Blogue de Gracia e de Anxo, blogue de pingas e de icebergs, do que nos preocupa ou nos chama a atención, de biblioteca e de aula.

Amosando publicacións coa etiqueta El Jinete Azul. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta El Jinete Azul. Amosar todas as publicacións

07/06/12

El lenguaje de las cosas


Aínda que o lin hai un tempo, quedoume sen comentar no blogue... ata que por fin topei o oco! Publicado por El Jinete Azul, El lenguaje de las cosas é de María José Ferrada con ilustracións de Pep Carrió. Un libro ben necesario para lembrarnos a voz de todo canto nos rodea... que non as oímos? Só hai que buscar o tempo e o silencio necesario para axexar as cousas e a súa propia linguaxe. Iso si, estade atent@s, as linguas non son tan doadas! Uns escenarios domésticos ben ilustrados con cada poema.



09/05/12

El aniversario


Que si. Que é de El Jinete Azul. Ah, claro, que hai que ir por el. Coma sempre.
Con texto de Miquel Martí i Pol e coas inconfundibles ilustracións de Carme Solé Vendrell (a quen tiven a sorte de coñecer hai pouco nun cursiño polo que me gusta dobremente) El aniversario fala do paso do tempo, ou de como aceptar este paso do tempo, un tempo que voa, que escorrega entre os nosos dedos sen apenas darnos conta. E que nos queda se miramos atrás? É difícil aceptar que as nosas vidas son tan só iso: unha lenta -perdón, rápida- e monótona andamiaxe que a máis das veces semella non satisfacernos. Porén, como sentir as nosas vidas plenas? Haberá xeito de satisfacelas? Cantos de nós non temos pensado nalgún momento: "que raios fago aquí?" Pode un sombreiro cambiar o rumbo da nosa historia?
Abride o libro, quizais topedes a resposta... ou non.


02/05/12

Eloísa y los bichos


Aínda que é un selo editorial relativamente recente, creo que xa sabemos que cando El Jinete Azul publica un álbum, este vai ser de calidade. Así ocorre novamente con este marabilloso Eloísa y los bichos de Jairo Buitrago e Rafael Yockteng. Un sensible e emotivo álbum para reflexionar sobre a difícil adaptación das persoas a un novo lugar, sexa este unha vila, unha cidade ou un país. Sentirse un becho entre os demais, cando non se coñece a ninguén e só se desexa volver ao lugar de orixe. Vivir na lembranza porque custa adaptarse ao novo medio.
Pero será nesta adaptación onde resida a certeza de seguir vivindo. Será así como pouco a pouco deixaremos de ser eses bechos que afastan para ser un máis, porque cómpre estar aberto a todo o novo e non pecharse no xa coñecido. Porque as novidades tamén poden traer boas e formidables historias que paga a pena vivir.
E se o texto é enriquecedor, mirade as fantásticas ilustracións: acompañaranvos sempre!



04/04/12

Cuando no estás aquí



A estas alturas, cada libro que vén do selo de El Jinete Azul sei que vai ter o signo de calidade e beleza. O seu editor sabe escoller verdadeiras xoias coas que encher os nosos andeis. Desta volta vou falar de Cuando no estás aquí de María Hergueta. Un álbum sobre o egoísmo e a soidade, pero tamén da necesidade de compañía, da ausencia, do temor. E todo isto coa plena combinación de palabra e imaxe, como es pode observar xa na portada, con ese borranchón que fai fincapé no título do álbum. O que queda é unha mirada expresiva que todo o di, a tristura da ausencia que se percata de que sempre é mellor o Amor cá Soidade.




12/10/11

Julia, la niña que tenía sombra de chico


Boísimo. Este álbum é un deses libros que cando os cerras volves a abrilos máis dunha vez pensando "que bo que existan libros así". Publicado por primeira vez en Francia no ano 1976 e recuperado agora por El Jinete Azul, Julia, la niña que tenía sombra de chico é de Christian Bruel e Anne Gallande con ilustracións en branco e negro de Anne Bozellec. Falamos de tabús e de identidades, de discursos preestablecidos e de caracteres que loitan por seren eles mesmos, falamos de lección de humanidade e de loita por ser un mesmo. Falamos de Dereitos. E sobre todo, falamos de Respecto. Porque podemos medrar sendo diferentes e debemos loitar para que precisamente esas diferenzas poidan ser construídas en liberdade.
As ilustracións son un acompañamento perfectos, suxestivo e completador, mesmo con toques ameazantes e enriquecedores ao propio texto.
Un gran libro para traballar con el na aula.




11/10/11

Valek y Jarosch


Como unha continuación do libro que vimos de comentar, Valek y Jarosch, de Janosch, é a última aportación de El Jinete Azul en álbums ilustrados clásicos. Os mesmos protagonistas, un zíngaro que toca o violín aproveitándose do sensible oído do cabalo para que este chore ou baile, e que o fai traballar coma se fose un animal e non un amigo. E aí está precisamente a fermosura da historia: a reivindicación da amizade e o rexeitamento da deslealdade, neste caso protagonizada polo humano, non polo animal.



Historia de Valek, el caballo


Unha das novidades que nos propón El Jinete Azul é recuperar este clásico dos 60 de Janosch: Historia de Valek, el caballo, é unha fermosa e sinxela historia de amor e respecto, con imaxes moi sinxelas, case bosquexos, e unha fonda tristura nas súas páxinas. Un cabalo sensible, máis que algunhas persoas, e unha persoas que merecen telo ao seu carón.


“Valek no era un caballo como los demás.
Aunque yo no lo conocí personalmente, no se cuál fue su cuna.
Pero, ¿acaso puede un caballo tener cuna?
Creo que tal vez no tuvo siquiera una mamá.
Porque había algo en su cara que parecía decir
que no había tenido siquiera una mamá.
Valek era un caballo muy extraño. Y era un caballo solitario.
Siempre estaba un poco triste. Pero empecemos por el principio:

Por mi propio abuelo. El señor Valeska. Wanja Valeska.
Era artillero. Sin embargo, no le gustaba serlo.
¿Cómo puede un hombre bueno querer ser soldado? Siempre,
cuando hacía de soldado, tenía un aspecto pálido y enfermizo.
Y todos le decíamos: “no va contigo, eso de ser soldado.”
Pero, ¿de que servía?
¿Qué puede el hombre contra su obligación?

No obstante, a él le gustaba mucho más estar tumbado
en la hierba y soñar. Soñar que nunca tendría que volver
a ser soldado, sino carbonero en un bosque, muy lejos de todos.
Pero lo que le gustaba más era soñar con un caballito blanco.
Siempre había deseado un caballito blanco, un Valek.
Sería su amigo. ¡Wanja Valeska estaba siempre tan solo,
por más que hubiera muchísimos soldados! A veces hubiera
tenido que ayudarle Valek a tirar de su carro. Un poquito sólo,
porque sería su amigo. Wanja Valeska soñaba y envejeció.

Cuando ya era viejísimo, obtuvo un caballo blanco. Valek.
De pronto estuvo allí. Wanja Valeska yacía tumbado
en la pradera y soñaba una vez más.
“Valjoschka, caballito mío,” le dijo, “¡quédate conmigo!
Serás mi único amigo.”
Y en aquel preciso instante, Valek dejó de ser un caballo extraño.
“Caballito mío,” dijo todavía Wanja.
Y lo besó y lloró y se murió. Entonces, Valek lloró también

Diecisiete días lloró Valek sobre la tumba de Wanja Valeska.
Diecisiete días y diecisiete noches.
Lloró sobre la tumba donde habían escrito:
“Aquí yace Wanja Valeska, un artillero.”

Todos lloraron diecisiete días y diecisiete noches,
y echaron un traguito. ¡Era terrible! ¿Acaso no hay que llorar
cuando muere un hombre tan bueno? ¡Pasa tan pocas veces!

Todos hubieran llorado siete años, si no hubiese llegado Jarosch.
Jarosch era un pillete y un gitano.
Sabía tocar cosas preciosas en su violín negro. Todos dijeron:
“¡Toca algo, pillete!” Y entonces tocó de tal manera,
que todos lloraron con más fuerza y echaron otro traguito.
¡Era tan hermoso!
Pero era un llorar distinto. Un llorar muy bonito

Luego dejaron de llorar. También Valek.
Porque Valek se enamoró del violín.
Era maravilloso. Y así siguió Valek, el caballito, a Jarosch,
en la noche orcura como boca de lobo.
Por su propia voluntad. Nadie hubiera podido decir
que Jarosch había robado a Valek.
No, era algo muy distinto. Valek se enamoró del violín.
Y es que, ¿acaso no tenemos todos que amar algo?

26/05/11

Pedro y su roble


A outra novidade de El Jinete Azul que nos faltaba por comentar é este libro: Pedro y su roble de Claude Levert con ilustracións de Carme Solé Vendrell, Premio Nacional de Ilustración no ano 1979. É dicir, un clásico que esta editorial recupera como xa aconteceu noutras ocasións.
A tenra historia de amizade entre un neno e un carballo serve para comprender que o inverno núa as árbores caducas e que só a chegada da primavera fará que estas volvan florecer: a inxenuidade do neno que non coñece a natureza e que desesperadamente quere salvar a súa amiga a árbore do que el cre unha morte segura ante o frío inverno.





14/05/11

Birgit


Non sei moi ben como falar deste libro que me fixo chorar dende a primeira ata a última páxina. Si, así é. Birgit é a última novidade de El Jinete Azul, editorial da que non convén perderse ningunha das súas publicacións.
Con texto de Gudrun Mebs (Premio Alemán de Literatura Infantil e Xuvenil dous anos despois da publicación deste libro en 1982) e ilustracións de Beatriz Martín Vidal, Birgit, Historia de una muerte, é iso: a historia dunha enfermidade maligna contada pola súa irmá pequena que non chega a comprender moi ben que sucede arredor dela. De aí que o texto mesture a inxenuidade co terror que a todos nos provoca a historia.
E que dicir das ilustracións? Alternándose de cando en vez no relato, van reflectindo con toda a tenrura de que se pode ser capaz o progreso do cancro infantil.
Un libro imprescindible.


11/05/11

La partida del soldado


El Jinete Azul estase a converter nunha editorial de referencia á que debemos de estarmos atent@s en todo momento para gozar do álbum ilustrado con mensaxe. Por que con mensaxe? Porque agasállannos con eses álbums que prefiro: aqueles que podemos afirmar que non son estritamente infantís. Hoxe chego ata aquí con La partida del soldado, un pequeno álbum con texto de Javier de Isusi e as delicadas ilustracións de Leticia Ruifernández.
Este libro fálanos dunha difícil situación: que debe facer un home ante a chamada á guerra? Acudir ou quedar coa familia e o fogar? É quen de tomar unha decisión sensata? É posíbel ser a mesma persoa despois de calquera decisión: ir á guerra e logo vivir coma se tal cousa ou non acudir e vivir dentro da covardía? Que importancia ten o cotián na vida dun home?
As ilustracións enchen o libro, son máis importantes que a palabra, posto que hai moitas páxinas esenciais coa ausencia desta. E son as ilustracións as que nos guían polo fío da historia, as que comezan e rematan.
Un álbum fermosísimo.


09/03/11

Clasificados y no tanto


Volve El Jinete Azul publicar un libro de poemas ilustrados que tanto nos gustan. Nesta ocasión, a autora é Marina Colasanti e as ilustracións son de Sean Mackaoui: Clasificados y no tanto. Uns moi curtos poemas totalmente deliciosos para iniciar aos máis pequenos na poesía, pero non por iso menos fermosos para os maiores. Case todos eles están impregnados dun sentido do humor doce, deses que arrincan sorrisos, mentres a textura das páxinas e as ilustracións tan delicadas e reais-fantásticas enchen o espírito de gozo:

Tortuga
busca crema
contra las arrugas

12/02/11

La cruzada de los niños


El Jinete Azul publica La cruzada de los niños, fermoso álbum con texto de Bertolt Brecht e ilustracións de Carme Solé Vendrell. Escrito en verso, como poema narrativo, lemos a aventura dun grupo de nenos que foxen da guerra en 1939 e que se xuntan nunha pequena vila destruída de Polonia. As ilustracións, sen cores, amosan a tristura da guerra reflectida nas faces dos protagonistas.
Un álbum imprescindible cando falamos da PAZ.




29/12/10

Versos que el viento arrastra

O autor de Versos que el viento arrastra é Karmelo C. Iribarren, acompañándoo coas ilustracións Cristina Müller. Publicado por El Jinete Azul. Outro fermoso libro de poesía moi axeitado para todas as idades que comeza así:

los libros
no son para mirarlos,
son para tocarlos,
abrirlos,
y leerlos

que es como entrar en ellos

Entón, pouco podemos engadir, non si?. Que é un libro para gozar, para deterse nas ilustracións, para ler demoradamente, para sentir cada palabra, cada verso, cada poema. Para telo preto de nós, porque de cando en vez reabriremos algunha das súas páxinas e a nosa ollada recreará unha ilustración, unha palabra... que case se nos esquecera.
Ollo! Non vos deixedes enganar! Iso de poesía para nen@s é unha metáfora: cada lector é un neno ou unha nena que amará este libro. Porque nos fala das cousas cotiás que están ao noso arredor. Porque forman parte de nós, adultos e adultas que necesitamos da poesía para sobrevivir.

Cuando llueve sobre el mar
a las gotas les parece
que bajan a visitar
a un pariente millonario





27/12/10

¿Sabrá volar el mar?


El Jinete Azul publica este fermoso libro de poemas de José Corredor-Matheos con ilustracións de Noemí Villamuza. Os versos e as palabras logran un xogo continuo, de xeito que cada poema se converte nunha obra artística que contempla a posibilidade de ser lido unha e outra vez, ilustrados artisticamente como dobre espello de luces e cor, cada páxina convértese nun cadro poético. Sentimentos para compartir.


El mar:
siempre lo miras
mientras se evapora

17/12/10

1€


Encantoume esta novela gráfica sen palabras de Federico Delicado publicada por El Jinete Azul. Curiosamente, o apelido do autor coincide co reusultado da novela: delicada. E non pensedes en pasar as páxinas con toda présa para "lela" deseguida; non, 1€ merece unha lectura sosegada, onde a vista debe deterse en cada páxina para gozar de cada viñeta e reparar en todos os detalles para non perderse ren da historia. Unha historia de orixes diferentes cunha fin común. Sensible, fermosa.
Os trazos son sinxelos, de xeito que axudan á narración, que precisamente por ese minimalismo será doada de comprender.


14/12/10

Yo las quería


Triste conto este de María Martínez i Vendrell con ilustracións de Carme Solé Vendrell publicado por El jinete Azul, que o reedita tras moitos anos, posto que Yo las quería é un clásico do álbum ilustrado español. É un libro complexo que afonda nos sentimentos, neses sentimentos dunha nena que debe ir madurando porque a vida non sempre é fácil. As ilustracións complementan o texto porque transmiten o mesmo que as palabras: tenrura, sensibilidade, emoción, tristura, toda a gama de sentimentos que as bágoas e os risos nos proporcionan.



Historia de un erizo


Con Premio Nacional de Literatura Infantil e 2º Premio ao Mellor Labor de Ilustración en 1978, chega da man da editorial El Jinete Azul este pequeno álbum de Asun Balzola: Historia de un erizo. Unha fermosa metáfora sobre a soidade, as aparencias, a amizade, a necesidade de convivencia e harmonía. As ilustracións chaman a atención pola sinxeleza chea de expresividade, que saber aumentar maxistralmente a tristura do ourizo na súa soidade primaveral.


13/12/10

El encuentro


Enrique Flores ofrece en El encuentro, editado por El Jinete Azul, unha historia sen palabras: un neno que busca, e mentres sucede esa busca atopa moitas persoas; tantas, que nos preguntamos que anceiamos saber cal é realmente o motivo final do seu camiñar. Gústame polo que ten de aberto: por que non inventar nós cada encontro? Creo que se lle pode tirar partido nas clases de lingua, por ese ofrecemento do autor de agasallarnos con todas esas imaxes sen texto.
Interesante.

11/12/10

El pacto del bosque


El Jinete Azul ofrécenos este delicadísimo e doce álbum de Gustavo Martín Garzo con ilustracións de Beatriz Martín Vidal: El pacto del bosque. Só a portada incita a lelo, porque as ilustracións conseguen ser dunha fermosura que talmente cada dobre páxina é un cadro exposto no corredor de calquera museo. Se o texto é de Martín Garzo, sabemos que a elección é axeitada. Con este, volvemos ao mundo da natureza e dos animais, e sobre todo ao amor. Mellor dito, ao Amor.


Arqueología


Coñecín no Simposio á persoa que nos trae xoias coma esta baixo o nome de Ediciones El Jinete Azul. Fálovos dun pequeno álbum de Antonio Santos: Arqueología. Un álbum que fala de soños, de soños que se cumpren, de soños que agardan. De barcos en mares de areas. De delicadas profundidades.

E para gozalo máis, este booktrailer, obra do deseñador Gerardo Domínguez


Neste blog utilizamos as imaxes con finalidade educativa. Se algunha delas estivera suxeita a dereitos de autor, rogamos que vos poñades en contacto connosco para retirala de inmediato.