Blogue de Gracia e de Anxo, blogue de pingas e de icebergs, do que nos preocupa ou nos chama a atención, de biblioteca e de aula.

15/09/19

Sempre hai un lugar para a poesía (CLVII)

Llegamos aquí presurosas…
Hemos venido,
convocadas por un sueño.
Las mujeres
recorremos las plazas del mundo
desplegando palabras.

Hemos llegado de todas partes
unas tristes,
otras alegres
algunas rotas.
Trazando arcoiris
con nuestros colores de piel,
constelaciones
con nuestras miradas.
Nos encontramos
proclamando la soberanía de nuestros cuerpos,
defendiendo la libertad de nuestros pasos.
Haciendo resonar nuestra voz.
de continente a continente.
Transgrediendo mandatos,
construyendo metáforas amables
con la fuerza de nuestros deseos.
Enlazándonos,
más allá de nuestra edad
y nuestras nacionalidades.
Acarreando esperanzas
en la desesperanza.
Tejiendo redes,
laboriosas arañas.
Construyendo ciudadanía
centímetro a centímetro.
Transformando la realidad
con nuestros caminares,
incursionando el viento
vestidas de cometas,
despeinadas de flores,
deliberadas,
presentes,
en esta marcha por la vida.


GUISELA LÓPEZ. "PRESENTES"

25/08/19

Non á violencia contra as mulleres (DLXXVI)

Querernos bien

 Reportaxe sobre a VIOLENCIA DE XÉNERO EN ADOLESCENTES


24/08/19

Cuaderno de viaje de un maestro

José Antonio Fernández Bravo, mestre.

23/08/19

Spring

Fermosa esta curta sen palabras

22/08/19

Rozalén - Fíjate Bien

21/08/19

Seis Horas

Matt Damon - campaña por auga para África

 Vídeo para a fundación Water.org coa fin de conseguir apoio para comunidades con escaseza de auga potable.

20/08/19

Cada día contigo

Hai uns días daba por terminado o meu "annus horribilis". Falei demasiado pronto. Pensei que a morte ía darnos unha tregua, que ía dirixirse por outros camiños afastados. Pero non. Seguía por aquí rondándonos. Seguía a causarnos dor. Unha dor inmensa. Porque non cómpre ser da familia para amar. Non cómpre levar os apelidos nin compartir reunións familiares.
Sempre digo que tiven a sorte de herdar as amizades que me deixou o meu compañeiro de vida no IES Laxeiro. Un centro non que sempre me sentín querida. Pero agora, ese piso de abaixo que compartía contigo, Luís Gustavo Rodríguez Taboada, esa biblioteca que a ti che deixaba converter en corredor, doe. Como volver a entrar? 


Cada día contigo 

Sempre diciamos que eras tan grande coma bo. Que non servías para xefe de estudos porque non eras quen de enfadarte. Pero vaia se servías! Alumnado e profesorado adorábate. Dabas miles de oportunidades, estas que a ti che foron denegadas, porque a morte non quixo darche nin unha pequena tregua, esa que podía advertirche que nos rondaba pero que aínda podiamos seguir canda ti. Quedamos un pouco máis orfos no noso camiñar, quedamos sen ese "osiño de peluxe" xigante que adoitabamos dicir que eras. 
Agora, os corredores do IES non contarán os teus pasos, a biblioteca permanecerá agardando a túa visita para facer os sudokus, para corrixir exames, para contar que ías facer a recuperación da recuperación da recuperación... Entrar no vestíbulo mirando a porta de enfronte, sempre aberta, sempre disposta a nos recibir, a nos escoitar, xa non será posible. Imposible entrar na cafetería para meternos contigo e o teu "colacao". Imposible que a vida siga igual. Toda a comunidade educativa botará en falta a túa bonhomía e a túa capacidade infinita de perdoar. 
Esta vida tan inxusta foino onte máis ca nunca. 
Non hai neste mundo tantas boas persoas coma ti. Agora, só temos o teu recordo. Inconmesurable e agradecido.
Eu quedo co teu último sorriso pícaro de tarde de fútbol. Quedo coa nosa mesa arredor da tortilla e as nosas conversas. Quedo coas nosas reunións bibliotecarias dos luns polas tardes. Quedo con ese amor que derrochabas para a túa familia. Quedo co teu exemplo.

 https://www.farodevigo.es/portada-deza-tabeiros-montes/2019/08/20/fallece-jefe-estudios-ies-laxeiro/2157616.html?fbclid=IwAR2fVoGGm-NSfvzQAAtQLXCuRuUHMBPAsi86WD-EPpXucBUtzBwZTEpSB8U

Fame

Publica na nosa lingua a editorial Rinoceronte este libro de Knut Hamsun, Fame, libro que conta a historia dunha persoa totalmente descoñecida (non sabemos o seu nome nin o seu lugar de orixe) que anda polas rúas dunha cidade pasando moita, moita fame. Tanta, que é capaz de nola transmitir para que o lectorado a sinta ao mesmo tempo. Pero resulta tan curioso e asemade estrafalario que é quen de dar el mesmo esmolas ou de rexeitar axudas que coida atentan a súa propia diginidade; resulta verdaderamente exasperante! Para manterse, escribe artigos xornalísticos.
En primeira persoa, esta obra utiliza un estilo que é quen de traspasar as súas páxinas para obsesionarnos con este protagonista obsesivo (dan ganas de darlle unha labazada) e de enfadarnos coa súa visión da vida. Da súa vida, peculiarmente famélica.
Moi recomendable, ademais, polo peculiar uso do monólogo interior e por se converter nun referente da novela psicolóxica e pola fotografía da "fame" que nos dá.


19/08/19

Beleza vermella

Gustoume a proposta que nos fai a editorial Galaxia de novela negra da man de Arantza Portabales Santomé (a pesar das súas innumerables faltas):  Beleza vermella é unha lectura que atrapa, que dá reviravoltas sen marear e que sorprende; sorprende porque son as falsas aparencias as que dominan o relato, pero neste hai oco para a arte e a súa beleza. Haino tamén para moitos temas de actualidade, mesmo para facernos reflexionar co seu final. Pode un maltratador cambiar? Pódese perdoar? Por suposto, a dor familiar, o amor, o desamor; "Amorodio" é unha palabra fundamental no libro. E a reflexión: non temos unha palabra que defina a morte dun fillo, dunha filla (agásn en hebreo: hore shakul)
Sorprende a lectura por varias cuestións, por como enfoca o tema da investigación, posto que desde o principio queda claro que só hai 6 sospeitosos, e case semella que cada capítulo (curtos) nos fai crer que hai un asasino diferente. Resulta complicado intuír cal é en realidade. A autora consegue a narración que sexa extremadamente fluída, igual que flúe o sangue, tan fermoso pola súa cor vermella. 
Así que un libro moi, moi recomendable.



18/08/19

Sempre hai un lugar para a poesía (CLVI)

 HOGAR

Tienes que entender
que nadie pone a sus hijos en un barco
a no ser que el agua sea más segura que la tierra.
(..)
Nadie deja el hogar hasta que el hogar
es una voz híumeda en tu oído
que te dice
vete, aléjate corriendo de mí, no sé en qué
me he convertido.


  Warsan Shire


ALL WOMEN

17/08/19

Mi madre

"Mi madre" con Najwa Nimri e Sandra Escacena

16/08/19

La Red Púrpura

Non me resistín. Tan pronto souben que Carmen Mola xa tiña segunda entrega, alá fun. Desta volta publica Alfaguara La Red Púrpura, novela moi negra, que ten os mesmos protagonistas que a primeira e que terá como argumento unha rede que trafica con vídeos de violencia extrema e coa pederestia. O argumento de por si xa interesa, porén, non me gustou tanto como a primeira.
Como no primeiro libro, a novela é extremadamente cruel. Tanto, que impacta ata onde pode chegar a mesquindade do ser humano. Unha vez máis: sabemos que a realidade supera a ficción. Aínda así, que tétricos resultamos!
O que si está claro, é que non podemos ler esta segunda entrega sen ter lida a primeira. Non se podería comprender, xa que a historia comeza dous meses despois de ter rematada a primeira. A inspectora, Elena, volverá a situarse fronte a unha investigación que a involucra persoalmente. Ao longo desta investigación comprenderemos que os estatus sociais (o máis altos e os máis baixos) non viven afastados, senón que se retroalimentan. A investigación lévanos á Violencia máis chamativa e extrema, de aí que ás veces a lectura resulte pouco doado pola crueza e a ferocidade descrita. Chega a ser nalgúns momentos mesmo "gore", o que non sei ata que punto é axeitado. 
Como dixen, non me gustou tanto como "La novia gitana", nin pola descrición dos personaxes nin por algúns xiros demasiado febles, mesmo con algunhas situacións que "chirrían". Pero estamos ante unha historia potente que non vos deixará indifentes. E se lestes a primeira, estaría ben ler a segunda.


15/08/19

Versos e Viceversos

 Aínda que fuxín da poesía dende hai case un ano teño que recoñecer que Antonio García Teijeiro conseguiu engaiolarme co seu Versos e Viceversos que escribe canda Juan Carlos Martín Ramos e que está ilustrado por Juan Ramón Alonso; completa o bo traballo a editorial Kalandraka con esta fermosa e delicada edición. Versos para lembrarnos a destrución do noso planeta, para lembrarnos que só nós, os humanos, comezamos guerras destrutivas e que só nós, os humanos, temos a maxia da lectura nas nosas mans; poemas cheos de compromiso, de dor, de enerxía, de natureza, de intimismo, de verbas necesarias; de PAZ. Un libro que ademais propón un diálogo entre as dúas linguas, o galego e o castelán, para lograr aínda máis riqueza nas súas páxinas. Un agasallo para o corazón.
Presentes están os elementos da natureza que son luz e faro na poética de García Teijeiro: o mar, a lúa, as caracolas, as estrelas, o MAR... chaves que nos permiten abrir e pechar portas e ventás cargadas de figuras literarias que alimentan a nosa fame de poesía. Unha poesía que vén acompañada dunha forza sedutora ilustrada para sentir aínda mellor os pequenos ruídos das palabras, os susurros e as ondas, mesmo as gotas que golpean os cristais mentres nós lemos ou escribimos.
Dozura, delicadeza e potencia.


 Pólas enxoitas no lume
crepitan con voz escura.
E asústanme os seus lamentos.
Triste, triste partitura.
A través dunha xanela
o fume inventa palabras
para que as escriba o vento
e que as escriba na páxina.
Nesa páxina enredada
dun dilbro de luz sen flor
que foi perdendo o seu brillo
nos invernos sen color.
Sonche as palabras de cinza.
Son letras adormecidas.
Son contos e son poemas
que ocultan moitas feridas.
Pólas enxoitas no lume
que non me quitan as penas.
Rescaldos de nubes mornas.
Espellos de lúas negras.

14/08/19

Auga

 OXFAM Intermón:

Elefantes, en colaboración con Benjamín Prado e Manolo García tentan sensibilizar sobre a situación de desigualdade que afrontan as poboacións máis vulnerables pola falta de auga.


Neste blog utilizamos as imaxes con finalidade educativa. Se algunha delas estivera suxeita a dereitos de autor, rogamos que vos poñades en contacto connosco para retirala de inmediato.