontecemento, e serve asemade para percatarnos de como sería calquera outro nesas épocas.
Destaca, por outra parte, a documentación que aporta o autor ao final da obra e aquela na que tivo que indagar para escribir o libro.

15/01/18

SAHARA.PAZ. PALABRAS DE CARAMELO.

Interesante vídeo e moi bo traballo o que nos chega dende o CEIP Plurilingüe da Espiñeira-Aldán:

Aquí tedes unha presentación sobre o Sahara no século XX e na actualidade, axudándonos da lectura previa de "Palabras de Caramelo", Gonzalo Moure; Fernando Martín Godoy (il.), edicións Xerais. Moitísimas grazas a Beatriz Bruna, Milagros Lemos e a todas as demais persoas que colaboraron neste labor.  Música: " Kul Enhar U Kul Leila"  interpretada por Ghadur.

14/01/18

Non á violencia contra as mulleres (DXLII)

A moral patriarcal quere impór as súas medidas:



13/01/18

Instrucciones para leer tu cuerpo como un mapa

Recibín un agasallo inesperado que me emocionou pola súa estética, un libro de poesía de Jenaro Talens que leva por título Instrucciones para leer tu cuerpo como un mapa e que está traducido ao galego por Chus Pato, pero que sobre todo destaca pola súa edición: a editorial é Segundo Santos Ediciones e publica de xeito artesanal, paga moito a pena coñecer algún dos seus traballos; papel feito a man de liño e algodón libre de ácido. Este libro que nos ocupa en particular conta coas acuarelas de Luís Vidal e mesmo aporta páxinas despregables para goce dos sentidos e da estética. O poemario é "un diálogo con Paul Celan" ,  unha declaración de amor realizada en nove poemas que falan de sexo, paixón, desexo, amor.

Deixa que as miñas palabras acalmen no teu ventre.
Despois de trocadr os nosos silencios, tras a canseira do pracer,
de volta á rutina misteriosa que sucede ao amor,
as letras do teu nome baterán alas nos teus ollos pechos,
coma enruga dunha luz que convide a habitar o soño e o repouso...



12/01/18

Cómo hacer un poema feminista con canciones machistas


Martínez crea unha historia na que aparecen versos de máis de vinte cancións. Hai para todos os gustos: Noche de sexo, segue con Carolina, pasa por  19 Días y 500 noches de Sabina e tamén por   Mala mujer, de C tangana

11/01/18

As estrambóticas aventuras do barón de Munchhaüsen

 Pinto & Chinto ofrecen en As estrambóticas aventuras do barón de Munchhaüsen publicado pola editorial Bululú unha reinterpretación das aventuras do barón de Münchhausen en clave de humor e de esaxeración, tal como o título nos lembra: divertidas ou mellor surrealistas son as páxinas das que poderemos gozar en gran formato. Imposible non quedarse con algúns destes episodios singulares onde o barón fala en primeira persoa para lembrar que a pesar do estrambótico, ata podería ser verosímil. De aí que o discuro sexa áxil e as ilustracións absolutamente acaídas e cribles, como unha pefecta combinación entre o real e o fantástico.

10/01/18

Discurso de Oprah Winfrey nos Globos de Oro 2018

Un discurso para emocionarse e reflexionar. Por todas as nenas que soñamos, que viven, que loitan, que queren...


09/01/18

Na tundra de Carlos

Andei algo afastada destas terras. Tanto, que nin sequera vos falei da presentación deste libro, Tundra, de Carlos Negro. Unha presentación que tivo lugar na nosa vila (xusto antes de comezar as vacacións do nadal) e que me ofreceu a oportunidade de estar canda el e a súa familia. Vaia, de estar entre coas amizades, que sempre presta.
Tundra, XVI Premio de Poesía Fiz Vergara Vilariño, publicado por Espiral Maior, supón un cambio na poética á que nos tiña acostumadas Carlos, cando menos respecto aos seus últimos traballos que tantas satisfaccións nos dan nas aulas.
E Carlos falou:

Tundra significa fuxir dos camiños andados. Non saber se existe algo máis alá do xeo, no alén da distancia. A palabra equivale a un equipo de supervivencia nun clima extremo. Mínima, ao límite de si mesma. Mochila de aire, fogueira, cabana, bocalada de osíxeno un intre antes da extenuación do explorador. O amor é apenas unha runa de inverno, pegadas perdidas na neve, a calor dos corpos a loitar contra a hipotermia, o logo do instinto a ouvear fóra, osmando o desexeo. Máis alá do desexo, o universo podería chamarse Siberia. 
Máis alá da palabra, está a Montaña. Un límite do sublime. O abismo romántico. O non pronunciable, por moito que o intentemos. A Montaña dise Candán, a memoria da nevarada, o inverno, o frío convertido en segunda pel da infancia.
Na tundra a linguaxe sobrevive como un monstro expulsado do paraíso, como eco dun ouveo primixenio que ninguén traduce. Algo que nos atrae máis alá do horizonte. O xigante ártico, o deus anterior a todos os deuses.




E agora que xa o lin, que podo eu engadir ás súas palabras? Só a recomendación de que paseedes pola tundra de Carlos, pola montaña silenciosa, polo branco primixenio. O compás deixa de ser preciso nesta nosa viaxe onde o poema precisa de poucas palabras, onde a civilización deixa a súa pegada inexistente, onde arrefría o tempo da escrita e da verba non suxerida. U-lo lume da paixón? Porén, a paixón é unha palabra repetida, devorada por “microclimas adversos”, sen un refuxio que nos cubra dese monstro sen nome, sen voz, sen gorxa, e mesmo efémero.  
A tundra agárdanos, paseemos por ela.


07/01/18

Alias Grace

Gustoume este nova proposta de Margaret Atwood que publica Salamandra: Alias Grace, un libro duro que se basea na vida dura que deben vivir algunhas persoas no século XIX, sen tempo para a compaixón nin para mirar para outro lado. Un libro que ás veces nos deixa sen palabras: estas xa as pon ela. Baseándose en feitos reais. E sen ser un libro de lectura doada, xa que o seu ritmo é lento, por veces demasiado pausado.
Dúas voces e dúas vidas opostas, diferentes. Porén, vainos interesar moito máis a vida dela, da coprotagonista, cando é ela quen fala e nos confunde: amosa frialdade, incapaz de sentir? Como é ela en realidade? É a maldade máis pura a que manda no corazón de Grace ou é inocente e tan só un produto triste das desigualdades sociais?
E queremos sabelo. Imposible fuxir dese desexo. Con ela iremos tecendo, literalmente, como ela, e iremos reconstruíndo de xeito fascinado a súa historia, como fai o doutor. Arredor, unha fotografía exacta da sociedade daquela época, as clases sociais, as desigualdades, os prexuízos, as modas. Un espello que nos devolve a desvergoña social, a hipocrisía, o feito de gardas as aparencias en favor do puritanismo e a relixión. E por suposto, o amor polo sensacionalismo barato (Agora mesmo podemos falar do pouco que temos avanzado neste campo). Asemade, unha crítica exacerbada contra o machismo daquel momento, cando unha muller tiña calquera cousa difícile, e máis se es unha criada nova e fráxil.
Cumprirase o noso desexo de saber? Será a autora quen de cumprir as nosas expectativas? Ou nunha decidida aposta permítese xogar connosco para que esa acción deite a dúbida nas nosas mentes? Será esa dúbida eterna para resolvermos nós quen é Grace?


Non á violencia contra as mulleres (DXLI)

Desexos para o novo ano:


03/01/18

Pájaro

Se vén da man de Beatriz Martín Vidal, éxito asegurado. E non podía ser doutro xeito con este Pájaro que publica Thule. Con pouca cor (brancos e grises entre os que destaca o dourado) e sen palabras, este álbum conquista para falar de moitos temas diferentes segundo o lectorado escolla, pois de nós dependerá a interpretación que lle queiramos dar, ou sexa, seremos nós quen poñamos o tema e as palabras. O resto vénnos dado de agasallo. Sobre todo, o pracer de ollar, unha e outra vez.


02/01/18

Prodigios. Una antología de poesías árabes

Cando unha persoa abre este libro non é quen de deixar de exclamar ante tanta beleza: é unha pasada. Prodigios. Una antología de poesías árabes, ilustrado por Rachid Koraïchi con prólogo de Pedro Martínez Montávez é un deses libros que publica Libros del Zorro Rojo que son unha verdadeira alfaia, unha combinación de poesía e de imaxe que resulta unha experiencia de paixón, de pescuda das voces diferentes que temos neste libro,  voces que veñen de lonxe no tempo e de máis preto. 52 poetas que falan de temas universais: Zaydún Ibn Ibn Arabi e Ibn Quzman; Anna Greka Mahmud Darwish, Adonis e Nizar Qabbani. 
Pero non só: asemade temos contextualizados os poetas historica e literariamente.
 O dito: unha alfaia

24/12/17

Felices Festas

Felices festas a quen pasades por aquí de cando en vez:

Los Árboles Que Ya No Están




Little Drummer Boy - Pentatonix




S de Samba - Natal Tropical

17/12/17

Ernesto e Celestina perderon a Simeón

Publica Kalandraka unha nova aventura desta entrañable parella, Ernesto e Celestina, creadas por Gabrielle Vincent, neste caso o título que nos ocupa é Ernesto e Celestina perderon a Simeón. Encántame esta estraña parella da ratiña e o oso bonachón que se queren e coidan entrambos, amosando asemade o respecto polo diferente e lembrándonos que somos quen de termos sentimentos fermosos e non estragados. Nesta ocasión, será Ernesto quen teña que loitar contra a tristura que sente Celestina por perder o seu moneco favorita. Como resolver o problema?
As ilustracións son tan importantes que transmiten perfectamente as emocións dos personaxes; son como unha sucesión de gravados antigos que saben achegarnos o frío e a calor, fóra e dentro, a necesidade de cariño e ledicia, o sabor das historias e o doce reconforto do fogar. Porque é aquí, no fogar, onde se reestablecen as diferenzas e onde o amor converte en emoción a historia.


Neste blog utilizamos as imaxes con finalidade educativa. Se algunha delas estivera suxeita a dereitos de autor, rogamos que vos poñades en contacto connosco para retirala de inmediato.