Cantos anos pasaron dende que o meu prezado compañeiro de Departamento no IES do Carballiño, onde comecei a traballar, me regalou unha cinta de Antonio Vega? Cinta que me acompañaba no coche, naqueles longos percorridos por estradas desertas que me levaban cada día ao traballo. Tantos, tantos anos! E agora topo este libro publicado por Demipage xa no 2009, ano en que el nos deixou. De feito, o libro estaba rematándose cando el faleceu, o seu último proxecto.
Non podo ler ¿Y si pongo una palabra? de Antonio Vega como un libro de poesía calquera. Váiseme a cabeza ao ritmo e en lugar de ler, tarareo. Pero que letras! Son 27 poemas os que se recollen, algúns convertidos en caligramas, cun deseño que lles confire personalidade. Gústame, sempre me gustou. Coa súa voz, e sen a súa voz. Porque el cantaba poesía.
Un momento en un agenda,
una décima de segundo más.
Vuela, va saltando de hoja en hoja
mil millones de instantes de que hablar.
Una ráfaga de aire frío,
un molino de viento hace girar.
Sigue, va rodando sobre su eje
describiendo una trayectoria más.
Y es que no hay nada mejor que imaginar,
la física es un placer.
Es que no hay nada mejor que formular,
escuchar y oir a la vez.
Mide el ángulo formado por ti y por mi,
es la solución a algo muy común aquí.
Ahora tú no dejes de hablar,
Somos coordenadas de un par.
Incógnita que aún falta por despejar.
Busca un libro que diga "como",
luego otro que se titula "si",
un tercero llamado "nada",
es la forma del círculo sin fin.
Y es que no hay nada mejor que revolver
el tiempo con el café.
Es que no hay nada mejor que componer
sin guitarra ni papel.
Paralelas, vienen siguiéndome.
Espacio y tiempo juegan al ajedrez.
Ahora tú, no dejes de hablar.
una décima de segundo más.
Vuela, va saltando de hoja en hoja
mil millones de instantes de que hablar.
Una ráfaga de aire frío,
un molino de viento hace girar.
Sigue, va rodando sobre su eje
describiendo una trayectoria más.
Y es que no hay nada mejor que imaginar,
la física es un placer.
Es que no hay nada mejor que formular,
escuchar y oir a la vez.
Mide el ángulo formado por ti y por mi,
es la solución a algo muy común aquí.
Ahora tú no dejes de hablar,
Somos coordenadas de un par.
Incógnita que aún falta por despejar.
Busca un libro que diga "como",
luego otro que se titula "si",
un tercero llamado "nada",
es la forma del círculo sin fin.
Y es que no hay nada mejor que revolver
el tiempo con el café.
Es que no hay nada mejor que componer
sin guitarra ni papel.
Paralelas, vienen siguiéndome.
Espacio y tiempo juegan al ajedrez.
Ahora tú, no dejes de hablar.




1 comentario:
Grande Antonio!
Publicar un comentario