El cuento número trece

Volver ler, sen présas, sen agobios. É o mellor do verán. Veño de rematar este libro, que me deixou un bo sabor de boca. Non é o mellor libro do mundo, nin o mellor escrito, pero é un libro entretido, que non só se deixa ler, senón que un quere seguir léndoo para saber como remata, e cando remata, sentes pechalo.

Está claro que o libro pretende homenaxear a novela decimonónica, tanto polo seu aspecto exterior, como polas continuas alusións da protagonista á súa predilección por estas novelas, ademais de encandilar a aquelas persoas que senten paixón pola literatura e pola lectura:

Yo leo novelas antiguas. La razón es simple: prefiero un desenlace como es debido(...) Mi padre nunca me puso un libro en las manos, pero tampoco me prohibió ninguno. Leía... Libros. Libros. Y más libros.