Metales pesados

A Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes (que se artella como unha antoloxía en constante crecemento da poesía española) incluíu no seu Portal de Poesía Española Contemporánea a Carlos Marzal (Valencia, 1961), Premio Nacional da Crítica e Nacional de Poesía no ano 2002 pola súa obra Metales pesados.

Marzal é un gran poeta, quizais un dos mellores actualmente, un poeta con mundo propio. Neste libro fálanos da súa visión desesperanzada da realidade, da súa exploración dunha humanidade dividida entre a vitalidade máis desaforada e a anguria pola súa soidade cósmica. E é que a nosa nimiedade é tanta entre o universo!

Déixovos uns versos:
Y el caso es que no importa.
No importa que no podamos ser, porque hemos sido;
no importa que en ti no pueda estar, porque ya estuve,
no importa si lo que ya ha acabado nunca nace.
Me incumbe la conciencia del álgebra celeste
y en lugar de alejarme de ti los números me acercan.
No puedo comprender esas distancias
y aunque las comprendiera no las vivo.
Hay una plenitud crepuscular
en la conspiración del universo
para que nos encontremos tú y yo.
Ya no concibo una embriaguez más grande
que ese convencimiento con que irradias
la falsa luz de las estrellas muertas.