O carballo con botas

Un libro para os máis pequenos e pequenas, un conto ben fermoso de Anxo Moure con ilustracións de Cristina Ouro publicado por Sotelo Blanco: O carballo con botas fala da importancia de coidar o medio ambiente, da fascinación da natureza e do perigo dos incendios, que destrúen todo canto é de noso. Pero un libro que tamén afonda na crueza da guerra e da soidade. E sobre todo, no medio da destrución, do lixo, do vello... sempre xorde a esperanza, a vida, o futuro. E se os bosques teñen árbores, nós teremos contos. Que sería do ser humano sen os contos? Por iso, este libriño convértese nun imprescindible para que a rapazallada entenda certos valores que nunca, nunca, debemos esquecer.

Xoeliki. As aventuras dun ciberpirata

Publica Sotelo Blanco este libro moi apropiado para o primeiro curso da ESO: Xoeliki. As aventuras dun ciberpirata, con texto e ilustracións de Maties Segura e Abraham Carreiro. Vou probar co alumnado a ver se lles gusta, pero dáme que si. Aventuras moi actuais, tecnoloxicamente falando, dun neno de once anos que bota de menos ao seu pai morto e que é moi afeccionado aos videoxogos, mantendo unha relación de amizade virtual e véndose envolto nun conflito co que de nin de lonxe podería soñar. Moi entretido, a lectura resulta agradable, aínda que o final sexa algo frouxo por desenlear demasiado axiña e sen comprometerse, non sei se agardando unha segunda parte.
Moi apropiado tamén e coido que efectivo o feito de non se contentar só co texto, posto que alumnado e lectores teñen a posibilidade de chegar ao libro a través da rede, posto que conta coa súa propia páxina web, www.xoeliki.com., onde poderemos acceder a cada un dos personaxes, poderemos coñecer aos autores, saber como e por que, e mesmo convidarannos a formar parte dun foro e sermos da súa Rede Social Tesouros Piratas. Algo que vai encantar.
As ilustracións que acompañan o texto impactan por seren moi especiais, cunha cor que nun principio pode semellar chocante.

Antón e os inocentes

Un xa clásico da nosa literatura que non lin no seu momento polo que soluciono o erro: Antón e os inocentes de Méndez Ferrín está publicado por Sotelo Blanco.
Unha novela de iniciación a dúas voces, dous mozos que maduran cos acontecementos que deben vivir e polas circunstancias familiares tan diferentes e tan próximas que lles veñen dadas: a soidade, a inxustiza social, o amor... nun Vigo omnipresente de finais dos anos 50 (Vigo, case personaxe). Unha gran obra feita con rupturas temporais que manteñen esperto o lector, ávido por saber máis das historias actuais pero tamén das pasadas, tecendo arredor dos dous personaxes principais un espello da historia recente e a perda da inocencia cara á madurez do presente e o amor que une como fío condutor e argumental. Unha novela sempre actual que non debemos esquecer.

Ácaros verdes

Ainara García Doval apórtanos agora a súa reflexión sobre esta lectura, Ácaros verdes de Pilar Buela

Gustoume moito esta novela por varios motivos. O primeiro é que está enmarcado nos últimos días da Segunda Guerra Mundial, nun Berlín en ruínas que agarda ser tomado polos aliados en calquera momento.
O segundo, polo feito de seguir a historia dende o punto de vista de dúas mulleres como foron Eva Braun e Magda Goebbels, as donas do nazismo, unha por ser a amante de Hitler, a outra por representar o prototipo de muller aria, casado co ministro de propaganda do réxime e nai de seis cativos loiros cuxos nomes comezaban pola letra H en honor ao seu querido Führer.
Gustoume tamén como a autora tenta poñerse na pel destas dúas mulleres, na atmosfera opresiva de bunker no que se refuxiaban, tomando ambas as dúas a decisión de poñerlle fin á súa vida xunto á de Hitler, no caso de Magda mesmo asasinando aos seus pequenos.
O que máis me chamou a atención da historia é o amor cego que Eva lle profesaba ao Hitler, un amor que durou dende o seu ascenso ao poder ata os seus derradeiros días nese búnker subterráneo, onde despois de numerosos anos de amor clandestino, Hitler lle pide que case con el.

A Muller do Mediodía

Superando a miña crise lectora, este libro levoume demasiado tempo, non sei se produto da súa propia lectura ou do meu estado, aínda que estou por apostar que foi pola primeira causa: a lectura é morosa, lenta, demasiado sobria, chegando a ser cansa. Pero ten a contrapartida de que estamos enganchados desde o prólogo, impactante, un ofrecemento a seguir adiante inapelable.
O feito é que o libro gustoume (non me encantou), sobre todo a primeira e última parte. Unha visión diferente da Segunda Guerra Mundial, unha muller que sofre e que non é quen de sentir. Unha historia que comeza acabada a Segunda Guerra para volver atrás no tempo e explicar unha parte dos sucesos que desembocan nesa loucura colectiva. O seu ben máis prezado é a personalidade das protagonistas, con lesbianismo incluído, que fai máis atraente a novela, posto que o importante aquí é ser muller nesa época. Por iso ofrece unha ollada diferente, incluída unha nai xudía tola.
A Muller do Mediodía é de Julia Franck, traducida ao galego por Luís Fernández Rodríguez e editada por Sotelo Blanco.
Foi Premio dos Libreiros Alemáns no ano 2007.