Blogue de Gracia e de Anxo, blogue de pingas e de icebergs, do que nos preocupa ou nos chama a atención, de biblioteca e de aula.

09/01/13

Con Ledicia Costas

Non publicaramos aínda (perdoade, por favor) nada sobre a visita que Ledicia Costas realizou no IES Pintor Colmeiro de Silleda. A súa presenza no centro veu motivada pola lectura por parte do alumnado de 4º de ESO de O corazón de Xúpiter e do alumnado de 2º de ESO de Unha estrela no vento.
Ao rematar a súa intervención as nosas reporteiras fixéronlle a seguinte entrevista:




Ledicia Costas no Colmeiro from trafegandoronseis on Vimeo.

08/01/13

Lutins

Unha magnífica curta animada que descubro grazas a Mar:


Posturas lectoras




Hai moitos xeitos de ler,
cadaquén ten a súa postura preferida...
pero estas son un pouco imposibles!

Recitando a Celso Emilio

Se ben vos amosamos xa o vídeo  sobre o día en que no centro recitamos a Celso Emilio, un vídeo realizado pola alumna María Rey a quen lle agradecemos profundamente o seu traballo, hoxe traémosvos unha nova versión procurada pola Concellería de Cultura de Silleda, a quen lles damos as grazas pola súa aportación:

07/01/13

DreamGiver

Volvemos ao mundo dos libros grazas a esta preciosa curta animada que nos vén dende Lleida:


El niño perdido

A verdade, debín colgar este álbum ilustrado antes da noite de reis, pero como estaba en castelán, agardei até hoxe. El niño perdido de Tàssies, publicado por SM, foi Premio Internacional de Ilustración de la Fundación SM no ano 2008 e resultou asemade gañador da Bienal de Ilustración de Bratislava no ano 2009. E non me estraña! As ilustracións son realmente o mellor e o máis destacado do álbum, un álbum que, como digo, é tipicamente navideño porque a primeira e a última ilustración nos coloca diante das pezas dun belén. Logo vén a procura dese neno Xesús extraviado e na súa búsqueda semella que cheguemos a Palestina, polo que pensamos estar ante un álbum de denuncia social, xa que vemos como a xente malvive fronte ás adversidades. Logo remata o soño, pero sabemos que a destrución provocada pola guerra pode rematar porque é a esperanza infantil a que prevalece. Creo que nos di que o propio fillo de Deus decide marhar para aló porque non deberiamos celebrar nada.
Pero fixádevos nas ilustracións, en tons escuros e a vista de paxaro: impresionantes! Con elas o lector adulto achegarase á dor e á miseria que ás veces cremos tan afastada.


Era la noche de Reyes y el niño Jesús se había perdido.
Soñé que iba a buscarlo al fondo de un lago sin agua.
Intenté encontrar al niño Jesús entre las ruinas. Pero me distraje con las estrellas que caían del cielo.
Una mujer sin rostro me protegió con su cuerpo.

Mamá, saíume un dente!

Enxeñosa campaña contra o tráfico de marfil no Metro de Pekín:




(Tradución)

- Mamá, saíume un dente
-...
- ¡MAMÁ, SAÍUME UN DENTE!
-...
- Mamá, ¿non te alegras de que me saíse un dente?

Vía 

06/01/13

Nen@s lector@s despois dos reis

Así estarán hoxe en todas as casas? Que sexan libros en galego!:

Ilustración de Anna Blackledge

 Ilustración de Celina Josens

Ilustración d'Isabel Hojas




Ilustración de Angie Stevens - Doodlemum

Ilustración de Pascal Campion
Ilustración de Blanquet Unten

Vía

Un faro na escuridade

Agardaba con ilusión a segunda entrega d' O mundo secreto de Basilius Hoffman de Fernando Cimadevila con ilustracións de Iván Valladares publicado por Urco. Esta segunda entrega, aínda que a min gustoume menos cá primeira polo que supuxo aquela de sorpresa e agrado no panorama da nosa literatura, non a desmerece. Seguimos nese mundo estraño, fantástico e ben complexo creado para que o profesor Hoffman guíe ao seu sobriño coa fin de conseguir unha revelación abraiante que marcará o destino da Humanidade. Para min, o malo de ler segundas partes é que tiña que relembrar anacos esquecidos do primeiro libro para confluílos e entender o que aquí ocorre, o que me supón un exercicio extra, ademais de resolver misterios que na primeira entrega quedaran inconclusos, pero sei ao rematalo que volverá a ser un éxito entre o alumnado. Iso si, teremos novamente que agardar a terceira parte para seguir comprendendo este mundo creado por Fernando e que Iván nos vai debuxando de cando en vez.
Moitísimos parabéns a ambos, segue a ser unha literatura fantástica que ben nos cumpría e prognostico que seguirá a ter tanto éxito coma a anterior. Eu, desde logo, recoméndovola. Porque as páxinas pasan axiña, moi axiña, e o libro vaise devorando sen sentir que estás a comerte máis de trescentas páxinas sen sobremesa.


Non á violencia contra as mulleres (CCXC)

O Concello de Teo realizou o vídeo "A sociedade é o mellor recurso" con motivo do 25 de novembro.

05/01/13

Lune et l'autre

Lúa e o outro:

Ai, Filomena, Filomena!

Tráenos Kalandraka este libro de contos (xa un clásico, pois é de 1977) de Miquel Obiols con ilustracións de Miguel Calatayud: Ai, Filomena, Filomena!, un conxunto de historias humorísticas cheas de fantasía que tratan ademais conflitos reais sen o paternalismo típico deste tipo de libros. Relatos que xogan coas palabras, que busca cómplices lectores, que recolle retazos surrealistas e que sempre sorprenden. Quizais se o lemos os adultos exclamemos ¡que utópicos!, ¡que inxenuos!, porque ese mundo mellor que nunca alcanzaremos é o trasfondo destas historias. En todo caso, o primeiro relato, que lle dá título ao volume, é de lectura "obrigatoria".
Se coñecedes ademais o traballo do ilustrador, que se pode engadir? É deses ilustradores tan característicos que ou ben adoras ou ben detestas, non caben medias tintas con el. A min, particularmente, encántame polo afastado que se sitúa dos demais. Son ilustracións que semellan inspirarse no cubismo e nas máis pura vangardas, un xogo de dimensións e cores que acaen de marabilla ao mundo do creador Obiols.


04/01/13

Oda a unha flor

O deseñador Fraser Davidson colleu un fragmento da entrevista a Richard Feynman na BBC en 1981 e converteuna en animación.


Copio a tradución do que di directamente de Fogonazos:

"Tengo un amigo artista que suele adoptar una postura con la que yo no estoy muy de acuerdo. Él sostiene una flor y dice: «Mira qué bonita es», y en eso coincidimos. Pero sigue diciendo: «Ves, yo, como artista, puedo ver lo bello que es esto, pero tú, como científico, lo desmontas todo y lo conviertes en algo anodino».

Y entonces pienso que él está diciendo tonterías. Para empezar, la belleza que él ve también es accesible para mí y para otras personas, creo yo. Quizá yo no tenga su refinamiento estético, pero puedo apreciar la belleza de una flor.

Pero al mismo tiempo, yo veo mucho más en la flor que lo que ve él. Puedo imaginar las células que hay en ella, las complicadas acciones que tienen lugar en su interior y que también tienen su belleza. Lo que quiero decir es que no sólo hay belleza en la dimensión que capta la vista, sino que se puede ir mas allá, hacia la estructura interior.

También los procesos, por ejemplo, el hecho de que los colores hayan evolucionado para atraer a los insectos significa que los insectos pueden apreciar el color. Y entonces se crea la pregunta: ¿El sentido de la estética también lo tienen las formas de vida menores de la naturaleza? ¿Por qué razón les resulta estético?

Toda clase de interesantes cuestiones de la ciencia que no hacen sino sumarle misterio e interés a la impresión que deja una simple flor, no entiendo cómo podría restárselo"

Ocultos. Animais extraordinarios

Publica Faktoría K unha nova e cuarta entrega de Animais extrordinarios que corren a cargo do profesor e biólogo Xulio Gutiérrez e as ilustracións de Nicolás Fernández: Ocultos fala daqueles animais que case non vemos porque prefiren manterse agochados de miradas indiscretas, conmutándose coa natureza e adaptándose aos seus ecosistemas para pasar desapercibidos e loitar así contra calquera posible depredador. 
Publicado en gran formato, é un libro precioso que constitúe un agasallo particular para aqueles nenos e nenas que gocen coa natureza e que queiran saber máis desta grazas a uns textos sinxelos e unhas ilustracións clarificadoras.

O libro dos Reis Magos


Recoñézoo: dende que o vin no Facebook non parei ata atopar alguén que mo prestase. Ollo! prestado, que non houbo ninguén que tivese a ben engalanar a miña casa con este álbum tan fermoso ilustrado por Marina Seoane e de plumas femininas: Celia Parra Díaz, Eva Lozano Carpente, Yolanda Castaño, Elena Gallego Abad, Antía Otero, Rosalía Morlán Vieites, María Canosa, Lupe Gómez, Ledicia Costas,  Concha Blanco, Teresa González Costa, Rosa Aneiros, Oriana Méndez, Helena Villar Janeiro, Beatriz García Turnes, Andrea Porto Mato, Clara do Roxo, María Solar, Paula Carballeira, Dores Tembrás, Inma López Silva, Mercedes Queixas Zas, Anxos Sumai, Fina Casalderrey, Ana María Fernández, Rosa Golmar

 Un álbum pensado para que os Reis Magos, chegando cansos de tan longa viaxe, poidan dirixirse a nenos e nenas na nosa lingua sen necesidade de consultar o dicionario porque... magos, si, pero ás veces semella que non coñezan a nosa lingua. Así que este álbum soluciónalle a vida e o momento: teñen o discurso ben preparado e é ben fermoso. Ademais, poden escoller, que máis queren!
En fin, que cando teñen unha boa idea, tamén haberá que dicilo, para unha que teñen!!! O malo do asunto é que os mortais que non somos Magos quedamos sen o libro.
Así que si, o álbum é realmente fermoso.
 

03/01/13

Solitaria partida de ajedrez

Cando lle vin esta curta a Mar pensei que eu xa a colgara había tempo, pero como non a topo, aquí queda. Desculpade se xa a vistes ou desculpade a tardanza en traérvola. Sexa como for, paga a pena: 


A Estrela de Oriente

Tíñao que ler xa, antes de que chegasen os Reis ou que o Papa se decidise a eliminalos, como fixo cos pobres animais do belén. E seica son de Sevilla... Así que a fermosa historia que Pemón Bouzas nos conta en A Estrela de Oriente. Unha historia dos Reis Magos publicada por Xerais con ilustracións de Marcos Calo nada ten que ver coas previsións que a Igrexa Católica nos está a ofrecer. E ben que llo agradecemos! Porque o escritor devolvénos un raio de esperanza e de solidariedade neste relato curto onde soñamos con tres reis diferentes e vívidos que compoñen un novo "conto de nadal" na máis pura tradición oral chea de elegancia. 
Maxia, anceios, estilismo e solidariedade son os piares dun relato que constitúe un agasallo ideal este nadal. Un nadal de entedemento entre os mundos que é o que, finalmente, nos ofrece Pemón Bouzas. Que non é nada!


Os ricos non crean emprego

Outra economía é posible, sempre que prime o interese xeral fronte ao particular. Esta é unha charla dun gran capitalista, Nick Hanauer, para pór en evidencia o mito do rico como creador de emprego; evidencia que se a xente non ten cartos para consumir nin haberá consumo nin se creará emprego. A xente que consome xera postos de traballo grazas á demanda: a acumulación de riquezas en poucas mans non salvará o capital.





Vía

02/01/13

Fuxindo do libro

Fermoso libro con que Montse agasallo o novo ano: libros e historias xunguidas.


Carabuñas

Publica OQO este conto humorístico en contra do que puideramos pensar nun principio: un monstro que quere comer unha nena que é máis lista que a fame e que logra tornar o que nun principio podería semellar insalvable. É Carabuñas un relato de Margarita del Mazo con ilustracións de Charlotte Pardi que fala dunha case imposíbel amizade que xorde grazas á intelixencia dunha nena riseira e astuta. Esta astucia é a calidade principal do relato, a que destaca por riba de todo, xunto coa lembranza de sabermos quen somos e non dubidar de nós mesmos ante as críticas dos demais nin os seus prexuízos, algo que ocorre a cotío nesta nosa sociedade de consumo tan facilmente dada á aparencia. E será esta quen propicie o relato humorístico do conto que nos ocupa.

—Vaia, ho! Caramuxo botou un foguete!
—Non son Caramuxo. Son Carabuñas,
o que nunca corta as uñas!
-contestou o bruxo, rabioso.
—Non me veñas con contos. Ti es Caramuxo!
—Dígoche que non. Son Carabuñas!







Neste blog utilizamos as imaxes con finalidade educativa. Se algunha delas estivera suxeita a dereitos de autor, rogamos que vos poñades en contacto connosco para retirala de inmediato.