Blogue de Gracia e de Anxo, blogue de pingas e de icebergs, do que nos preocupa ou nos chama a atención, de biblioteca e de aula.

01/09/15

Selfish


Vía

La vida sin Santi

En Fondo de Cultura Económica topamos este álbum de Andrea Maturana que conta coas ilustracións de Francisco Javier Olea: La vida sin Santi fala da separación de dous amigos, pero tamén do reencontro, porque neste álbum veremos como as boas amizades son para sempre e son irreemprazables. Iso non siginifica que debamos pechar o corazón para que ninguén poida entrar nel, máis ben ao contrario, o oco non o enchrerá ninguén pero temos a sorte de contar con moitos ocos no noso corazón.
No libro atoparemos mesturados a morriña, o baleiro, a soidade, coa ledicia e a esperanza.

31/08/15

Tako Faito!



Vía

¡Sé tú mismo y nada más!

Nadia Budde publica en Takatuka ¡Sé tú mismo y nada más!, divertido álbum que reflexiona sobre o noso aspecto e a nosa aceptación co mesmo, procurando algo que non temos. Así, o protagonista é un ourizo que odia o seu pelo, porque non lle gusta así, tan duro e ede punto. Entón mirar en derredor e comeza a contar persoas que non están contentas con algún detalle da súa presenza física... ata que dá cun que pasa de todo, e aínda por riba insístelles que aprendar a ser eles mesmos. O mellor do libro é que tanto as ilustracións coma o texto son un xogo que foxe da seriedade e aínda así convida á reflexión.


30/08/15

La luna lleva un silencio

Anaya na súa colección Sopa de Libros publica La luna lleva un silencio de María Cristina Ramos Guzmán con ilustracións de Paula Alenda. O mar e o vento poden xogar coa lúa e o ceo como o fan este versos nos que non faltan todo tipo de bechos, pequerrechiños ou nons. Poemas que falan e que contan, sexa algo definido ou definible, sexa tanxible ou non. Poemas que bailan e cantan porque teñen son propio, porque cheiran a natureza e onde as palabras cámbianse con novos vestidos de sol.



Que en la rama estaba
sentadito el aire,
bajo una sombrilla
de papel flotante.
Camisa de hoja,
pantalón de baile
y una capa fresca
de clavel del aire.
Estaban tan calmas
las sombras de sauce,
que se columpiaban
para no olvidarse
que en la rama estaba
sentadito el aire.

Non á violencia contra as mulleres (CDXXVIII)

 ¿No queríais saber por qué las matan? Por nada
Non queriades saber por que as matan? Por nada

¿Por qué los hombres matan a las mujeres? Porque se creen con el derecho de hacerlo. Y no son necesarios motivos para ejercer un derecho, ¿no?
Por que os homes matan as mulleres? Porque cren que teñen dereito a facelo. E non cómpren motivos para exercer un dereito.
Esta é o documental "No queríais saber por qué las matan? POR NADA" baseada en feitos reais




¿No queríais saber por qué las matan? Por nada from Mercedes Fernández-Martorell on Vimeo

29/08/15

Alice in Wonderland (1903)

A primeira Alicia no cine:

28/08/15

Sam

El silencioso amigo del viento



El silencioso amigo del viento de Lisi Gutiérrez e Rafael Jaramillo foi un proxecto de Verkami amplamente financiado. E o resultado indica que pagou a pena. Un texto moi poética e unhas delicadas ilustracións xúntanse á solidariedade para falar dun cadeliño que en branco e negro chega para quedar entre nós. O galgo rescátanos, e nós a el. Corremos canda el e sentimos o colo do vento nas nosas mans negras que se van debuxando con liñas brancas.




27/08/15

ASEVI MIO. El reflejo más real de un suelo limpio

Esta publicidade rompe a imaxe tradicional dos anuncios de limpeza e amosa unha parella homosexual na que un dos protagonistas diríxese ao público lembrando cales son os estereotipos da publicidade deste sector.
Recoméndovos ver todos os anuncios desta casa. Paga a pena!



vía

Sé dónde estás

A historia dun acoso é a que nos conta Claire Kendal en Sé dónde estás publicado por Anagrama. Un libro que atrapa e desasosega, porque detrás da historia, detrás da novela, está a realidade. E mentres lemos somos demasiado capaces de vela ante os nosos ollos. E isto é realmente terrible, porque coa protagonista viviremos a indefensión da muller, o medo, a necesidade de seguir vivindo, a necesidade de ser crida, a prioridade de seguir cunha vida que semella soñada. Por tanto, detrás da historia, ben contada por certo (desde o principio sabemos o que lle sucedeu á protagonista, aínda que ela non queira poñerlle nome, aínda que sinta vergoña, e mesturado con contos de fadas nun caderno escrito pola propia protagonista e outras partes en terceira persoa) prevaliza a indefensión da muller, unha crítica á sociedade machista e patriarcal na que vivimos xa que a vítima será quen teña que demostrar que é o que é: unha vítima dun acosador sexual e posible asasino.
Sete semanas que devoraremos ata quedar case sen respiración.

"Eres tú. Por supuesto que eres tú. Siempre eres tú. Alguien me está dando alcance y me vuelvo y eres tú. Sabía que serías tú, pero aún así pierdo el equilibro sobre la nieve helada. Me tambaleo. Tengo mojadas las medias por la parte de las rodillas. Mis mitones están empapados."

26/08/15

BEAR STORY / Historia de un Oso



Fermosa e triste historia sen palabras:



Vía

Al señor Zorro le gustan los libros

Con este título, imposible non adentrarse neste álbum que publica Cuatro azules de Franziska Biermann: Al señor Zorro le gustan los libros é un libro sobre un devoralibros, tal cal. Porque o Señor Zorro é tan lector, gústanlle tanto os libros, que ten que devoralos. E isto non é gratis. E por mor dese gusto polos libros terá que se converter en atracador. Atracalibros, para ser exacto. E de aí a ser escritor só hai un paso... 
Así que moito olliño cos vosos gustos, a ver se vos vai ocorrer o mesmo con tanto ler! De aí ademais provén o mérito deste álbum, semella que prefire advertinos sobre a perigosidade da lectura en lugar de que é algo beneficioso.



25/08/15

Ya no puede caminar


Ya No Puede Caminar de Luiso Berdejo por hamletprimero


vía

Ur: libro de lluvia



Foi Mar Benegas quen me descubriu esta xoia: Ur: libro de lluvia de Juan Kruz Igerabide, Elena Odriozola e Oihane Igerabide. De Cénlit Ediciones. Unha caixa que é unha suma de narración, poesía, ilustración e música. E de fondo, a choiva. "Ur" significa auga en euskera, o nome dunha gota de choiva que non quere cumprir o seu destino e permanece na nube que a mece. A partir de aí, a poesía.
Mentres, podemos xogas coas siluetas de mulleres, homes, nenos e nenas que á súa vez podemos combinar coas transparencias que representan diferentes tipos de choiva, algo do que moito sabemos aquí e que na nosa lingua ten multitude de denominacións. Así que tamén pode ser un bo xeito de apredermos as nosas palabras.
E aínda hai máis: música.
Un xogo ideal.
A quen non lle gusta a choiva???



























Neste blog utilizamos as imaxes con finalidade educativa. Se algunha delas estivera suxeita a dereitos de autor, rogamos que vos poñades en contacto connosco para retirala de inmediato.