Blogue de Gracia e de Anxo, blogue de pingas e de icebergs, do que nos preocupa ou nos chama a atención, de biblioteca e de aula.
17/01/13
16/01/13
Querido Tommy
Vía
Crónicas de Jerusalén
O autor explica:
Atoparalo en Astiberri, Cómic, Fundamentalismos, Lectura, Libros, Recomendamos
15/01/13
El coche de Intisar
Moi aconsellable subir a este coche e apredermos máis de realidades afastadas que ás veces nin vemos nin queremos ver. Polo tanto, máis que recomendable.
Atoparalo en Cómic, Fundamentalismos, Glénat, Igualdade, Lectura, Libros, Muller, Recomendamos
El currículum de Precario
14/01/13
Lux Aeterna
Lux Aeterna es recorrido acompañando a la luz en su viaje desde las más lejanas galaxias hasta las más pequeñas gotas de agua.
Vía
Atoparalo en Curtas
La marca del meridiano
A verdade é que me aledei moitísimo cando souben que Lorenzo Silva gañara o último Premio Planeta, posto que aínda que me confeso non seguidora deste premio teño por Lorenzo Silva unha grande estima despois das súas dúas visitas aos centros de ensino nos que estiven. E recoñezo que a miña alegría foi maior cando cheguei á casa de meus pais e vin que meu pai xa mercara este libro, o que para min supuxo un alivio económico.A verdade é que non debeu ser moi difícil adiviñar a autoría de quen ao premio se presentaba ao formar parte da serie protagonizada polos gardas civís Bevilacqua e Chamorro, pero esa é outra cuestión que a min, particularmente, non me afecta. La marca del meridiano é a novela negra de Lorenzo que máis presente ten o contexto socioeconómico no que se desenvolve a acción (non tanto como as novelas de Petros Márkaris) posto que xa sabemos que é un instrumento propicio para analizar tempos revoltos como o que estamos a vivir. Así poderemos ler como os recortes salariais aos funcionarios ou as tensións políticas Cataluña-Madrid axudan á manter esa ironía propia do protagonista que nos conquistou hai ben tempo. Aínda que a min deume a sensación de estar escoitando ao autor, non ao personaxe.Atoparalo en Lectura, Libros, Novela negra, Planeta, Premios, Recomendamos
Desaparecendo
cuando estabas ya sin solución,
Mi amor no fue suficiente,
es más, él te arrastró.
Fingir que comes por no ver
pasar el tiempo por tu piel.
Te perdí sin saberlo,
te perdí, te perdí sin quererlo.
Y por satisfacerme a mí, te destruí.
Poco a poco comenzaste a menguar, poco a poco desapareciendo,
Poco a poco te volviste de cristal y no lo vi.
Poco a poco comenzaste a volar,
yo trataba de parar tu vuelo,
pero ya era tarde y en el hospital te vi partir.
Sí.
La enfermedad para no engordar te consumió.
Y se que yo te empujaba más.
No oí tu voz.
Pidiendo ayuda sin hablar,
las cosas se pusieron mal.
Te perdí sin saberlo,
te perdí, te perdí sin quererlo.
Y todo se paró sin más, te destruí.
Poco a poco comenzaste a menguar, poco a poco desapareciendo,
Poco a poco te volviste de cristal y no lo vi.
Poco a poco comenzaste a volar,
yo trataba de parar tu vuelo,
pero ya era tarde y en el hospital te vi partir.
El culpable fui yo, no tengo perdón
Te perdí sin saberlo,
te perdí, te perdí sin quererlo.
Sé que el amarme te mató.
Poco a poco comenzaste a menguar, poco a poco desapareciendo,
Poco a poco te volviste de cristal y no lo vi.
Poco a poco comenzaste a volar,
yo trataba de parar tu vuelo,
pero ya era tarde y en el hospital te vi partir.
Te vi caer
cuando estabas ya sin solución.
Vía
13/01/13
¡Estela, grita muy fuerte!
Atoparalo en Álbum ilustrado, Fineo, Infancia, Recomendamos, Saúde, Sexualidade
Non á violencia contra as mulleres (CCXCI)
Atoparalo en Igualdade, Muller, Violencia de Xénero
12/01/13
Culpa
Moito me recomendaron o libro de Ferdinand Von Schirach Crímenes, así que cando vin este segundo non o pensei, e non errei precisamente: Culpa, publicado asemade por Salamandra, é unha lectura que non deixa indiferente. Ambos libros teñen en común que son un conxunto de episodios xudiciais nos que o escritor intervén dalgún xeito. E parece ser que tamén ambos comparten a maneira de estar escritos: economía de recursos e exposición clara e axustada. E o resultado é fascinante. Porque estas noveliñas negras foron reais e iso dános unha idea de todo do que a humanidade é capaz. Outra cousa que nos queda clara: a xustiza non é nada perfecta.Atoparalo en Lectura, Libros, Novela negra, Recomendamos, Salamandra
Paisaxe ao negro
Vía
O interese da fotógrafa pola serie "Hiyab" radica na necesidade de explorar a muller a través de todas esas facetas que a acompañan: maternidade, poder feminino, parella e o seu paso de suxeito a obxecto.
Dentro desta serie inclúense algunhas fotografías sobre a moneca "Fulla" (a versión da "Barbie" nos países musulmáns). A fotógrafa crea escenarios onde estas monecas aparecen en momentos da vida cotiá, o que axuda á naturalización dos seus suxeitos.
Vía
Atoparalo en Fotografía, Igualdade, Muller
11/01/13
O funambulista e a lúa
Atoparalo en Documental
Circoxidado
Atoparalo en Álbum ilustrado, Kalandraka, Recomendamos
10/01/13
Diapasón
Atoparalo en Álbum ilustrado, Océano Travesía, Recomendamos
Con Ricardo Gómez
Atoparalo en Actividades, Aulas, Escritores, Visitas
09/01/13
Virginia Woolf
Atoparalo en Cómic, Lectura, Libros, Recomendamos
Neste blog utilizamos as imaxes con finalidade educativa. Se algunha delas estivera suxeita a dereitos de autor, rogamos que vos poñades en contacto connosco para retirala de inmediato.















