Blogue de Gracia e de Anxo, blogue de pingas e de icebergs, do que nos preocupa ou nos chama a atención, de biblioteca e de aula.

22/05/22

Todos fomos

 


Despois de Todos somos, volve Marcos Calveiro cunha segunda parte en Todos fomos, publicada por Xerais. A acción comeza cado unha rapaza desaparecida hai seis anos aparece espida e viva. Dende aí, temos as dúas protagonistas: a inspectora con conciencia que sabe que hai seis anos fallou e agora ten a oportunidade de se redimir, pechando axeitadamente o caso, e a xornalista sensacionalista sen escrúpulos que fai o que sexa por manter os índice de audiencia. Se o punto de partida de ambas é difernete, o obxectivo final que as move é oposto. O reloxo comeza a correr. O tempo é o verdadeiro protagonista do caso. Ao mesmo tempo, unha análise sociolóxica lémbranos o tipo de sociedade no que vivimos, que pode chegar a ser inconscientemente baleira e paradoxicamente cruel. Este xeito de movernos mantennos pegadxs ás súas páxinas sen repouso.


20/05/22

Os seres queridos


 P
remio Xerais de novela, Berta Dávila conquístanos con Os seres queridos. unha reflexión sobre a maternidade, sobre a afectividade, e sobre os sentimentos que nos explican como seres humanos, os que ás veces nos sosteñen e os que outras veces nos aflixen; sobre todo, unha volta ao sentimento universal que nos venderon tan ben como "ser nai" e que ata agora era imposto sen darnos opción a repensar ou a aproximarse a esa decisión.

Falamos necesariamente, tamén, de coidados, un tema que debemos enfrontar sen impostura, tendo en conta que normalmente acontece o esquecemento do autocoidado, tan necesario. Este esquenzo tradúcese en coidar dos demais, permitíndonos caer na rotina e mesmo na perda, fabricando sen sabelo cicatrices que algún día pedirán puntos para ser fechadas e deixar de supurar, o que non sempre será doado.

A importancia deste libro sobre a maternidade radica no arrepentimento e a infelicidade. Porque a condición da maternidade veunos dada dende sempre como un cambio de identidade que vén parella a unha felicidade que non sempre é real. As mulleres deixamos de ser nós para ser a "a nai de", con todo o que iso conleva. A carón deste feito, o libro transita pola dúbida, pola amizade, polas lembranzas, polo amor e o desamor. Por todo canto sentimos e tantas veces non formulamos. Porque a vida é permanente dúbida.



16/05/22

La gran serpiente


 I
mposible resistirse a Pierre Lemaitre. La gran serpiente foi a súa primeira escrita e vén de publicala agora Salamandra, coa lembranza da súa despedida da novela negra (que tristura!). O libro lese dunha sentada, porque é tetricamente delicioso e humorístico. Non é unha novela negra -nada ten que ver coas novelas tan negras que o autor escribiu posteriormente- pero é todo un divertimento literario que nos deixa intuír algunhas das notas mestras deste marabilloso autor. O que temos aquí é un xogo, un xogo literario, claro está, un tanto macabro e despiadado cunha protagonista totalmente inesquecible, lista e despiada que conquistará o lectorado dende o comezo. E cun final que tampouco defraudará.

15/05/22

O amor en Corea... é romántico (Sobre series orientais XI)

 Está claro que o amor romántico viaxou e viaxa veloz por todo o mundo; xa quixera o coronavirus! Despois de ver varias series románticas coreanas, creo que hai algunhas conclusións ben sinxelas: falamos de amor heterosexual (nunha serie entrevese unha relación homosexual e só nunha que racha cánons hai unha relación homosexual clara: xa vos falarei desta serie) con algúns clixés repetitivos en moitas series coreanas: mozo rico que namora de moza pobre; non hai sexo en case ningunha destas series: só o feito de bicarse é algo extraordinario, porque o roce de mans é unha pasada; normalmente, a moza ten dous (senón tres) pretendentes entre os que debe elixir; o amor é puro e para sempre (con cadeados incluídos, como non...) Pero algo chamoume a atención, a pesar dos estereotipos do amor romántico: as mozas non renuncian a seren o que son por amor, algo que se afasta do estipulado neste tipo de amor, e que nos dá certa esperanza; o da compatibilidade por grupo sanguíneo é moi chamativo porque aquí non sucede, e seica que é algo propio de todos os países orientais: por certo, nunha sociedade así, os signos de amor pola rúa deben estar mal vistos, ou iso me pareceu.

Por certo, comer en Corea debe ser a actividade máis importante que existe. Danlle moitísima importancia ao ritual da comida e ás comidas. E beber non queda atrás: beben moitísimo, e está socialmente normalizado. As farmacias dispensan continuamente remedios para a resaca.

De amor, hai unhas cantas series semellantes nas que cambia o fío condutor: podemos ver unha de música e amor, ou outra de psiquiatría e amor, de farmacia e amor, de atletismo e amor, de dentes e amor, de libros e amor, de negocios e amor... Xa digo, o amor é o importante e só cambia o argumento, para que teña sentido o resto. De esta ampla gama, podedes elixir se estades en "modo romántico" entre as seguintes, aínda que hai máis, claro está. Doutras falarei noutra ocasión porque presentan algúns trazos máis diferentes:

 

START-UP 


 

Mozos e mozas emprendedorxs que desexan converterse en empresarixs. Ten unha protagonista feminina con carácter que loita polo que desexa, ao mesmo tempo que vai descubrindo o amor, claro está, con triángulo incluído, tal como vos dixen.


ROMANCE IS A BONUS BOOK



Esta romanticada está ben porque sucede entre libros... Interesante porque unha muller separada decide despois de anos volver a traballar, algo ben difícil nunha sociedade como a coreana, que nos deixa claro que a competitividade brilla continuamente.


EL AMOR ES COMO EL CHA CHA CHA


 

Xa o título fala de amor, non hai engano. Desta volta, entre dentes. Porque a protagonista é dentista. O mellor é que marchamos de Seúl a un pequeno lugar costeiro chamado Gongjin. O resto... xa o maxinades.


EL AMOR ES LA META


 

Como indica o título, o fío condutor é o atletismo, aínda que o protagonista masculino namora dunha tradutora. Sen máis.


ONE SPRING NIGHT


 

O interesantísimo desta serie é que o protagonista é pai solteiro. E iso semella algo case impensable en Corea, case un tabú, vaia. E esta situación será a que acarrea verdadeiros problemas para o amor da parella protagonista. Tamén podemos destacar a serie pola gran cantidade de personaxes secundarios que enriquecen contundemente a serie. Nela podemos observar, asemade, a violencia de xénero, algo importante por todo o que conleva. Tamén destacaría a empatía que se ve e as conversas que desenvolven, como o trato entre as persoas. 

Vaia, ademais do amor, presenta algúns temas interesantes.


ERES MI PRIMAVERA



A orixinalidade radica en que os personaxe procuran motivos para non namorar e así sufrir. Esta serie mestura humanidade co sentimento de perda, ademais ten algo de novela negra. O protagonista é psiquiatra e a protagonista sofre en todas as relacións. A partir de aí, xa sabedes, o amor.


14/05/22

Avoa de arriba e avoa de abaixo


 Tenrísimo este álbum de Tomie de Paola que vén de publicar Kalandraka: Avoa de arriba e avoa de abaixo é un relato sobre a perda, e faino de xeito tan natural, sen ningún tipo de dramatismo pero cunha historia chea de amor que nos enriquece e nos devolve ás nosas propias avoas perdidas no tempo. Este libro foi publicado por primeira vez en 1973 e é autobiográfico. 

Deses libros clásicos que debemos ter en todas as bibliotecas.



13/05/22

Verme


 U
n deses libros que me volven tola de amor: un libro acordeón! Xa tiñamos un semellante dos mesmos autores, Federico Fernández e Germán González, Balea, e agora toca namorar con Verme, publicado tamén por Kalandraka. Creo que sobran as palabras; só dicirvos que vaiades por el, antes de que se esgote. Porque se non se esgota, este mundo está moi mal. 

Verme é un dispositivo mecánico que pode cavar a terra ao tempo que consegue fertilizala. Os operarios que traballan nel viven asemade un mogollón de aventuras. Só temos que mirar e poñer nós as palabras. Diso se trata, de crearmos nós as historias. 

A traballar!!!

08/05/22

Un elefante na sala de estar


 Gustoume e pareceume moi interesante esta proposta de Berta Dávila que obtivo o XIII Premio Jules Verne de Literatura Xuvenil da editorial Xerais: Un elefante na sala de estar ten como fío condutor un suicidio; por iso digo que me interesou, porque é un tema do que non se fala (semella que hai un pacto social para non debater sobre algo tan importante: os centros educativos abrimos protocolos de suicidio todos os anos!!!) e gustoume porque os personaxes adolescentes son tratados con respecto, como seres que con intereses, preocupacións, cavilacións... é dicir, como persoas normais e reais, e é algo que nos importa ás persoas que exercemos a docencia. Así que ademais do tema e do tratamento do mesmo, gustoume a estrutura coral para ir colocando novos matices e xiros e para lograr unha carga emocional que nos tiña en vilo dende o principio; sen querer revelar nada, direivos que este libro pasa a formar parte do "vestíbulo da igualdade" do meu centro, e por algo será. Para min, un gran acerto da nosa autora, que sempre dá bos motivos para a súa lectura. E un libro para un próximo club de lectura, será para o próximo ano, supoño. 
Por certo, non quededes coa pestana de "xuvenil". Tamén é para maiores.


07/05/22

A lenda do santo bebedor


 P
ublica Faktoría K esta tradución de Joseph Roth, A lenda do santo bebedor,  un relato amargo sobre un borracho, un relato sobre o destino, un relato sobre coincidencias improbables, un relato sobre a traxedia. Un relato que nos fai pensar en canto ten de autobiográfico e nos cuestiona  a decisión do autor sobre a súa pretensión: escribir unha historia divertida. A min, cando menos, paréceme todo o contrario, ben deprimente e reflexiva. Desde logo, se foi escrito pouco antes da súa morte, semella ademais ben premonitorio. Un relato cheo de milagres que nos fai crer por un momento nun final feliz ata que rematamos e comprendemos que milagres hai poucos e que a esperanza podémola manter ata o último momento, sabendo que a realidade trunca moitas veces as nosas expectativas.

Un texto de gran calidade e fondura tristura.

06/05/22

Siempre estuve aquí


 T
ráenos Kalandraka este libro de Nadia Terranova con ilustracións de Pia Valentinis, Siempre estuve aquí. Vida en el exilio de María Zambrano, unha homenaxe a unha autora comprometida que percorreu un longo exilio. Unha delicada edición en formato caderno con goma elástica que apetece abrir unha e mil veces e que convida ao lectorado máis novo a formar parte desta expedición pola vida desta muller incomparable.

O libro comeza coa súa infancia e a súa importante época de estudante en Madrid, onde a Poesía, a Filosofía e a Política fan da súa vida unha razón de ser; unha razón de ser comprometida coa liberdade que marcará a súa vida polas circunstancias que vive España e a onde non poderá volver ata 1984, a pesar de que ela "sempre estivo aquí". A escritura como salvación, como medicina. O compromiso social ante todo coa esperanza como vía e como guía para sempre comezar.


05/05/22

As músicas viaxeiras


 R
ecomendable libro de Ramón Caride con ilustracións de Dani Padrón publicado por Xerais: As músicas viaxeiras é un libro de empoderamento, de princesas, de mozas que tocan, de mozas que teñen os seus propios soños sen depender de ninguén. Unha historia clásica que non ten nada de clásica e que nos mergulla en tempos remotos con visión actual, de aí a súa maxia: a emancipación feminina vén dada por este grupo de mozas que procuran o seu camiño en liberdade mentres o autor nos ofrece un resabio de conto vello e fantástico onde a intelixente e o enxeño sempre está presente. Hai algunha outra sopresa que ben paga a pena ter en conta.

03/05/22

Hermanito


 Ibrahima Balde e Amets Arzallus Antia
relatan conxuntamente Hermanito -Miñán- publicado por Blackie Books, unha historia real e dura, porque a vida non é doada, sobre todo para algunhas persoas, sobre todo para algúns países, sobre todo para algunhas civilizacións. É unha historia crúa contada sen metáforas nin epítetos, contada polo protagonista para que poidamos lela. Unha viaxe na procura dun irmán e onde a inhumanidade dá a man á humanidade, porque iso é algo que nos representa, a bondade a maldade da man. Un deses libros que debemos dar a coñecer para entender algo mellor o drama de inmigración e para sabérmonos como somos. Desde logo, imposible permanecer indiferente antes as palabras da súa historia, do sufrimento que non nos pode ser alleo, porque o que marca as nosas vidas é o lugar onde nacemos. A partir de aí, a vida é ben diferente. Así de inxusta é. E o protagonista consegue roubar do sufrimento a beleza: beleza do seu amor.



01/05/22

O neno de lume


C
avilo moitas veces a sorte que ten a rapazada actual de ler tantos e variados libros marabillosos na nosa lingua, algo impensable nas miñas épocas, cando apenas tiñamos acceso a algúns cómics e "clásicos juveniles" que devorabamos avidamente. Arestora, autoras como Ledicia Costas agasallan lecturas coma esta, O neno de lume, con sabor clásico, para relambernos coas súas historias. Premio Merlín de Literatura infantil 2021, con ilustracións de Iván  R. e publicado por Xerais, saboreamos humor, retranca, personaxes inesquecibles, conflitos, espazos míticos, agarimo pola ciencia e a tecnoloxía... nun menú degustación que queremos que dure. Seres míticos e seres reais conviven nun mesmo mundo, porque aí está a maxia da literatura, para explicar a través da fantasía o funcionamento do tempo atmosférico (a razón dos ventos, da néboa, do sol e da choiva) mentres namoramos dese lugar que acolle un neno que coma calquera outro pode ser vítima de bullying ou pode gozar da amizade ou do amor.


Neste blog utilizamos as imaxes con finalidade educativa. Se algunha delas estivera suxeita a dereitos de autor, rogamos que vos poñades en contacto connosco para retirala de inmediato.