Blogue de Gracia e de Anxo, blogue de pingas e de icebergs, do que nos preocupa ou nos chama a atención, de biblioteca e de aula.

15/11/21

Animalia 3. Azul


 L
ogo das dúas primeiras entregas deste cómic, temos arestora un terceiro, Animalia 3. Azul,  que nos leva ata os océanos para ver as peripecias de peixes e animais que viven no mar, xunto co perigo dos seres humanos e o lixo que alí bota. Xosé Tomás segue a liña anterior para denuciar, a través do humor, a situación que se vive no mar e tamén para contarnos algunhas das circunstancias que estes animais viven. Un cómic moi recomendable para o lectorado máis novo que cumpre unha función especial: encher o gran oco que existía neste xénero en galego como lectura para a infancia. Divertido, irónico e transmisor cultural, unha oferta para non perder.

Publica Xeraishttps://www.xerais.gal/libro.php?id=6485308.

14/11/21

Vaia cabuxiño!


 Segue Xerais ofrecéndonos as traducións dos libros infantís de El Hematrocrítico, desta volta con Vaia cabuxiño! con ilustracións de Mar Villar. Unha demostración da importancia da intelixencia, que vence sempre á forza bruta, por moita que se exerza. 

O autor revisita algúns dos contos clásicos onde o Lobo é moi malo dándolles unha volta. Desta vez está o conto do lobo e os tres porquiños, e o lobo e os sete cabuxiños. Grazas á intelixencia e astucia do cabuxiño protagonista, os contos teñen un final tan feliz que o lobo é un lobo tan bo que nin sequera é feroz.



07/11/21

Selva


 Un álbum que recibe o XIV Premio Internacional Compostela de álbum ilustrado sempre é ben recibido, pero se aínda por riba non ten palabras, xa me conquista a priori. Selva é de Marina Gibert, publicado por Kalandraka, e conta un paseo incrible dun neno por lugares que semellan moi afastados... ou non tanto. Porque nada é o que parece e de aí a súa orixinalidade, que esperta no lectorado unha curiosidade especial por saber que hai detrás das cores e da xungla, xogando coa perspectiva e cun final totalmente imprevisto que nos leva a un espazo cotián que é quen de albergar todos os espazos.

 

06/11/21

A paso de tartaruga

 


Kalandraka agasállanos cun novo conto tradicional africano adaptado por Boniface Ofogo con ilustracións de Rebeca Luciani: A paso de tartaruga é unha fábula protagonizada polo animal máis sabio e persevarante, que neste caso consegue salvar a todos os animais. Asemade, o conto lémbranos como a supremacía irrereverente do ser humano, que exerce dende que o home é home, conleva a destrución de canto ten ao seu arredor, ultraxando deste xeito a convivencia e o equilibrio coas demais especies e coa natureza. Á vista está.

 

05/11/21

Antigua sangre

 


C
ustoume máis do habitual ler este libro de John Connolly, non sei se pola miña pouca apetencia lectora ou se porque considero que aquí xa se pasa co sobrenatural, e eu son pouco dada a este tipo de lectura. Antigua sangre, publicada por Tusquets, é case unha novela gótica, así que se anda por aí alguén que ame este xénero, que acuda inmediatamente á libraría. Porque desta volta temos escenarios por onde alternan personaxes que encarnan practicamente o mal en estado puro e a súa perdurabilidade. Asemade, este libro presenta unha complexa arquitectura novelística na que proliferan diferentes lugares e tramas, cunha galería de personaxes extensa. Tanta diversidade afástanos moitas veces do ritmo que cremos deben ter as novelas negras e mesmo nos distancia do seu protagonista en favor doutro tipo de seres. Escenas de terror e visións fantasmais conviven coas pesquisas policiais, e por suposto cuns personaxes que para quen os seguimos acaban sendo entrañables a pesar da súa fereza.

Aínda así, algúns elementos de toda a serie están presentes neste libros, como a mirada do protagonista, unha mirada humilde e clemente a esar da crueldade do mundo -e da novela-. 

 





04/11/21

Os Minimortos. O Día dos Vivos

 


Tiña que ter falado deste libro hai unha semana, pero o transcorrer do curso e o traballo que conleva apenas deixa tempo para andar por estes lares lectores. Se onte falei do anterior libro desta saga, hoxe volvemos cos Minimortos que celebran O día dos Vivos, por suposto. Non van celebrar eles e elas o Día dos Mortos!!! que para iso estamos ante unha especie de espello do noso mundo e viaxamos grazas a Ledicia Costas ao Outro Barrio sen medo ningún. Realmente para a rapazada ten que ser un pracer este tipo de libros que fala do que normalmente son temas tabú con toda liberdade e valentía. Porque gozar con esta panda de nenos e nenas é ben sinxelo! Sobre todo, procurando un traxe apropiado para o Samaín, cousa nada doada se non entendemos as regras dese lugar!

Publicado por Xerais.

03/11/21

Os Minimortos. Escola de salvaxes

 


S
egue Ledicia Costas deleitándonos coas aventuras destes nenos e nenas que viven ao outro lado de nós, os Minimortos. Desta volta o subtítulos que acompaña esta entrega é Escola de salvaxes e fai alusión a unha nova mestra que chega á escola desta rapazada. Pero a escola non pode ser divertida cunha mestra chamada Sinistra que os obriga mesmo a falar en rima... Coma sempre, non todo é o que semella no mundo de ultratumba.

Publicado por Xerais.

02/11/21

Sapiens

 


É
difícil ser un bo divulgador científico, pero atopamos aquí un que leva a mellor nota: Yuval Noah Harari consegue enganchar con Sapiens. De animales a dioses. Breve Historia de la Humanidad, publicado por Debate, un ensaio que se le como unha novela (unha novela histórica que recorre os principais acontecementos da historia da humanidade, unha novela de aventuras cuxo protagonista é o "Home sapiens" e unha novela de viaxes que percorre a peripecia vital da humanidade), un ensaio que nos leva polos principais momentos da Historia do home, dende a súa aparición hai 200.000 anos ata arestora. Isto significa sinalar os momentos máis relevantes e interpretar os feitos, todo isto cunha linguaxe desenfadada e amena, o que sen dúbida resulta ser unha ferramenta eficaz para nos atrapar na lectura. Por suposto, bótanse en falta moitos outros momentos dos que o autor non escolle falar (teñamos en conta a súa orixe e o conflito con Gaza, por exemplo), pero temos claro que é imposible deterse en todos os acontecementos nun libro así; pola contra, propón moitas cuestións nas que paga a pena parar cavilar. O mellor, seguramente, sexa asemade o relativismo co que fala, é dicir, que non proclama verdades absolutas, e tamén o seu ateísmo implícito, así como o de nos deixar caer que quen reina non é a ética, senón a crueldade (miremos arredor, pois).



01/11/21

A nai sombra


 Promesas e novos comezos. A nai sombra é isto e moito máis. A portada, tan só, chama. Logo collémolo e non queremos soltalo. Non sabemos se o libro ten unha maxia especial ou é que o libro é máxico por si só. Pero algo ocore. Porque as palabras e as ilustracións son tan fermosas que non queremos rematalo; por non querer, non queremos abrilo demasiado non se nos vaia estragar. Así ocorre coas xoias, supoño, que aínda sabemos que non van desaparecer por moito que as admiremos, temos tanto temos a que suceda que queremos ollalas constantemente. 

A nai sombra, texto de Seán Virgo e ilustracións de Javier Serrano Pérez (algunhas páxinas pensei que pertencían ao meu prezado Cobas) publicado por Kalandraka. Non perdades ocasión de adquirilo.

Ás veces topamos sal nas súas páxinas, a humidade do mar, a brétema que o rodea. Topamos tristura. Topamos delicadeza. Topamos unha man que nos envolve acolledora. E o que máis nos envolve é a melancolía que atrapa o relato, a sombra. Porque aínda que a historia é bastante fatalista (infelicidade e engano) cun pesar mudo que enche cada palabra, é tal a sensación que nos transmite o libro que non rematamos chexs de tristura pero si nunha atmosfera sen palabras da que tardaremos en saír.

 


31/10/21

Poemas bestas e outros bechos


 L
embro que me encantara no seu momento Bechopoemas e outras bestas. Así que agora quedo feliz con esta especie de segunda parte, Poemas bestas e outros bechos,  que nos agasalla Leire Biblao con ilustracións de Maite Mutuberria, igual que acontecía no primeiro libro. Publica Kalandraka, claro. Volvemos ter como protagonistas dos seus versos a criaturas que viven na terra, ou na auga ou que voan. E volvemos ter ganas de ler en voz alta para non sentir a soidade, como 

A medusa necesita agarimo,

persegue os bañistas na auga

para darlles apertas e bicos.


Aí queda iso!

Quen non quere ler poesía?


30/10/21

Imposible


 Admiro moito este home e o que escribe. Erri de Luca é unha desas persoas que só con mirar a súa face sabes que é unha boa persoa. Imposible enganarnos. E os seus libros transmiten esa sensibilidade que el posúe. Por iso escribe coma ninguén sobre as luces e as sombras do ser humano. A nosa sabedoría e a nosa inocencia. Imposible, publicado por Seix Barral, é unha novela dialogada, un interrogatorio constante e punzante que traspasa calquera límite porque é un axuste de contas entre pasado e presente, entre liberdade e a súa ausencia, entre xustiza e inxustiza. Pero tamén é un retrato da crueldade do ser humano. En Imposible atopamos todo o imposible: algo é imposible ata o momento en que sucede, é imposible tanta casualidade, hai tantas cousas imposibles!!!

Volvemos a estar ante un libro que nos fai cavilar, que nos lembra cantos prexuízos gastamos, que nos remite a que a verdade non ten unha soa cara, que ninguén posúe a verdade como arma infalible e exclusiva, que debemos saber todas as versións, que... 

En fin, sempre recomendable ler a Erri de Luca.


 

29/10/21

El vuelo infinito

 


F
ran Pintadera
anímanos a voar. Algo que sempre quixemos, claro! Pero agora poderemos realizar o noso soño cos seus versos e as ilustracións impresionantes de Alejandra Acosta que publica Kalandraka baixo o título de El vuelo infinito. Infinito porque non desexaremos baixar do ceo nin pretenderemos deixar de voar, agora que aprendemos. Emigraremos e volveremos, sempro polo ar. Que sentir durante a travesía? Haberá perigos constantes, riscos e problemas, pero triunfaremos. Liberdade, de verdade, que nos envolve na inmensidade do ceo. Un ceo de versos onde os poemas son as ás.




27/10/21

Escritos en la guerra


 A
guerra con ilustracións de Federico Delicado. Podedes imaxinalo? Xa coa portada sabemos que queremos este libro. Logo, veñen os nomes das persoas que asinan estes relatos, nomes importantes que admiramos: Elvira Menéndez, Rosa Huertas, Antonio García Teijeiro, Mónica Rodríguez, Carmela Trujillo, Gonzalo Moure, Daniel H. Chambers. Sete nomes para sete relatos que evocan outros sete nomes importantes das letras universais. De marco, unha guerra. Calquera guerra, porque... que diferenza hai entre unha guerra e outra? A crueldade? O afastamento? A morte? A tristura? A destrución? Sexa cal sexa a guerra, o resultado é o mesmo. Por iso, estas páxinas falan da importancia que ten a historia, lembrala para non repetila, recordala para fuxir do innecesario.

 Escritos en la guerra  está publicado por  Kalandraka.

12/10/21

As palabras están a mirarse arredor da mesa

 


E
ncantoume esta proposta que nos fai Antonio García Teijeiro na editorial Cuarto de inverno con ilustracións de Lidia Cao: As palabras están a mirarse arredor da mesa  é un título dun verso da prezada Gioconda Belli, unha homenaxe que o autor realiza a ela e a outrxs poetas así como á propia poesía como catalizadora de sentimentos e de memoria. Un libro publicado anteriormente pola editorial Everest con ilustracións do incomparable e entrañable Xosé Cobas.

O mundo precisa da poesía, e así o reivindica o autor. Porque a lírica sabe de sentimentos. De cultura e do seu acubillo. Pero tamén do proceso de reflexión que ten que realizar o/a poeta para escribir. Déixao claro:as palabras son o instrumento da escrita, é preciso colocalas ben para falar da dor, da vida, dos sentimentos... As palabras poden esvarar e caer ou poden permanecer dentro dun verso, sentíndose importantes todas e cada unha delas, porque forman un conxunto nas que son importantes e perden a súa aparente sinxeleza (ou pouca importancia). As palabras son territorios, son tatuaxes na pel, son paisaxes das ventás pechas que o/a poeta abre para inmiscirse nun territorio que semellaba afastado e que do que se fai dono/a. As palabras e os silencios, ambos rotundos, ambos precisos e valiosos.

 

Ser poeta é
unha desculpa
para poder dicir,
como Pedro Salinas:
“Serás, amor,
un largo adiós que no se acaba?”
no canto
dun simple
“non sabes, amor, como
te
quero”.  


Un muro diante dos ollos.

Palabras coma fíos invisibles.

Esas mans que escriben na terra.

Coitelos abandonados nos versos.

Pombas que semellan bandeiras.

e beizos que reclaman uns beixos.

Xa alguén escribiu na parede:

Todos somos poetas.

11/10/21

A cidade do átomo

 


S
orprendeume a lectura do novo libro de Iria Misa e a súa Cidade do átomo, publicada por Xerais, IV Premio Agustín Fernández Paz pola Igualdade 2021 con ilustracións de Sonia García. Aínda que a protanista é unha rapaza, creo que a verdadeira protagonista é a Soidade, xa que a nena desexa e busca a amizade por riba de todo, unha nena que vive soa, entre as ruínas, e que persegue sobre todo atopar un acubillo que a defenda desa soidade inmensa que a envolve nunha cidade decrépita. Á marxe disto, chama a atención a coidada documentación que a autora realizou para esta escrita: temos unhas coordenadas espazo-temporais precisas que nos levan moi lonxe, a Pripiat, un lugar a carón de Chernobil que quedou devastado e que é un elemento importantísimo no libro, así como o seu folclore e tradicións. 

O libro acompáñase de extras e códigos QR que son elementos enriquecedores para que o lectorado máis novo acuda a unha información disponible na rede.






10/10/21

Inesperadas

 


P
ublica Barbara Fiore esta marabilla de libro de poesía: Inesperadas. Antología de poetas imprescindibles, unha selección de Paula Carbonell cun poema visual da ilustradora Alejandra Acosta. Unha viaxe de séculos para coñecer mulleres que foron silenciadas por ser iso, mulleres.

Este libro namora pola edición, polo coidado, polo contido, pola delicadeza. Un libro para agasallar e para autogasallar, para ler e para volver a el de cando en vez a el. Como obxecto e como lectura.

35 autoras máis descoñecidas e máis coñecidas comparten páxinas para ser degustadas con atención e deleite.





09/10/21

Viaxes

 


Está claro que este libro vai viaxar a Xapón. Antonio Rubio e Óscar Villán  publican en Kalandraka Viaxes, un libro en cartoné ideal para a máis tenra infancia. Xogando cos nomes de tres nenos e nenas diversos, o autor converte unha pequena rima nunha viaxe en diferentes medios de transporte, dun xeito ameno e lúdico. Un xeito marabilloso de viaxar!

08/10/21

Xoguetes


 Antonio Rubio e Óscar Villán  publican en Kalandraka este Xoguetes versificado con nenos e nenas protagonistas e xogos tradicionais para @s máis pequerrech@s. Un libro ideal para compartir con eles e elas cando comezan a coller os libros e contárllelos mentres os miran!

07/10/21

Las voladoras

 


P
ublica Mónica Ojeda Las voladoras, en Páginas de Espuma, un monllo de relatos que atrapan nas súas páxinas personaxes golpeados pola vida, pero que son capaces de soñar coa forza da natureza, cos mitos, para cambiar o seu destino, xa que a maxia do libro reside na mestura do fantástico co cotián dun xeito tan natural que nada nos sorprende. Será deste xeito, con esa mestura, como nos acheguemos á reflexión social, á violencia, ao medo, á represión... para logo pensarnos se somos quen de loitar pola liberdade. A autora é capaz de denunciar a violencia machista utilizando a mestura entre a luz e a monstrosidade, ambas tinguidas de sangue, xa que a atmosfera do horror trata de tapar a luz, pero nesta hai lugar para a resistencia. Quizais nesta última resida o máis importante do libro: pensármonos como mulleres capaces de nos encher de loita para recontruírmonos.




06/10/21

Oh!


R
eedita Kalandraka nun novo formato este libro marabilloso de Josse Goffin do que xa falei hai anos:  Oh! 

Deses álbums imprescindibles en toda casa e biblioteca que se precie. Un libro de descuberta e de arte. Xoga cos dobres sentidos e as adiviñas visuais. As páxinas sen despregar ofrecen un obxecto anticipado na ilustración anterior permitindo que as imaxes estean encadeadas e convidando a que o lector prevea o que vai vir pero cunha nova sorpresa. 

Neste blog utilizamos as imaxes con finalidade educativa. Se algunha delas estivera suxeita a dereitos de autor, rogamos que vos poñades en contacto connosco para retirala de inmediato.