Pequeños grandes gestos por la tolerancia

Na editorial Alba podemos atopar este libro ben necesario en todas as bibliotecas escolares: Pequeños grandes gestos por la tolerancia de Francisco Llorca e Elena Hormiga está publicado pola editorial Alba, e ofrécenos un monllo de exemplos de individuais e colectivos ben importantes para a Historia da Humanidade para que esta sexa un pouco máis humana e mellor. Se non aceptamos as diferenzas dos demais, deshumanizámonos. Non o permitamos.
11 historias reais que seguro non coñecedes, non todas cando menos!

Intemperie

Gustárame moitísimo a novela de Jesús Carrasco, así que cando vin que tiña adaptación a cómic, xa o merquei para a biblioteca do instituto. E non errei. Javi Rey é o artífice deste agasallo que publica Planeta: Intemperie segue a ter a forza que tiña a narración, a violencia, a soidade, a sequía (esa que semella chegou a Galicia)... Paréceme maxistral a obra que se nos presenta arestora, capaz de converter aquela forza e aquela violencia en debuxo, en imaxe, en narrativa visual, por tanto. É a hora da poesía visual, que se demostra en cada viñeta.

Como protagonista, a paisaxe. A aridez desta, a súa dureza, a súa ausencia de refuxio, como metáfora da violencia humana. Unha violencia que se respira en cada viñeta, na escolla do debuxo, na anguria infantil que nos quebranta.

Se non coñeciades a novela, arestora tedes unha nova oportunidade. Seguro que iredes despois a ela.

Non á violencia contra as mulleres (D)

"Eliminação de todas as formas de Violência Contra as Mulheres" 

O neno inverno

Adoita escribir María Canosa con sensibilidade e dozura e vólveo lograr con este libro que vén de publicar a editorial Galaxia na súa colección Árbore: O neno inverno fala de acoso escolar ou bullying, fala de respecto ás diferenzas e fala de maxia e amizade, ambas tan importantes no noso devir cotián. Un neno albino, acostumado a todo tipo de chanzas pola súa condición "diferente" é o personaxe principal xunto cunha moza afouta, protagonizando unha historia máxica de amizade e pluralidade, tan necesaria no respecto nesta nosa sociedade que vive un retroceso a paso axigantado de dereitos e convivencias; unha historia onde a natureza tamén ten moito que dicir, lembrándonos que tamén a ela lle debemos o que somos. Asemade, unha vez máis, a autora rende tributo a un espazo máxico que eu adoro: a biblioteca escolar, un lugar de refuxio de maxia que sacia calquera anceio de saber.
Igualdade e maxia a un tempo, será quizais porque arestora deberemos recorrer a esta para alcanzar a aquela. Un fermoso libro de superación.
Ilustrado por María Lires.

Mi pequeño

Xa o tiña en francés e agora descúbroo en castelán, un libro gañador do Bologna Ragazzi Award 2016 na categoría Ficción que escribe Germano Zullo e ilustra Albertine, o mesmo tándem que xa nos engaiolara con Los pájaros, e que agora nos abraian con este Mi pequeño que publica a editorial Limonero. Un álbum moi diferente, case surrealista, do paso do tempo, do amor, da relación nai-fillo, nun eixo circular que percorre graficamente unha liña do tempo nun monólogo interior fugaz e poético, porque podemos asegurar que estamos ante poesía visual auténtica que utiliza o minimalismo na ilustracións e asemade no texto: como se transmite a vida, como se sente o amor infinito, como se comparte a vida.

Un deses álbums que non son infantís pero que poderían selo, porque pódese xogar con el, compartilo, traballalo na aula.

.

via GIPHY

The Pixar Theory

Disney sorprende  con este vídeo que conecta as dezasete películas de Pixar (visto en Cultura Inquieta): 

Cambio de huevos

Curta de animación sen palabras e con moitos ovos:

Procuránse valientes

 Baseándose no método KIVA finlandés contra o bullying que pon o acento nas persoas que están a carón do acosador ou do acosado, chega este rap de "El Langui"

                        www.sebuscanvalientes.com

 

Isolated Vocals | Alicia Keys - "No One"

Lost in Translation

Moito máis ca un álbum, Lost in Translation de Ella Frances Sanders é unha experiencia lectora interesante que nos ofrece Libros del Zorro Rojo, xa que é "Un compendio ilustrado de palabras intraducibles de todas partes del mundo". Queda claro con este subtítulo o que imos atopar: fermosas palabras que xogan con imaxes, esas que expresan o que nós non sabemos expresar con palabras pero que noutros idiomas si, xunto con olladas ou sensacións que sentimos os seres humanos e ás que queremos nomear dalgún xeito. 52 palabras cun pequeno comentario que inclúe tamén a definición, vidas de todos os lugares, dende Europa ata Asia, pasando por Australia e América.

Unha gozada para unha filóloga coma min!

Kilig é un substantivo que se usa en Tagalo para definir esa sensación de ter bolboretas no estómago.

A palabra Boketto significa en xaponés perder a mirada ao lonxe sen saber en que pensar ou non pensando en nada en especial.

48 Cousas que as mulleres escoitan durante as súas vidas

48 Cosas que las mujeres escuchan a lo largo de su vida 

48 Cousas que as mulleres escoitan durante as súas vidas

Abecedario ilustrado

Non me preguntedes a causa, pero o certo é que teño especial debilidade polos Abecedarios. Encántame este Abecedario ilustrado que a editorial Xerais nos trae na nosa lingua de Carles Cano con variedade de ilustrador@s (uns cantos galeg@s): Adolfo Serra, Alberto Gamón, Ana Pez, Antonia Santolaya, Carme Solé Vendrell, David Pintor, Emilio Urberuaga, Federico Delicado, Goyo, Gusti, Iban Barrenetxea, Isol, Ivar da Coll, Javier Olivares, Lucía Serrano, María Espluga, Miguel Ángel Díez, Miguelanxo Prado, Mikel Valverde, Nuria Díaz, Óscar Julve, Paco Giménez, Rafael Yockteng, Roger Ycaza, Víctor Rivas, Xan López Domínguez e Ximena Maier.

O libro ofrece unha letra por cada dobre páxina, unha palabra que comeza por esa letra e un pequeno texto en verso, tanto en maiúscula como en letra ligada para que toda a rapazallada poida gozar ao tempo deste magnífico libro. O abecedario sinala a vizosidade da lingua, as promesas das palabras, as letras xoguetonas que agardan por nós para seren mastigadas, utilizadas, ou mesmo emparelladas porque ás veces andan necesitadas de amor.

“Un abecedario! O soño de calquera escritor, poder elixir unha palabra para cada unha das letras do alfabeto. Unha palabra fermosa, sonora, suxestiva, evocadora, imaginativa… A Palabra. Parece doado, verdade? Pois non, non é tan doado…”

#NadaSeSalva

 Un pouco de alegría e ironía...
Cando queres gozar da vida pero a túa amiga feminista arruínache todo #NadaSeSalva

¡Taguea a tu amiga feminista que te jode todo! 

Mediterráneo #VolemAcollir

Serrat propón unha nova versión de 'Mediterráneo' en favor dos refuxiados:

Vía

Nemo. O rapaz sen nome

Davide Morosinotto é o autor deste libro que a editorial Xerais nos trae na nosa lingua para un público mozo, un libro de aventuras titulado Nemo. O rapaz sen nome que me parece ben axeitado, un libro entretido, misterioso que se le dun bocado polo atraente do seu argumento, onde o protagonismo radica nunha moza e en dous mozos canda un cadelo enorme e fiel que sabe defender os intereses dos seus amigos. Ambientada na Francia de 1829, descríbense asemade os costumes da época sen caer no pintoresco nin no aburrido, dándonos pinceladas daquel machismo onde as nenas de familia rica só podían aspirar a ser casadas con mozos da súa condición social, algo do que se afastará a nosa protagonista, quen en realidade quere vivir a súa propia vida e buscar nesta maxia e riscos.

O autor bebe da obra de Jules Verne, afastándose del pero recollendo personaxe e nomes, pero recreando unha novela de aventuras da mellor saga.

Agora, agardando a opinión do meu alumnado.

Filmstrip

 No máis ca interesantes Facebook de Marcos López Concepción encontrei esta información:

 As "tiras de película" ou filmstrip (imaxes estáticas pasadas nunha orde narrativa con fins educativos ou de propaganda) eran de uso moi común na antiga URSS. Nesta de 1960 imaxinábase como sería o mundo cen anos despois da revolución bolxevique: Nese afastado 2017 as grandes potencias capitalistas desaparecerían por completo logo de autodestruírse entre elas. En troques, perdura unha Unión Soviética que domina a ciencia e a tecnoloxía: espertadores e cociñas intelixentes, conexións telemóbiles, nenos con aulas virtuais, trens atómicos que atravesan o estreito de Bering e naves supergalácticas, cidades cosmopolitas, praias e paseos de tileiros debaixo do Ártico, maquinaria pesada que tanto facía un túnel para o ave por Cerdedo, ampliaba a ponte de Rande, como paraba un temporal de forza 12. 

Unha delicia retrofuturista. 

Última parada de la calle Market

 Con texto de Matt de la Peña e ilustracións de Christian Robinson, Última parada de la calle Market está publicado na edidtorial Corimbo, traendo unha reflexión sobre a importancia daquilo que temos preto e que non queremos e mesmo nin respectamos. Así, a avoa protagonista explica ao seu neto que todo ten valor, tanto dá que sexa cotián como incrible. E o neno irá aprendendo unha doce lección de vida, cun final que nos explicará asemade a importancia da solidariedade.

"Pretty Big Movement"

 “Pretty Big Movement” é unha compañía de danza composta por mulleres bailarinas que se afastan dos estándares de beleza e peso, creada por Akira Armstrongen 2015 por non topar unha axencia que a representase, e iso aínda que tiña aparecido en dous videoclips de Beyoncé, “Green Light” e “Get Me Bodied”.

 Visto aquí.

Farewell

“Farewell” (Adeus), é unha curta de animación  conmovedora. O seu creador, Cristobal, despídese da súa cadeliña Rayita, tras 21 anos xuntos.

Mamá, quiero ser feminista

Antes de lelo, olleino e souben que este era o libro indicado para comezar o novo Club de lectura Feminista que puxemos en marcha na Biblioteca pública de Lalín, grazas á xenerosidade da Concelleira de Cultura, Lara Rodríguez. E foi este porque na primeira reunión observei que había moita rapazallada, máis da que imaxinara, e moitas persoas maiores que seguramente non pensaran nunca participar nunha cousa así. 

Un libro cunha lectura amena e lúcida, mesmo tersa, ilustrado (maxistralmente) por Malota, de Carmen G. de la Cueva, publicado por Lumen. Mamá, quiero ser feminista é unha especie de biografía onde a autora vainos contando a necesidade de procura persoal nas lecturas de mulleres ao longo da súa vida, como apoio e como base para a súa propia concienciación persoal. Paseando polas súas páxinas, a autora cóntanos como a través das referentes feministas cambiou a percepción da vida, ou afianzouse esa percepción diferente que ela mesma intuía pero non sabía darlle voz. 

Ninguén ensina á muller o dereito a ser libre, o dereito a ser igual. Témolo que ir aprendendo pouco a pouco. É máis, observamos que mesmo nolo queren impedir. A sociedade pretende que sexamos as vítimas dunha historia inxusta que só escriben os homes. De aí a importancia do feminismo, a importancia de querenos a nós mesmas, a importancia da nosa loita, a importancia de berrar todas xuntas e tamén por aquelas que non puideron facelo. 

O libro dános a coñecer nomes importantes e as súas obras, por iso tamén é idóneo para o comezo do club de lectura, aínda que nos falten os nomes da nosa Literatura e seremos nós quen completemos esa lista. Así, falaranos de Simone de Beauvoir, Virginia Woolf, Jane Austen, Caitlin Moran, Svetlana Alexiévich ou Virginie Despentes. Por iso considero que é unha boa elección, porque asemade aprendermos máis sobre o movemento feminista e as súas defensoras.