Un libriño curto, doce, de Joseph Roth. É, seica, unha das mellores obras curtas deste autor, que condensa un gran amor, deses autenticamente novelescos, cun final abraian
te.
Jefe de estación Fallmerayer é a historia dun home calquera, un home gris porque gris é a cor que define toda a súa vida e o que fai, pero unha cor que torna ben diferente cando coñece o Amor; agora ben, é ese Amor posíbel? Creo que o autor vai moito máis alá con esta fábula de amores que non fructifican mentres a guerra e a destrución serven de telón de fondo desta pequena obra mestra. Unha historia que salta ao baleiro, porque baleiros quedamos ao rematar a lectura: a vida é máis difícil de canto queremos maxinar. Se un home ama deste xeito, non merece acaso unha recompensa? Teredes que ler o libro para sabelo.
Chama a atención a elegancia e a destreza do narrador neste relato: 50 páxinas que son un obsequio para o lector.
El singular destino del jefe de estación austríaco Adam Fallmerayer merece sin duda alguna ser registrado por escrito y conservado en la memoria. Perdió de un modo asombroso su vida, que, dicho sea de paso, jamás habría sido brillante, y tal vez tampoco de una felicidad duradera. Hasta donde los hombres pueden llegar a saber unos de otros, habría sido imposible augurar a Fallmerayer un hado extraordinario. Aun así, le alcanzó, le agarró, y él mismo pareció entregarse a éste con cierto placer.
te.Jefe de estación Fallmerayer é a historia dun home calquera, un home gris porque gris é a cor que define toda a súa vida e o que fai, pero unha cor que torna ben diferente cando coñece o Amor; agora ben, é ese Amor posíbel? Creo que o autor vai moito máis alá con esta fábula de amores que non fructifican mentres a guerra e a destrución serven de telón de fondo desta pequena obra mestra. Unha historia que salta ao baleiro, porque baleiros quedamos ao rematar a lectura: a vida é máis difícil de canto queremos maxinar. Se un home ama deste xeito, non merece acaso unha recompensa? Teredes que ler o libro para sabelo.
Chama a atención a elegancia e a destreza do narrador neste relato: 50 páxinas que son un obsequio para o lector.
El singular destino del jefe de estación austríaco Adam Fallmerayer merece sin duda alguna ser registrado por escrito y conservado en la memoria. Perdió de un modo asombroso su vida, que, dicho sea de paso, jamás habría sido brillante, y tal vez tampoco de una felicidad duradera. Hasta donde los hombres pueden llegar a saber unos de otros, habría sido imposible augurar a Fallmerayer un hado extraordinario. Aun así, le alcanzó, le agarró, y él mismo pareció entregarse a éste con cierto placer.
Sen comentarios
Publicar un comentario