El año del conejo

Gustoume moito este cómic que ademais axúdame a saber máis da historia de Camboia, aínda que quedo coas ganas de ler a segunda e a terceira entregas. Estou a falar de El año del conejo de Tian que publica Sins entido. Unha historia real acontecida á familia do autor, que viviu o chamado "xenocidio camboiano". En abril de 1975 estableceuse unha ditadura que destruíu as cidades e obrigou a vivir no campo, sometendo a poboación a traballos forzados, aplicando métodos de detención, tortura e asasinato en masa. O autor recolle o testemuño dos seus familiares, xa que el naceu xusto tres días despois da toma do poder por arte do "Jemeres rojos", acontecemento que tamén lemos no cómic. Neste libro vemos como a familia tenta fuxir do totalitarismo instaurado e o seu réxime de terror, que aplica eficazmente a conquista do medo e a violencia.

Resulta ben interesante ler estes cómics comprometidos en denunciar a violencia das guerras, dos conflitos bélicos, da perda da humanidade e dos "pequenos milagres" que devolven a esperanza nesta.

Miércoles

Gustoume este cómic de Juan Berrio publicado por Sins Entido: Miércoles levou o V Premio Fnac-Sins Entido de Novela Gráfica 2012. Un día nunha cidade calquera. Amence, e o amencer significa espertar á poboación. E así comeza un día calquera, a calma cotiá. Unha serie de feitos encadeados lévannos polas súas páxinas. En realidade, non pasa nada fóra do común. Quizais un roubo que non é tal. O máis importante é iso: a vida de cada día nun lugar calquera, as relacións das persoas, dos veciños, os seus pensamentos. Porque o que máis chama a atención deste cómic é que nos fala de normalidade, de pequenos feitos, de pequenos xestos, de pequenos pensamentos, de persoas normais. Daquelas cousas que poden romper a monotonía para que logo esta siga imperando. A pesar de todo, chama a atención o bo xeito de retratar a monotonía, o pensamento, o encadeado de escenas e as súas consecuencias.

E, ao final, a música. Un anexo chamado “Miércoles. Minutos musicales” nos que os personaxes bailan e interpretan diferentes cancións segundo a situación. Trazos finos en branco e negro para interpretar Fantástico” de Nat King Cole,  “Dile” de Karina, “Yo soy un poeta” de Luis Aguilé e “Lady Dilema” de Carlos Berlanga.

El Cuarto de Lautréamont

Sins entido publica A primeira novela gráfica, publicada en 1874, na súa edición íntegra: El Cuarto de Lautréamont de Edith & Corcal: O cómic conta unha complexa historia que se centra no protagonista, Auguste Bretagne, escritor da Gaceta de París e amigo de Rimbaud, Verlaine, Charles Cros…, e xoga co surrealismo e o relato fantástico. Relátase como, ao chou, descubriuse un exemplar de 1921 que será o primeiro cómic da historia. Nas súas páxinas, autobiográficas, descubriremos que o seu protagonista eríxese como inventor da novela gráfica xunto con Eugene de T. S., ademais de nos amosar a fascinante vida bohemia do París dos últimos ános do século XIX.
Neste París vive o noso protagonista, nunha habitación na que anteriormente habitaba outro escritor, o Conde de  Lautréamont, autor dos Cantos do Maldoror, que será un precursos do movemento surrealista despois da súa morte. O protagonista irá inmiscíndose nun mundo onírico onde realidade e ficción mestúranse continuamente facendo que o lector/a dubide continuamente de cal mundo está a ler.
Para maior autenticidade da historia, o debuxo é apagado, coma antigo, hipnótico. Estrañamente fascinante.

La propiedad

Un bo sabor de boca é o que deixa a lectura deste cómic de Rutu Modan que publica sins entido: La propiedad é a procura do pasado, a volta a uns pasos que quedaron demasiado atrás pero que nunca se lograron esquecer. A protagonista, unha anciá israelí, volve á súa Polonia natal para reclamar unha propiedade que lle pertenceu sempre á súa familia; acompañada da súa neta, percorrerá unha serie de sensacións, de paixóns e de segredos que iremos descubrindo canda a moza, quen tamén terá ocasión de descubrir o amor. Emotividade e sensibilidade reúnense nesta novela gráfica que se  le coma un conto dividido en sete actos onde hai maxia, hai historia, e sobre todo hai amor e sacrificio. Un cómic cheo de encanto, esperanza e amor compartido.

Interiorae

Gabriella Giandelli é a autora de Interiorae, publicado por Sins entido. O libro chama a atención polas ilustracións, pero a historia non queda atrás. Unha entidade, "A Gran Escuridade", aliméntase dos soños da xente que vive nun edificio. Namentres, un espírito con forma de coello, observa a vida cotiá destas persoas. E nós con el. Así paseamos polos diferentes xeitos de sentir, polos corazóns humanos que, en parte, están cheos de tebras: mediocridade, tristura, desesperanza... o baleiro existencial semella o dominante nesta veciñanza. Ata temos unha familia de mortos, que precisamente por estalo, son felices.

Unha obra ben interesante que mestura realismo e fantasía, mesmo sensibilidade e crueldade.

“Es tan hermoso, morir un poco”.

 

3 segundos

Este é un libro para flipar e fixarse ben. Senta comodamente e olla con atención, non perdas detalle! Marc-Antooine Mathieu logra en 3 segundos publicado por Sins entido moitos máis segundos de fixación neste seu libro que non ten ningunha palabra, un xogo de zoom que vai centrándose sucesivamente en diferentes obxectos, reflectíndose uns noutros nun constante xogo que non deixa indiferente por estar todo perfectamente conectado; porque a clave da adicción que supón ollar este libro está neses reflexos tan habilmente conectados para contar o que sucede. Todo serve para reflectir a imaxe da historia, dende todos os ángulos, e para explicar todo aquilo que se nos antolla confuso nun principio. Ao final, toparemos a solución a tran sorprendente narración visual.

En branco e negro, a acción suponse que transcorre neses 3 segundos do título. Abraiante e xenail.

5. El número perfecto

Cómic de Igort publicado por Sinsentido: 5. El número perfecto encádrase dentro do xénero negro, un cómic que sabe a filme de gángster e que conta a historia dun vello asasino da Mafia a quen lle matan o fillo e debe volver ao "traballo". Como boa historia da hampa, temos a vinganza e a presenza das "familias" inimigas e as súas guerras urbanas. O autor sitúa a acción en Nápoles, onde a mafia é unha realidade cotiá e provocadora da soidade do protagonista.

Un cómic de calidade.

Tamara Drewe

Publicado por Sins entido, este cómic de Posy Simmonds que me deixaron hai xa un tempo,  Tamara Drewe, é unha sátira irónica sobre a sociedade inglesa. Tivo tanto éxito que ata ten adaptación cinematográfica. Neste libro hai de todo: problemas de parella, adolescencia, desamor, amor, complexos físicos, hipocrisía, cinismo, infidelidade... iso si, con todos os elementos encaixando á perfección. Quizais o máis importante da historia é que hai unha moza protagonista que é unha muller moderna que sabe decidir o que quere... normalmente. Pero non me acaba de convencer a resolución, un final que semella conservador onde os bos son bos e as relacións estables son as importantes. E onde os que sobran... pois sobran.

Na lectura, chama a atención a utilización da narración en cómic: monólogo interior, longos fragmentos, artigos xornalísticos, recortes... mestura de xéneros que fan do libro un cómic diferente que non chega a entusiasmarme.

El paréntesis

Encantoume este cómic de Élodie Durand publicado por Sins Entido: El paréntesis é unha historia autobiográfica da autora que sufriu unha estraña enfermidade neurolóxica cando era unha moza universitaria. Esta enfermidade provocaba que sufrise perdas de memoria, coñecementos e autonomía. Realmente extraordinario como consegue meternos na historia, sufrindo canda ela. Co decorrer das páxinas visitaremos médicos e hospitais, a axuda familiar imprescindible, os diagnósticos, os temores, ese burato negro que vai devorando a súa vida preguntándonos como puido saír del. El paréntesis é sobre todo unha historia de supervivencia e de loita, así como de reconstrución dunhas cinzas que case semellaban perdidas. Quizais aquí resida o mérito da historia, ese achegamento á traxedia dende o cotián, sen grandes nin terroríficos alardes. A autora intercala dous tipos de debuxos, os que ela debuxaba cando estaba enferma (bocetos enteiros na páxina moi expresivos) e as imaxes que utiliza para conta a historia dende a distancia, como un diario no que pregunta a seus pais aquelas lagoas que non lembra.

 Un dos mellores cómics que lin ultimamente.

Kiki de Montparnasse

Catel Muller e José-Louis Bocquet son os autores do Kiki de Montparnasse publicado por SinSentido. Unha biografía moi interesante sobre a musa do barrio parisino de Montparnasse: o seu verdadeiro nome era Alice Prin, modelo nos anos 20, ata os 40 -período entre guerras-, e amiga de Picasso, Breton, Cocteau, Duchamp, Bocquet... Inmortalizada por Man Ray co violín de Ingres e viviu varios anos co artista americano. Unha vida apaixoante que se pode ler en formato cómic, case 400 páxinas onde hai ademais breves biografías dos personaxes máis relevantes da época e unha extensa bibliografía. A biografía é cronolóxica, aínda que con algún saltos no tempo, o que non impide a extensión da obra baixo unha pregunta no aire: canto queda sen contar dunha vida tan intensa?

Chico & Rita

Pouco podo dicir deste cómic que non teñades lido por aí, porque o que ten sona é o filme -que non vin: este tipo de cine non chega ás vilas como a miña-, pero como teño entre mans o libro, publicado por SinSentido, si quero afirmar o moito que me gustou: Unha novela gráfica de Javier Mariscal e Fernando Trueba que é unha preciosidade tanto de edición como de contido. Mágoa de banda sonora!
O curioso resulta que este libro é o resultado do filme, e non ao revés, como vén sendo o habitual. O argumento sabédelo sobradamente, con saltos no tempo e cun mesmo amor que aparece e reaparece: destacan os sedutores debuxos, de liñas claras e moi reais. Se ledes o cómic, quedaredes con ganas de ver a peli, seguro. Algo que tamén resulta curioso, posto que isto tampouco adoita suceder.

El juego de las golondrinas

Publica este cómic SinSentido, dentro da colección "/sin_nosotras/Ahora cuentan ellas" que agrupa novelas gráficas creadas por mulleres (dos dez títulos, aquí falamos de Metralla e Lobas). Nesta ocasión imos vivir no Beirut dos anos 80 da man de Zeina Abirached, que conta a súa propia experiencia. Por suposto, antes de comezar a lectura pensamos en que vai ser, novamente, unha "copia" da tan famosa Persépolis; porén, aínda que loxicamente hai puntos en común, son moi diferentes.

A historia recrea unha soa noite, extrapolable ao día a día dunha familia que vive, sen querelo, nunha guerra que lle resulta allea e da que só ten un obxectivo: sobrevivir. Chama a atención os recursos gráficos que utiliza, todo en branco e negro, pero que creo reflicte a arte musulmá, nun permanente branco e negro que axuda a concienciarnos do drama no que se vive. Por certo, o título El juego de las golondrinas vén dado porque as andoriñas abandonan o lugar onde nacen e se crían para volver a el ano tras ano. Así deben facer as familias para sobrevivir na guerra: tentar volver ao seu fogar e continuar a vida.
Moi recomendable.

Asterios Polyp

David Mazzucchelli é o autor de Asterios Polyp, publicado pola editorial SinSentido. Novela gráfica que é unha auténtica marabilla merecedora de diversos premios.
Unha historia na que cabe todo, dende os mitos clásicos ata a desilusión, pasando pola arte, a arquitectura, o egocentrismo, a actitude pedante, a soberbia, a arrogancia, a desesperanza... e a baixada aos infernos. A min pareceume boísima. Un cómic (?) que presenta a dualidade do ser humano facendo que sexa un irmán xemelgo morto quen conte a historia para poder chegar a entender ao individuo egocéntrico que temos enfronte na maior parte das ocasións. O xogo das cores, a desestrutura, a face arquitectonicamente debuxada... todo semella parte dun plano estratexicamente cavilado para ofrecer ao lector unha novela gráfica contundente.

Chama a atención ata o libro en si, editado como un cartón duro coa imaxe do protagonista gravada imperceptiblamente (que non se corresponde con esta que aquí vos deixo!).
Todo un achádego.

Metralla

Metralla é un cómic de Rutu Modan (guión, debuxo e cor) publicado por Sinsentido. Teño que recoñecer que me daba para atrás o feito de que estea asinado por unha israelí, pero ao lelo cambias de opinión: non se nomea en ningún momento o conflito que manteñen cos palestinos, non xulga, non se identifica, simplemente lembra que si é terrible vivir baixo ese medo permanente ao que a sociedade civil se debe acostumar. E por riba -ou por baixo- deste telón de medo e morte, o amor, imprescindible, arredor dun triángulo cun ángulo invisible pero sempre presente, atormentando e nunca deixando indiferente, enigmático, posesivo; a sociedade israelí reflíctese tamén nos estamentos sociais, deixando claro que a diferenza das clases sociais segue viva, vixente, e será esta tamén unha das claves da historia.

Os debuxos, as cores, son moi chamativas, todo moi suave e cun plantexamento diferente: os personaxes son moi expresivos a pesares de que, ás veces, semellan estar nun segundo plano.
Un cómic bastante recomendable en conxunto, a pesar do final feliz sempre previsible.

Lobas

Este cómic, Lobas, de Rachel Deville, chamoume a atención, sobre todo, polos debuxos -en branco e negro- tan cheos de expresividade e tan elaborados: plasma a historia dun xeito espectacular cuns debuxos traballadísimos. A historia estrutúrase en catro partes que aluden á mitoloxía -etapas da vida- e conta a historia de dúas irmás xemelgas que viven no seu propio e illado universo, protexéndose das miradas alleas e curiosas, ata a súa traumática e necesaria separación. Unha interesante historia chea de emocións, amores e odios familiares que semella estar a medio camiño entre a autobiografía e a ficción.

Chama a atención o estado de soidade do seu propio mundo, un mundo no que non deixan entrar a ninguén, a pesar das súas continuas diferenzas e discusións, sabéndose diferentes pero ao mesmo tempo necesarias a unha coa outra, e onde deberán aprender a buscarse a si mesmas lonxe da súa xemelga.
Paga a pena botarlle un vistazo.