Rusia invade Ucrania

A lavandeira de San Simón

 Supón unha boa nova o feito de que a editorial Xerais comece unha nova colección en formato de álbum ilsutrado denominada "Pequena memoria" polo que significa: dar importancia al formato álbum e a importancia da lembranza, da memoria histórica; sen esta memoria nada somos. O primeiro título que temos é A lavandeira de San Simón, con texto de Eva Mejuto e ilustracións de Bea Gregores. Sinto, porén, que o resultado da edición non seixa máis axeitado, xa que a idea é boísima, igual que o resto do traballo que contén o libro. As guardas son excepcionais, con fotografías reais da época e as ilustracións ocupan cada páxina. Pero hai páxinas difíciles de ler porque non resaltal o texto sobre o fondo, e é aí onde hai que mellorar o resultado do produto. Este é o único "pero".

A lavandeira de San Simón lévanos a retroceder na historia, a uns momentos terribles que o noso país sufriu non hai tanto tempo. A mulleres solidarias, a crueldades innecesarias, a represións, castigos e asasinatos impunes amparados pola lei da ditadura. Esa que non admitía opinións contrarias. 

A illa de San Simón representa unha parte da nosa historia importantísima que se tratou de agochar. É hora de lembrar que supuxo, é hora de non esquecer que unha illa pode converterse nun inferno se o ser humano así o desexa. Pero tamén é hora de lembrar que houbo persoas dispostas a tentar evitar un sufrimento terrible, cando menos, a palialo na medida do posible. E isto é o que nos conta Eva Mejuto.

¿Dónde pongo las flores?

XA o di todo ela : Carmen Ruiz Repullo. Innecesario engadir nada máis.

Que necesario. Gracias

DONDE PONGO LAS FLORES?

No basta con cambiar el dictador de sitio. Cientos de miles de familiares de represaliados aún esperamos que este país recupere su dignidad democrática. Exigimos al gobierno y a todos los partidos que se comprometan en el apoyo a las familias que queremos, necesitamos, encontrar a nuestros seres queridos, fusilados sin juicio y escondidos en caminos, cunetas y fosas comunes. Necesitamos ese compromiso con la ley y la democracia, con la dignidad y la empatía, con las Asociaciones para la Recuperación de la Memoria Histórica y las familias, que solo pedimos poder cerrar el ciclo, descanso, justicia, saber dónde llevar las flores.

Alfabetomuller

 “Strong Women Font” é un alfabeto que rende homenaxe a grandes mulleres da historia que contribuíron a facer do mundo un lugar un pouco mellor.

Visto en "Soy bibliotecario".

Historia do feminismo

Neste vídeo explican de xeito moi resumido o que é o feminismo, a diferenza entre feminismo liberal e feminismo radical.. todo en 10 minutos

 #EducarNoFeminismo

 

Os mitos gregos en xeometría

A complexidade dos mitos gregos é visualizada dun xeito simple neste vídeo do director Stephen Kelleher: Mythos utiliza abstraccións de cores, movementos e formas xeométricas.

Mythos from Stephen Kelleher on Vimeo.


 vía

O espolio do Pazo de Meirás

"Bogotá, Bacatá, yo que sé..."

Sen diálogo, só coa xustaposición das primeiras imaxes captadas dende hai cen anos da capital, Juan Andrés Rodríguez amosa o pasado da cidade nesta curta documental: a natureza virxe, as faces dos colonizadores, a construción da urbe... unha reflexión sobre a orixe da cidade e as persoas que nela viven.
Vía

Storia dell'Umanità

Ilustracións de Milo Manara para representar a historia da Humanidade, ou sexa, do patriarcado, do machismo e da cosificación da muller: guerras para conseguir máis sexo, máis guerras para xerar riqueza para ter máis sexo...

Visto en Cultura Inquieta.

As Irmandades da Fala

Pepe Carreiro achéganos dun xeito lúdico á nosa Historia, como xa fixo en anteriores ocasións. Desta volta agasállanos a historia d' As Irmandades da Fala, no meso formato e na mesma editorial, Baía. Non pode haber mellor maneira de aprender que con estes libriños tan xeitosos, que con texto e viñeta profundan nun momento tan importante para nós como foi o primeiro terzo do século XX, ese que se veu truncado por unha guerra inxusta que nos quitou tanto conseguido. O autor analiza e peneira o máis relevante do movemento, tanto do contexto no que se sitou como o nacemento e a súa posterior evolución para nos mastigalo con esa dose de humor que o caracteriza; humor e ironía, ou sexa, a nosa retranca que vén xa dada no subtítulo: “Nin provicialismo, nin rexionalismo, nin galeguismo: nacionalismo!”. 

Unha vez máis, por tanto, acerta Pepe Carreiro con este tipo de libros que ofrecen honestidade histórica, humor, ilustración e atractiva síntese. Saberemos un pouco máis de quen somos grazas a el.

Loita feminista en cartaces

Vino aquí.

1.- “Por la República. Hacia la liberación de la mujer” – Unión de Mujeres Republicanas Revolucionarias

 

2.-  “Estamos na marcha do 8 de Marzo” – Poster soviético

3.- O mítico cartel de “Rosie The Riveters”

4.- O Día Internacional da Muller no Mundo Árabe

5.- “Defendemos Stalingrado. Reconstruirémolo” – Poster soviético 

6.- “As mulleres de Francia – 4 años loitando” – Póster da Primeira Guerra Mundial

7.- "As nosas mulleres traballadoras – Amor e Honor”

8.- “Sufraxio Feminino – O noso dereito a votar”

9.- “Torturando mulleres en prisión por pedir o sufraxio feminino”

10.-“Votos para as mulleres”

SOMEONE TO LOVE

Un documental que Pilar Aguilar recomenda no seu Facebook con estas palabras: 

 Es un documental apasionante y de una densidad que sorprende. Habla de nuestra historia (de España, digo, por ejemplo en el tema de la expulsión de los judíos, del franquismo, de la generación de heroína). Habla de la familia (la complejidad, la construcción de cada individuo en el seno de una familia, el posicionamiento. Y habla de nuestra historia de mujeres (su madre, ella...).
Es bueno, bueno, bueno. Tiene todo lo que le falta a "Gravity" (traigo a colación esa peli porque ando escribiendo unas líneas sobre ella). Y todo ello sin grandilocuencia. Solo con verdad, solo con potencia humana. Bueno, no sé a vosotr@s, a mí me ha interesado intensamente. A mí es que me gusta mucho que me hablen y me muestren los dédalos humanos. Me siento como si me regalaran inteligencia y sabiduría (que luego las sepa aprovechar o no, es otra cuestión).

SOMEONE TO LOVE - Castellano (subtítulos) from Cristina Nuñez on Vimeo.

Os nenos da varíola

Vén de me gustar, e moito, esta nova proposta que realiza María Solar a través da editorial Galaxia, Os nenos da varíola está baseada nun feito real, descoñecido para min, e que resultou ser de moito interese. Así pois, ofrécenos esta autora, unha historia novelada sobre un acontecemento que nos permite descubrir e respectar a vida e a miseria de comezos do século XIX, o amor e a entrega dalgunhas persoas que permiter que a humanidade avance. Non podería ser doutro xeito. Se a inmobilidade que protagonizan tantas veces relixión e estado fose o único posible, aínda estariamos situados na Idade Media. Porque este libro fálanos dunha xesta, dun enorme avance científico que desembou na desaparición dunha enfermidade, dunha lacra que, iso é o bo deste tipo de pestes, era democrática na súa matanza: daba igual que se fose rico ou pobre, a varíola atacaba e mataba unha de cada tres persoas. Así, na Europa do século XVIII, a varíola era o que anteriormente supuxera a peste; pero en América era moito peor, xa que mentres en Europa gran parte das persoas adultas estaban inmunizadas por teren pasado a enfermidade na infancia, en América provou unha auténtica hecatombe, xa que foi unha das enfermidades que lles levamos de "agasallo".

De aí xorde a necesidade de que se leve unha nova vacina para alá. E disto fala este libro. Disto e de máis cousas, claro está, porque María Solar constrúe unha narración que pon o seus intereses nuns nenos que viven na máis absoluta pobreza e soidade, feito que será o responsable de que sexan os escollidos para seren portadores da vacina: non hai peor soidade que a de que ninguén mire por ti. Estes nenos anónimos serán os heroes dunha epopea case descoñecida. O libro inventará a Ezequiel, un neno que todas quereriamos na nosa casa, un neno afouto e feito que aprenderá a ler en pouco tempo porque sabe que o acceso á cultura está ditaminado polas leis dos homes: só os poderosos teñen acceso a ela. E el non desaproveitará a oportunidade de topar o mellor refuxio na mellor catedral: a biblioteca. Desta volta, unha biblioteca científica que dará paso a que se poida falar asemade do motivo polo que se escribiu o libro: o invento dunha vacina (algo que non todos apoian por motivos ideolóxicos e relixiosos, ou sexa, incultos) e a súa utilización para rematar coa lacra da enfermidade.

Arredor da historia real tecerase estoutra historia, aquela con nomes reais e información veraz, esoutra con parte novelada e necesaria para manter atrapado ao lectorado (e non esquezamos que estamos ante un libro xuvenil) onde de todo hai, ata un amor platónico. E sobre todo, o que temos é a pintura da miseria, a verdadeira protagonista: un hospicio pobre onde sobrevivir é difícil e doloroso. E tamén teremos unha personaxe afouta que tenta ser avogada, xuíz e enfermeira (baseada na realidade). Esta mestura real-ficción está ben conseguida, abofé.

E como está, supoño, baseada en canto aconteceu, pouco se sabe do que alá foi, e isto constituirá a parte novelada que cada lector ou lectora pode perxeñar no seu caletre.

Moi recomendable.

Une Femme Coquette

Vía El País

Las Sinsombrero

A vida das escritoras e artistas olvidadas da Xeración do 27:

Xa o publicaramos, pero convén lembralo, e vimos de velo aquí.

The Pixar Theory

Disney sorprende  con este vídeo que conecta as dezasete películas de Pixar (visto en Cultura Inquieta): 

Filmstrip

 No máis ca interesantes Facebook de Marcos López Concepción encontrei esta información:

 As "tiras de película" ou filmstrip (imaxes estáticas pasadas nunha orde narrativa con fins educativos ou de propaganda) eran de uso moi común na antiga URSS. Nesta de 1960 imaxinábase como sería o mundo cen anos despois da revolución bolxevique: Nese afastado 2017 as grandes potencias capitalistas desaparecerían por completo logo de autodestruírse entre elas. En troques, perdura unha Unión Soviética que domina a ciencia e a tecnoloxía: espertadores e cociñas intelixentes, conexións telemóbiles, nenos con aulas virtuais, trens atómicos que atravesan o estreito de Bering e naves supergalácticas, cidades cosmopolitas, praias e paseos de tileiros debaixo do Ártico, maquinaria pesada que tanto facía un túnel para o ave por Cerdedo, ampliaba a ponte de Rande, como paraba un temporal de forza 12. 

Unha delicia retrofuturista.