Blogue de Gracia e de Anxo, blogue de pingas e de icebergs, do que nos preocupa ou nos chama a atención, de biblioteca e de aula.

07/11/12

Lux

Un cazador ve unha luz nun estanque e quere levala a calquera prezo. 

Un gorila


Vén de publicar Kalandraka este fermoso álbum ilustrado para os máis pequenos e pequenas, un álbum do gran Anthony Browne: Un gorila. Un libro para aprender a contar. Aprender a contar e coñecer de paso a familia dos primates, unha familia ben achegada a nós que vive en permanente ameaza. O feito de estar publicado en gran tamaño o libro fai que sexa máis admirable a arte do autor, cada páxina ilustrada é un agasallo para os ollos, porque o libro non é só para contar! As imaxes tan cheas de cor provocarán inevitablemente que os/as lectores e lectoras amen estas especies animais. Non só contaremos senón que aprenderemos a valorar a natureza e respectar a humanos e animais.


2, Ollos de aula

Xa informaramos do nacemento desta revista, unha revista que medra con ilusión cada mes. Moito ollo a non facer caso aos seus consellos...:


06/11/12

My Love

Unha pasada, a verdade, esta curta de Alekxander Petrov, nominada aos Óscar no ano 2006: "O meu amor". Exemplo de expresividade artística, estilo e sensibilidade. Trátase dunha adaptación do relato de Ivan Shmelev, conseguindo Petrov unha obra de arte romántica na que a vida vibra coa súa fugacidade e a súa fermosura.


El palacio del pájaro azul


Fermosísima edición coa que nos sorprende Edelvives con este álbum-casa para ler e xogar. Un libro de Orianne Lallemand con ilustracións de Carole Hénaff baseado nun conto ruso que fala de ledicias e tristuras, de desexos e de realidades, de como conseguir que o corazón sexa máis forte.

 







Cando rematará a febre?

Xa o dixemos, este libro provocou unha epidemia en Silleda; agardo que non se estenda ao resto da comarca do Deza, porque se me fan responsable tamén disto, non sei que podería ocorrer. De momento, aí quedan unhas novas instantáneas que dan fe da febre lectora: riba do cabalo o ou gato de Lara... a ler! 


05/11/12

Ringkampfer

 Hoxe volve Mar agasallarnos a entrada.

Bioskop

1895: Os irmáns Skladonovsky presentan o Bioscop, antecesor do cinematógrafo.

O 1 de novembro de 1895 os irmáns Emil e Max Skladonovsky, alemáns de orixe polaca, presentaron nun teatro de Berlín un invento chamado Bioskop. Trátase dun proxector de cine e saiu á luz meses antes de que os irmáns Lumière fixeran a súa primeira exhibición comercial do cinematógrafo no Salón Indiano do Café de París o 28 de decembro de 1895.
 Aquí tedes as que son consideradas como primeiras imaxes filmadas:

Malos tempos para os fantasmas

Da man de Agustín Fernández Paz, reedita Xerais este Malos tempos para os fantasmas con ilustracións de Patricia Castelao. Un libro que fala de cambios e adaptacións, pero tamén de tenrura e solidariedade, porque ter unha pantasma na casa non é nada malo! Só hai que saber falar, agardar, e ter os ollos e a mente ben aberta! Non chega a ser un libro de misterio, pero ten unha dose del que agradará á xente nova, quen de seguro permanecerá enganchada ata rematar a historia.


Este é un país de chourizos

Isto é falar claro, pero hai xente que non o entende. José María GAY:


04/11/12

IMDB Top 250

IMDB é un arquivo de cine. Jonathan Keogh utiliza a lista do Top #250 de la IMDB para crear unha montaxe coas  mellores películas da historia do cine segundo os internautas, resumindo centos de longametraxes en 150 segundos. A música é The Beatles vs. Joan Jett vs. House of Pain vs. Cypress Hill, de DJ Faroff.


Vía



Non á violencia contra as mulleres (CCLXXX)

6.500 mulleres e un número descoñecido de homes son vítimas de violencia sexual en España cada ano. ‘Me han violado’ é unha web de recente creación que tenta ofreer ás vítimas a información básica sobre como reaccionar en caso de agresión sexual.

Vía

03/11/12

El viejo y el mar

Alekxander Petrov pinta sobre cristal, esparexendo sobre este o óleo. O seu traballo semella "pintura en movemento". Óscar en 1999 con esta versión d'O vello e o mar.


"El mar es dulce y hermoso, pero puede ser cruel."

Vía

Sempre hai un lugar para a poesía (CII)

De Chus Pato, amiga, a quen agardamos ver proximamente na Real Academia Galega:


COMO SE AÍ
nesa nau
estiveran escritas as palabras
as que ocultan o significado
as que pronuncio
Estou aí
na infinita engranaxe de perpiaño
no telon que oculta os ceos
na ondaxe
As palabras están nos ollos de Adosinda
no interior dos seus ollos
de Adosinda

fóra
hortas
unha árbore de froita
espida 
amnésica

terdarei moito rempo en comprender que o meu matrimonio se derruba

Adosinda escribirá sobre os carburos

sobre a silicose
sobre os carburos

Perpetua dalará dos Doors
dos suicidas

pronto non serei senón sombra da cidade
da Alameda a Belvís

de Belvís a Arzúa
os meus pasos
desaforados


Adosinda loe o poema de Gilgamesh
descoñece a obra das poetisas sumerias
a obra de Enkeheduanna
de Nin-Shatapab
de Shibtu
de Kirum
escribe:
"a morte é o graal que da miña espiña pende"
os versos para Georg Trakl
"sorrin as biudeiras
negro é a suor que mece os insomnios da mapoula"

nese tempo longuísimo que é o imposíbel retorno con David
esa imposibilidade que dura xusto o tempo que Adosinda inviste nunha pasaxe
cara ao inferno

Venecia formara parte dese horror

así me recorda Inés
no absoluto  terror das miñas lágrimas

Adosinda escribe sobre a inexistencia de Odiseo
escoito a Monteverdi
o labirinto son as relacións patriarcais
as relacións ue fan posíbel a Antigona
que fan inaudíbeis as profecias de Casandra

toda a traxedia ática non é senón un remorso

entón Gúdula e`plicarame polo miúdo como seducir a David

os ollos de Carlota mirándome
esixíndome que remate dunha vez
que me divorcie

naquel verso no que despedimos a Perpetua

nun ferry
da Transmediterránea
os zapatos brancos de Perpetua
a nosa firma
a túa

o invento foi desesperado

comenzou entón a miña obsesión por Oriente Medio
pola estirpe dos Lusignac
polos reis de Xerusalen
por Pafos
por Antioquía

anos máis tarde cando Adosinda escriba a paixón de Heloísa por Abelardo
e cando Celina
a fotógrafa
filme esa paixón por Abelardo
lerei para David as primeiras páxinas dun libro
o enterro do Mariscal
o mellor gerreiro de Inglaterra

así é que novamente quedei embarazada

nacín con Saínza ás dez e media da noite
do catorce de outubro

Saínza é a verdera autora dos versos de Adosinda Eriz

Saínza é a miña ósmose
o lugar onde recoñocerme
o Paradiso
que era difícil
realmente difícil pasar alí o Nadal
entón aconteceu aquilo entorno ao teléfono
unha chamada telefónica

e pensei que todos nós
todos os que presenciaramos aquela intensa traxedia
a traxedia de Gúdula e David levabamos esa marca
a marca desa aniquilación
dese tempo ardido
e pensei que eses cinco anos
anos pasados no seo desa familia
forón os únicos felices
e esa felicidade, a culpa pola súa perda era o que desolaba a miña vida
como unha enfernidade que todos nós padeciamos
soños de abandono
soños nos que todo, sen que se puidese saber porque se bifurcaba

pensei logo nunha chama reflectida no espello
nunha chama que ela mesma era o espello
e que as miñas maos podían atravesala
porque todo en nós fora consumido polas vicisitudes que tiveramos que vivir
e que eran o eco daquela situación feliz
que nos foramos así devorados
reducidos a brasa
a cinza
emerxía aquela ferida e tornábase irrealidade a vida
soño e confusión o estar desperta
e realidade aquela outra vida abandonada
os cinco anos do meu matrimonio con David
a vida transcorrida naqueles  cinco anos
na casa de Gúdula e David
O que me atormentaba non era en si a dor nin o seu agromar
sinón a inversión entre os soños e o diurno
que os soños ocupasen a miña conciencia do real
e o real o lugar dos soños
Como se aquel amor fose eterno
se confundira coa eternidade
coa eternidade do sufrimento

como nun bosque a eternidade
e ese era o país das lágrimas
da serenidade
o camiño da morte
da razón
do suicidio

a casa iluminada
a casa onde se celebran festas
a casa de Gúdula e David

-a penas si sei se esta desgracia é miña ou tamén o teu destino

Adosinda recordara os traxes
os elegantísimos traxes de Inés
a maxistral escritora de relatos
 a meller do Comite Central

no pequeno museo de Vassareli
en Aix
de Provence.

A nosa historia en 90 segundos

Our Story in 1 Minute dura en realidade minuto e medio nos que se percorren os aproximadamente 13.700 millóns de anos de historia do noso planeta e da nosa especie.



Vía

02/11/12

La luna

Fermosa, fermosísima, esta curta animada de Pixar que puidemos ver no cine antes de...





La Luna (2011) - Full Pixar Short Movie por lusotrailer no Videolog.tv.

Ondina


Ante tanta fermosura, que vou engadir eu? Só podo recomendarvos Ondina, a nova obra de Benjamin Lacombe publicada por Edelvives, para que gocedes de texto e ilustración -impresiona a calidade da edición, con páxinas con transparencias- e volvades á infancia dourada lendo unha máxica lenda de amores e traxedias. 
Se non vos gusta, devólvovos os cartos!!!


Rematar a escola

Campaña da Organización de Estados Iberoamericanos para a Educación, a Ciencia e a Cultura (OEI) e a Obra Social Caixa Madrid para motivar os rapaces sobre o valor dos estudos, protagonizada pola actriz María León e o cantante Macaco.


Vía

01/11/12

O tiro non vai ben

Unha intrigante curtametraxe dirixida por Toño Chouza e protagonizada por Avelino González e Antía Otero. De ambientación e guión outonal.


Vía Capítulo 0

María Fumaça

Vén de publicar Galaxia este fermoso álbum-CD-DVD con ilustracións de P. Pastor subtitulado "cantar e bailar para ser máis feliz": María Fumaça abrangue 24 letras cheas de vida e de ledicia conducidas por unha teteira vermella que convida a tomar algo quente para nos esquecer do frío outonizo.
O libro gravita arredor de Ruí, un neno cunha parálise cerebral moi severa que, a pesar desa problemática, ten unha gran capacidade para gozar da vida. Temas musicais e vídeos coa participación de Uxía Senlle, Magín Blanco, Isaac Palacín, Carlos Blanco, Tanxarina Teatro, Quico Cadaval… Algúns dos vídeos foron elaborados con pictogramas para que os nenos con necesidades especiais poidan gozalo. 
Un obxectivo marabilloso que dá gusto sentir nesta publicación: a discapacidade como aceptación nun ambiente festivo e optimista.
 
 

Ojalá

Alejo Stivel, excompoñente de Tequila, vén de adaptar o tema 'Ojalá', de Silvio Rodríguez para dedicarllo á canciller alemá, Ángela Merkel. Logo entregouno persoalmente en Berlín, na residencia oficial de Merkel.


Vía

Neste blog utilizamos as imaxes con finalidade educativa. Se algunha delas estivera suxeita a dereitos de autor, rogamos que vos poñades en contacto connosco para retirala de inmediato.