Leonardo Boff é un teólogo, filósofo e escritor brasileiro coñecido polo seu apoio activo aos dereitos dos pobres e marxinados, ademais de ser un referente mundial do movemento ecoloxista. Distingue catro ecoloxías: ambiental, social, mental e integral.
07/03/12
06/03/12
Inventario de animais
Precioso este Inventario de animais que nos trae a Faktoría K da man de Virginie Aladjidi e Emmanuelle Tchoukriel. Este libro é, como o propio título indica, un "inventario", e como tal vainos ir amosando animais que viven nas rexións polares, nos océanos, nas selvas tropicais, nos desertos, nas sabanas, nas montañas ou nos bosques temperados, nas costas e ribeiras, nas zonas habitadas, e nas granxas. Unha fermosa ilustración acompaña unha pequena información, escueta pero necesaria, sobre cada especie. Aquela que está en perigo de destrución ou aquela que necesita de grandes espazos para cazar, aquela que xa non se atopa en estado salvaxe ou aquela da que apenas quedan exemplares.
A obra é delicada, para contemplar cada día, para compartir a información, para aprender un pouquiño e para gozar coas exquisitas ilustracións que nos ofrece. Sobre todo, para lembrar e ensinar que todo remata e que o ser humano é quen de preservar -ou non- cunha riqueza que só a natureza é quen de ofrecer. Se a deixamos.
A obra é delicada, para contemplar cada día, para compartir a información, para aprender un pouquiño e para gozar coas exquisitas ilustracións que nos ofrece. Sobre todo, para lembrar e ensinar que todo remata e que o ser humano é quen de preservar -ou non- cunha riqueza que só a natureza é quen de ofrecer. Se a deixamos.
05/03/12
El redentor
Jo Nesbo é, para min, un dos mellores escritores actuais de novela negra. E volve conf
irmalo nesta súa última obra, El redentor, publicada por RBA na súa Serie Negra. Seguimos co mesmo detective, Harry Hole, un home que segue loitando contra a súa dependencia do alcol e que está máis só ca nunca, un home complexo que convive con miles de pantasmas, un personaxe fascinante e redondo con aristas que cortan, que dificilmente sabe relacionarse coas persoas de carne e óso que o rodean pero que sabe analizalas... mentres loita contra o frío intenso do mes de decembro de Oslo; porque este frío arrepiante é un personaxe máis da historia. A novidade é o Exército de Salvación noruegués, que eu, por suposto, non coñecía, e do que se nos ofrece abondosa información xa que son os seus membros os asasinados. E de Oslo coñeceremos tamén a súa face menos amable, a corrupción, a drogadicción, a inmigración, a indixencia.
É a xustiza capaz de poñer as cousas no seu xusto lugar ou somos nós quen ás veces debemos darnos esa licencia? Dúbidas interesantes e adiviñas propostas que nos farán reflexionar. Porque a ambigüidade ou a desobediencia do protagonista fannos plantexar ao lector estes e outros interrogantes para nos enfrontar ao mal. Ou á vida.
Iso si. Contade con que se colledes o libro non ides facer outra cousa ata rematalo. É imposible.
irmalo nesta súa última obra, El redentor, publicada por RBA na súa Serie Negra. Seguimos co mesmo detective, Harry Hole, un home que segue loitando contra a súa dependencia do alcol e que está máis só ca nunca, un home complexo que convive con miles de pantasmas, un personaxe fascinante e redondo con aristas que cortan, que dificilmente sabe relacionarse coas persoas de carne e óso que o rodean pero que sabe analizalas... mentres loita contra o frío intenso do mes de decembro de Oslo; porque este frío arrepiante é un personaxe máis da historia. A novidade é o Exército de Salvación noruegués, que eu, por suposto, non coñecía, e do que se nos ofrece abondosa información xa que son os seus membros os asasinados. E de Oslo coñeceremos tamén a súa face menos amable, a corrupción, a drogadicción, a inmigración, a indixencia.É a xustiza capaz de poñer as cousas no seu xusto lugar ou somos nós quen ás veces debemos darnos esa licencia? Dúbidas interesantes e adiviñas propostas que nos farán reflexionar. Porque a ambigüidade ou a desobediencia do protagonista fannos plantexar ao lector estes e outros interrogantes para nos enfrontar ao mal. Ou á vida.
Iso si. Contade con que se colledes o libro non ides facer outra cousa ata rematalo. É imposible.
04/03/12
Aventuras de un oficinista japonés
José Domingo é o autor deste cómic publicado con esmero por Ediciones Bang, Aventuras de un oficinista japonés. Un cómic sen palabras que conta unha odisea tola, mesmo surrealista, dun home que corre unha serie de aventuras ao saír do traballo; claro que estas aventuras son completamente disparatadas, accidentes que se enlazan uns con outros e que mantén unha continua atención do lector para non perderse nese novelo de ilustracións apaixoantes.
O tamaño do libro é considerable, con catro viñetas por páxina, dende un mesmo plano, que axuda a ver todo o que ocorre en cada escena. Detallista ata o máximo, quizais necesitemos de varias "lecturas" para chegar ao fondo do contido.
O tamaño do libro é considerable, con catro viñetas por páxina, dende un mesmo plano, que axuda a ver todo o que ocorre en cada escena. Detallista ata o máximo, quizais necesitemos de varias "lecturas" para chegar ao fondo do contido.
Non á violencia contra as mulleres (CCXLVII)
Documento de María Xosé Silvar: "Para, contra a violencia, recuperamos a lingua":
03/03/12
Caligrafía de los sueños
Xa que o meu alumnado (seis mozas de 2º de Bacharelato) forman parte este ano do xurado do Premio San Clemente, comezo a ler os libros que me faltan dos nove finalis
tas. Os tres de Literatura Galega xa están no blogue, así como algúns outros. Comezo a encher os ocos coa lectura desta Caligrafía de los sueños de Juan Marsé publicado por Lumen. Unha novela lenta, intimista, pero tamén luminosa. Nela non pasa case nada, non é acción precisamente o que enche as páxinas da novlea, hai unha historia sobre outra, unhas esperanzas dun neno que comete dous erros, que tentará solucionar na súa adolescencia, hai un espello temporal da pobre Barcelona da posguerra, hai amargura e hai dor. Pero tamén hai futuro.
Se ben a lectura pode facerse moi lenta en determinados momentos, o libro é quen de nos envolver, de sumirnos na súa escuridade e buscar a luz canda el. Esa lectura demorada precisa dun tempo lento, adicado a esas páxinas que tan ben transmiten ese devir lento do paso da infancia á adolescencia, da pobreza social, da busca dun propio, dos soños que se verquen en dedos que se esgazan, en pianos inexistentes, en músicas imposibles. Detrás, amor ou desamor, sentimentos universais e necesarios, unha vez máis, que se converten en escusa de narración e busca de inocencias perdidas. Amores tráxicos e amores imposibles, amores que sofren e amores que loitan. Sexo que se descobre.
E coma sempre, a boa prosa de Marsé.
A mediados de los cuarenta, Ringo es un chiquillo de quince años que pasa las horas muertas en el bar de la señora Paquita, moviendo los dedos sobre la mesa, como si repasara las lecciones de piano que su familia ya no puede pagarle.
tas. Os tres de Literatura Galega xa están no blogue, así como algúns outros. Comezo a encher os ocos coa lectura desta Caligrafía de los sueños de Juan Marsé publicado por Lumen. Unha novela lenta, intimista, pero tamén luminosa. Nela non pasa case nada, non é acción precisamente o que enche as páxinas da novlea, hai unha historia sobre outra, unhas esperanzas dun neno que comete dous erros, que tentará solucionar na súa adolescencia, hai un espello temporal da pobre Barcelona da posguerra, hai amargura e hai dor. Pero tamén hai futuro.Se ben a lectura pode facerse moi lenta en determinados momentos, o libro é quen de nos envolver, de sumirnos na súa escuridade e buscar a luz canda el. Esa lectura demorada precisa dun tempo lento, adicado a esas páxinas que tan ben transmiten ese devir lento do paso da infancia á adolescencia, da pobreza social, da busca dun propio, dos soños que se verquen en dedos que se esgazan, en pianos inexistentes, en músicas imposibles. Detrás, amor ou desamor, sentimentos universais e necesarios, unha vez máis, que se converten en escusa de narración e busca de inocencias perdidas. Amores tráxicos e amores imposibles, amores que sofren e amores que loitan. Sexo que se descobre.
E coma sempre, a boa prosa de Marsé.
A mediados de los cuarenta, Ringo es un chiquillo de quince años que pasa las horas muertas en el bar de la señora Paquita, moviendo los dedos sobre la mesa, como si repasara las lecciones de piano que su familia ya no puede pagarle.
Mapa de cultivos tranxénicos
A organización Amigos de la Tierra deu a coñecer a localización exacta daqueles lugares nos que se desenvolven investigacións con cultivos tranxénicos.
O mapa amosa os lugares onde previsiblemente se realizarán os experimentos e investigacións por parte das empresas Monsanto, Limagrain Ibérica, Pioneer, Sesvanderhave, CSIC, Bayer, KWS Semillas Ibéricas, Universidad Pública de Navarra, Instituto de Agrobiotecnología e Transactiva SRL.
Arredor do 42% de todos os traballos e investigacións que se desenvolven en Europa teñen lugar en España. E hai que sumar os cultivos de máis de 65.000 hectáreas de maíz tranxénico MON 810, 11.500 menos que en 2008.
Vía
Arredor do 42% de todos os traballos e investigacións que se desenvolven en Europa teñen lugar en España. E hai que sumar os cultivos de máis de 65.000 hectáreas de maíz tranxénico MON 810, 11.500 menos que en 2008.
02/03/12
El higo más dulce
Gustoume moito este álbum que publica Fondo de Cultura Económica: El higo más dulce de Chris van Allsburg. A verdade é que descubrir este autor foi toda unha sorpresa marabillosa: todo o que vou topando del encántame. Esta historia é moi rica, arromba a definición do personaxe principal e axúdase coas súas propias ilustracións, detallistas (típicas nel en tons grises e marróns, moi realistas). O álbum preséntanos un dentista egoísta, obsesivo, odioso, que ao final recibe o que merece, xa que a xustiza poética existe, cando menos na literatura. E se a narración é interesante, non perdade de vista en ningún momento as ilustracións, que nos introducen definitivamente na personalidade dos personaxes (o dentista e o seu can) e na contorna na que viven.
Un álbum máis que recomendábel.
Un álbum máis que recomendábel.
La llave verde
Divertido e refrescante álbum para os máis pequenos e para os desordeados de todas as idades esta proposta de Edelvives en páxina extradura para ser manexada polas mans máis infantís: La llave verde é de Grégoire Mabire. Texto simpático con ilustracións ás que estar moi atento: será o lector ou a lectora capaz de atopar unha chave verde entre tanto rebumbio? Seguro que si!!!
01/03/12
Un can e un gato
Con texto de Paula Carbonell e ilustracións de Chené Gómez publica OQOUn can e un gato. Un título que non oculta o que imos topar. Fixémonos na portada: ambos están afastados por un abismo difícil de saltar/salvar. Un can e un gato é, na nosa cultura popular, espello do odio entre razas: "lévanse coma can e gato". E a autora xogará con esta frase feita e esquemática para ir máis alá, a un entendemento que sempre é posible grazas á linguaxe: é esta a ferramenta axeitada para comunicarse, para unirse e renunciar ao afastamento que provoca o non entendemento.
As ilustracións son moi axeitadas para os máis pequenos, resaltando o fondo branco que se emprega en todas elas.
As ilustracións son moi axeitadas para os máis pequenos, resaltando o fondo branco que se emprega en todas elas.
De bosques e homes
"De Bosques y Hombres", destrución a ritmo alarmante... e en Galicia seguimos queimando:
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)
