Blogue de Gracia e de Anxo, blogue de pingas e de icebergs, do que nos preocupa ou nos chama a atención, de biblioteca e de aula.

23/03/17

A Viaxe De Ghada

Traballo educativo protagonizado por nenos sobre a historia de dúas nenas refuxiadas para concienciar sobre a problemática migratoria dende un punto de vista humano e solidario.


22/03/17

Boles

Escribir non é doado, como tampouco o é a vida do escritor. Cando menos, non o é para o protagonista desta curta eslovena dirixida por Spela Cadez.

BOLES from Spela Cadez on Vimeo.

Grisela

Álbum para primeiros lectores de Anke de Vries con ilustracións de Willemien Min que publica Kalandraka: Grisela é unha metáfora da importancia da nosa aceptación, de querenos a nós mesmos como somos e non tentar emular a ninguén, porque a nosa esencia é o máis importante que temos, e se nos respectamos a nós mesmos tamé nos daremos a respectar. Nas ilustracións destaca o fondo branco e a mestura de cor co lapis negro.

#Stoptherobbery - Equal Pay campaign

As mulleres gañan 77 céntimos por cada dólar/euro gañado polos homes. O traballo das mulleres está infravalorado con menor remuneración. Pero nas mulleres negras, ou nas inmigrantes, esta diferenza aumenta. 
Fronte á desigualdade, ONU mulleres vén de lanzar esta campaña  #StopTheRobbery (#ParemosORoubo), convidando a compartir mensaxes contra a desigualde que empobrece ás mulleres. No vídeo, dúas persoas, homes e muller, son limpabotas cobrando ela 77 cénticos e el un dólar polo mesmo traballo e co mesmo resultado. ONU pregúntase: é consciente a xente da desigualdade de salarios do 23%?




Vía

21/03/17

Cupidon


Cupidon por Esma-Movie

La ventana de Kenny

Segue a editorial Kalandraka a agasallarnos cos traballos de Maurice Sendak, desta volta con La ventana de Kenny, escrito e ilustrado por el en 1956 e que nos transporta ao mundo clásico do autor, a esa non-fronteira entre soño e realidade e no que nos sorprende cunha fondura filosófica estraña no universo infantil, aquel que explora os medos, a soidade, as preguntas sen resposta, as inquedanzas da noite, a animación dos xoguetes. A fiestra, que dá título ao libro, é un elemento tan importante que serve de referencia e liña divisoria entre a realidade física e coñecida (o cuarto do neno) e o mundo descoñecido, o imaxinado, o que cómpre explorar, que se sitúa do outro lado da ventá. Ou sexa, deste lado, de quedarmos, viviremos o mundo real, e do outro lado, de decidírmonos a ir, teremos un mundo onírico que pode gustarnos ou non, pero da nosa capacidade de aventura depende. Pero a fiestra é tamén unha liña paralela que se atopa dentro do neno, a realidade e a fantasía camiñan da man e non se cruzan. "Que mira cara a fóra e que mira cara adentro? A ventá". Unha ventá que te deixa mirar o exterior, pero tamén o interior das persoas, mesmo pode servir de refuxio porque non sempre queremos saír a ese mundo descoñecido que pode ser perigoso.
A ventá de Kenny é a medida do mundo. Un mundo que desexamos, pero tamén o mundo que temos e que nos chega porque non nos cómpre máis. Temos o noso mundo interior, ese paralelo que ninguén máis ca nós pode explorar. Iso si, pode non ter fin. É o noso horizonte.

Paul’s Journey

Campaña pola igualdade e a tolerancia da compañía ferroviaria sueca, publicidade a base de activismo social. Todo o mundo ten dereito a volver a empezar.


SJ – Paul's Journey from TBWA\Stockholm on Vimeo.


Vía

20/03/17

El vampiro y la dentista

El mapa de los buenos momentos

Fran Nuño xunto coas fermosas ilustracións de Zuzanna Celej procura en El mapa de los buenos momentos publicado por Cuento de Luz un relato sobre os destrozos que causa unha guerra na vida das persoas. Estas teñen que fuxir dos seus fogares, deixar atrás todo canto construíron no día a día. O que ninguén lles poderá quitar, ningunha bomba, ningún fusil, serán os seus recordos, que permanecerán indelebles na memoria ata a volta. Por iso a nena protagonista desta triste historia, porque todo relato que proveña da destrución é triste, levará consigo ese mapa feito a partir daqueles lugares que a acompañarán no seu periplo de exiliada, lugares aos que volverá para proseguir a súa vida.

Galiza somos nós, a xente e máis a fala

Vino en Carta Xeométrica, Cibrán sempre atento:

Peza audiovisual elaborada dentro do marco do  Outorno Cultural da Coruña. Está construída sobre o poema de Manuel María "Galiza" (Os soños na gaiola, Edicións Xerais 2000), protagonizada polas persoas e colectivos anónimos que dan vida á cultura de base nas vilas e cidades da provincia.
Participaron no vídeo Jontxu Argibay (escultor de Ribeira), Regina Muñiz Gerpe (poeta de Santa Comba), membros do Teatro Municipal de Ames, da Coral Polifónica de Noia, da Escola Municipal de Teatro de Negreira, da Asociación Xuvenil Cherinkas (Vimianzo) da A.C. O Castelo (Vimianzo), da Banda Municipal de Cee, dos grupos de teatro de Muros, da Asociación Cultural Charamela (Melide), da Aula de Teatro Municipal de Carballo, da Asociación de Mulleres Rurais Arantón (Santa Comba), do Grupo Municipal de Teatro de Ribeira, da Rondalla Moraima (Arzúa),do Grupo poético Alalá e InterClubtural (As Pontes), do club de lectura do IES Castro da Uz (As Pontes), da A. C. Folclórica Rosalía de Castro e das Aulas da Terceira Idade de Padrón, da Asociación Cultural Amigos da Música de Ordes, da Banda Municipal de Betanzos, do Grupo Azougue (Betanzos), da Sociedade Cultural e Recreativa A Pombiña (Narón), e da Escola de Gaitas de Ortigueira



19/03/17

Placenta

Había una vez

María Teresa Andruetto é a artífice do texto deste Había una vez publicado por Diego Pun Ediciones con ilustracións de Antonio Santos. O título lévanos de cabeza a un xeito de contar mil millón de veces usado, e serve para nos introducir nun pasado afastado: así comeza a autora a tecer este texto que nos formula pregunta e non resolve dúbidas. Unha muller que conta historias, e en todas estas historias volve existir o mesmo esquema. O que nos ofrece este texto é un soño, un querer adentrarse nas Mil e unha noites, unha homenaxe plena.
Scheherezade, Anú, Saläh, Ghuta, Sura e Scheherezade son as mulleres coas que este libro nos agasalla. E unha verbo que varía: amar, crer, entreter, aplacar... Poucas variacións, pero os matices que se introducen son esenciais na historia, de a houber.. Porque estamos ante un rescate de palabras e de vellos contos. Contos de mulleres nos que hai unha presenza masculina: o home poderoso e cruel que xustifica, mesmo, a existencia da historia.
Un álbum sorprendente.



Non á violencia contra as mulleres (CDXCXVIII)

18/03/17

ZING

16/03/17

Bettý

Volta á novela negra da man de Arnaldur Indridason a través de RBA con este título, Bettý (un libro que é do 2003 pero que non estaba traducido en España). Recoñezo que nun principio estaba a pensar que ía deixar a lectua e que este autor me defraudaba, que estaba a caer nos típicos clixés da muller fatal, ata que a trama realiza un xiro inesperado e tórnase atractiva e logo ata adictiva (que era o que eu procuraba nestes momentos de exames e cansazo sen teño tempo para ler). Porque, xa digo, a partir da metade o libro tórnase impecable e sorprende indefiniblemente. É un retrato de manipulación extrema, contada en primeira persoa pola vítima, que será quen de facernos comprender todo por canto ela pasa e axúdanos a reflexionar sobre se é posible ou non afondar no coñecemento que podermos chegar a ter das persoas que temos ao noso arredor.
Este autor segue a se un dos meus imprescindibles no que á novela negra se refire.




Neste blog utilizamos as imaxes con finalidade educativa. Se algunha delas estivera suxeita a dereitos de autor, rogamos que vos poñades en contacto connosco para retirala de inmediato.