Blogue de Gracia e de Anxo, blogue de pingas e de icebergs, do que nos preocupa ou nos chama a atención, de biblioteca e de aula.

24/08/16

We're The Superhumans

Si, sobran as palabras:


23/08/16

Mezcaliente

Curta animada sen palabras:


Río negro

Arnaldur Indridason xa o fixera en La mujer de verde e agora faino en Río negro: denunciar a violencia de xénero; neste caso, fóra do ámbito privado, baixo unha forma social de violación que semella consentimento acudindo ás drogas. De aí, que o libro se faga tan interesante e se lea deseguida. Iso si, aínda que a editorial RBA indique que forma parte da "Serie Erlendur Sveinsson" este non aparece en ningún momento para lle dar protagonismo á súa axudanta, Elínborg. Unha muller para solidarizarse co sufrimento das mulleres vítimas. Ademais, o libro fainos partícipes de problemas cotiás aos que nos debemos enfrontar, como é o caso de termos fillos adolescentes coa súa rebeldía, da internet e os seus perigos para eles e elas, das interminables xornadas laborais... poñéndolle un acento friki co seu gusto pola comida india -algo que por outra parte axudará a resolver o asasinato-. De lado, a trama típica dunha novela negra onde hai un asasinato e debe resolverse, así que teremos moitas personaxes, complicacións e interrogatorios. Pero, xa digo, a min impórtame sobre todo polo maltrato e a violación, é dicir, pola denuncia que se fai, o que o converte nun libro recomendable para o meu club de lectura. E porque conta co estilo deste autor, un dos meus preferidos.

Codex Silenda: The Book of Puzzles

Non queredes un libro coma este?

22/08/16

Blik Short Film

Outra curta de animación sen palabras:


Alex quiere un dinosaurio

Hiawyn Oram e Satoshi Kitamura son os creadores de Alex quiere un dinosaurio publicado por Fondo de Cultura Económica, un álbum ilustrado cheo de detalles que nos conta a historia dun soño que semella moi real ata chegar case ao final. Iso si, non todos os soños deben cumprise, algúns ata asustan polo disparatados que poden chegar a ser!



Sílbale a tu madre

21/08/16

The Wishgranter

E sobran as palabras!

La comedia literaria

Catherine Meurisse presenta en La comedia literaria. De Roldán a Boris Vian, publicado por Impedimenta, un "cómic sobre escritores franceses". Así é, se queremos facer un varrido rápido sobre a Historia da Literatura francesa -dende a Idad Media ata mediados do século XX-, este é o libro axeitado. Vaia, ideal para estudar unha parte da Literatura Universal dun xeito lúdico, divertido e rompedor.
Supoño, claro, que non están todos os que son nin que todos os que son están representados fielmente, pero ante unha obra desta orixinalidade -como me gustaría algo así para as nosas letras!- non hai reproche que valla. Polas súas páxinas iremos aprendendo a medida que lemos sobre miserias e grandezas dos xenios literarios e das súas obras en debuxos cómicos e moi, moi vivos que rachan todo tipo de tabús para caricaturizar  e ridiculizar mesmo as súas miserias.
A historia comeza co nacemento da lingua francesa que fai posible a literatura. Dende as composicións poéticas medievais ata chegar á novela, xénero para ser lido e non cantado. Así coñeceremos o primeiro cabaleiro andante, Lancelot. Logo, os contos de animais. No século XVI, o Renacemento e a imprenta. Da poesía feita polo grupo La Pléyade pasamos aos ensaios de Montaigne, creado deste xénero literario. No século XVII encarámonos ao enciclopedimo, pero tamén a Voltaire e Rosseau para enlazar co Romanticismo, onde destaca entre outros Víctor Hugo e rematar este século con Sand, Balzac e Flauberte. Claro que no século XX xa temos unha magdalena que ao mollala poder lembrar o pasado contado por Prost, Céline, Maupassant, Sartre, Simone de Beauvoir e Boris Vian.
Aprender divirtíndose e sen estereotipos. Un bo cómic, si señor.



Non á violencia contra as mulleres (CDLXXVIII)

Documental que dá voz a mulleres vítimas da violencia de xéneroe que loitan por seguir adiante:
Voces contra o medo / Voces contra el miedo

20/08/16

The Boy Who Learned to Fly - Usain Bolt

A historia de Usain Bolt



Vía

Jules Verne e a vida secreta das mulleres planta

Ledicia Costas posúe a palabra literaria, indiscutiblemente, e deixa moi claro -canto llo agradecemos dende o profesorado- que sen esforzo e traballo non hai nada, polo que combinando ambas armas é quen de agasallarnos con relatos coma este, Jules Verne e a vida secreta das mulleres planta, publicado por Xerais,  merecente do Premio Lazarillo de Literatura Xuvenil 2015.
Aproveita Ledicia para homanexear a súa cidade, Vigo, e o escritor de aventuras por excelencia, Verne, para nos presentar unha historia máxica na que acabamos crendo todo o que nos conta, tal é o poder que arrastra. No libro mestúranse os relatos de Verne, a historia real do seu paso por Vigo, xunto con outras historias reais refrendadas por artigos xornalísticos -o coñecido industrial metalúrxico Sanjurjo Badía é un dos personaxes-, co maxín sempre fantástico da nosa autora para facernos case rematar a lectura e marchar ás illa Cíes na procura das mulleres planta, grazas por suposto á ramificación intensa do libro que non deixa que ningunha póla abanee sen a dirección correcta. Unha dirección, por certo, a da escrita de Ledicia, que sabemos que camiña xa sen pausa cara ás estrelas -non podemos pensar doutro xeito visto o visto cos seus libros-. Porque consegue, asemade, a mestura do real co fantástico, a dúbida do lectorado ante situacións imposibles ou non, e mesmo a emoción intensa no medio da fantasía. Unha fantasía que é a maxia da estirpe feminina protagonista das raíces do libro, unhas raíces que afondan xa na nosa experiencia lectora para permanecer.
De agasallo, frases coma esta:
Porque hai viaxes das que nunca se volve por completo, travesías nas que deixas unha parte tan importante de ti que pasas o resto da túa vida recordando iso que che falta. Recórdalo cos golpes das avelaíñas contra o cristal dos candís de aceite, co paso vacilante dos serenos a altas horas da madrugada, cos bicos furtivos que dous amantes intercambian ao final dunha rúa escura (...). Recórdalo co bruído do mar cando é inverno (...) con esa luza acendida no alto dun edificio, coa herba cando é verán e a brisa decide poñer a proba a súa elasticidade, peiteándoa sen piedade. (...) en atreverse e gozar con total entrega da marabillosa e fascinante aventura de vivir.


A lotería da indecencia

Visto en "Mujeres sin descafeinar":

Sobre a non liberdade das mulleres. Conseguirémola a base de respecto e solidariedade entre nosoutras.


18/08/16

El hombre sin talento

Yoshiharu Tsuge é o autor deste manga publicado en 1985, El hombre sin talento, publicado por Gallo Nero. O cómic conta a triste historia de Sukezo Sukegawa, un debuxante de manga sen éxito que se converte en vendedor de pedras e de cámaras fotográficas, fracasando en todo aquilo que comeza, co conseguinte desprezo familiar e social, de aí que sexa a crónica dun fracaso existencial que se transmite á perfección e que nos asologa de tristura a medida que avanzamos na lectura. Outra das reflexións que nos proporciona o libro é o feito de sermos ou non útiles na sociedade, algo que conecta directamente co pensamento xaponés.
Pero ao mesmo tempo é unha mostra da sociedade nipona, unha sociedade que vén de sufrir un gran cambio nos últimos anos.
Un manga que transmite pesimismo.


17/08/16

Blobby

En "Canal Cultura" atopei este vídeo sobre a soidade e a vellice.


Blobby from Laura Stewart on Vimeo.

Neste blog utilizamos as imaxes con finalidade educativa. Se algunha delas estivera suxeita a dereitos de autor, rogamos que vos poñades en contacto connosco para retirala de inmediato.