Blogue de Gracia e de Anxo, blogue de pingas e de icebergs, do que nos preocupa ou nos chama a atención, de biblioteca e de aula.

04/03/15

Algunos hombres siguen sin aclararse

30 segundos e unha gargallada:

Buscar



Olga de Dios proponnos Buscar en Nubeocho. Un emotivo álbum sobre a posibilidade ás veces esquecida de topar aquilo que buscamos sen velo cando en realidade témolo ben preto; só hai que saber mirar, por iso non é necesario sequera buscar. Porque xa o temos, pero non o apreciamos. Como ocorre tantas veces!

El daño que la publicidad le hace a las mujeres

03/03/15

Cloudrise


Vía

Tara

Foi Ledicia Costas quen me descubriu este libro e esta poeta, así que antes de nada debo darlle as grazas. DVD Ediciones é quen publica este Tara de Elena Medel: encantoume! Poemas que falan de morte e da súa presenza constante, a morte como raíña absoluta da nosa vida, a morte que dá pero que tamén quita, a morte que ofrece e que nega, a morte que nos nos agasalla tempo; ao seu carón, a necesidade de recoñecernos a nós mesmos, de saber quen somos antes de que a morte avise, porque esta chega, silandeira, risoña, absoluta. Así é quen ten o poder de decidilo todo.
Fala o eu poético da morta da avoa, e é esta morte a desencadeante dos poemas que leremos a continuación. Unha tara difícil de superar que provoca ríos de tinta e papel para encher un baleiro que outras persoas, dende o amor, procuran.


Aquello en lo que te fijas cuando salimos por las noches

Mi madre me enseñó que la mejor forma de pasar por la
          vida era renunciando a la propiedad particular.
Ella me convenció de que podría transformar los balbuceos
          en música de cámara, con mis zapatos.
Tus zapatos son mágicos, me dijo. Pierde uno y ganarás un marido.
          Vende dos y ante ti se revolverán las semillas de tu reino.

Y yo susurraba: mi reino eterno. Junto a él.
Decidí que los compraría de colores para camuflar mi identidad,
          sobrios si aspiro a desvelar mis secretos.
No tacones ni zapatos planos ni aerodinamismo; le quiero
          suciamente. He descubierto que pasos-pequeños
conducen a una-mujer-seria-con-dos-rayas-absortas.

Descalza, de puntillas, vuelvo a tener diez años y a morirme
          por dentro de tanta soledad.

Micromachismos

Situacións cotiás:

02/03/15

Black Bear Moon


Vía

La escuela del silencio

Unha mirada á desigualdade de xenero na educación. Este documental evidencia as dificultades que viven as nenas nas escolas rurais e urbanas marxinais do Perú. Visto en UNICEF.

01/03/15

Vagabond



Vía

El Regalo

Onte recibín un Regalo. Especial. Porque se chama así. E vén dunha persoa a quen vexo ben poucas veces, coa que resulta un agasallo da vida estar. Falo de El Regalo de Grabriela Keselman e Pep Montserrat, publicado por La Galera. Un agasallo e unha alfaia.
Un álbum que reflexiona sobre o materialismo, que incide no feito de que pensamos que os nenos e nenas necesitan moitas cousas materiais cando o que máis aprecian de verdade é o cariño, a compaña de seus pais, que estes xoguen con eles e elas e que os fagan partícipes da vida cotiá. Un abrazo vale máis ca mil... obxectos. A historia é sinxela, pero o libro é espectacular xa que xoga coas ilustracións, os tamaños destas e das letras e coa tipografía, ademais de ofrecer as páxinas despregables para desenvolver as reaccións e pensamentos dos pais; con todo isto o álbum convértese nun libro-obxecto deses que tanto nos gustan e atesouramos. Marabilloso.



Non á violencia contra as mulleres (CDIII)

Campaña italiana. Como reaccionan os nenos ante a violencia doméstica?


Neste blog utilizamos as imaxes con finalidade educativa. Se algunha delas estivera suxeita a dereitos de autor, rogamos que vos poñades en contacto connosco para retirala de inmediato.